Ο Στράβων και τα δικά μας τα στραβά

Το αλίευσα από τον ιστότοπο Ανιχνεύσεις, με την υπογραφή του Ιωάννη Αμπατζόγλου, που είναι ακτινοφυσικός, δρ του Τμήματος Ιατρικής του ΔΠΘ, επιστημονικά υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, συγγραφέας. Δημοσιεύω, λόγω χώρου, το «ζουμί» του άρθρου και προσυπογράφω.

«Τελικά, μετά κόπων και βασάνων και παρά τον λυσσαλέο πόλεμο που δεχτήκαμε, στις 3/11/2026 ανεγείραμε το μνημείο της Μακεδονίας στο προαύλιο του Διοικητηρίου της Δράμας, δωρεά του σωματείου μας, Επιτροπή Ελληνισμού, προς την Π.Ε. Δράμας. Σε αυτό το μνημείο αποτυπώνεται από τη μία πλευρά ο Ηλιος της Βεργίνας και η γνωστή φράση του Στράβωνα “Εστι μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία” και στην επίσημη, διεθνώς αναγνωρισμένη αγγλική μετάφραση της κλασικής σειράς Loeb Classical Library (Harvard University Press), δηλαδή “Macedonia of course is a part of Greece”, ενώ στην έτερη πλευρά υπάρχει η ονομασία του σωματείου “Eπιτροπή Ελληνισμού”, με το σύμβολό του.

Σημειώνω ότι η “Επιτροπή Ελληνισμού” γεννήθηκε μέσα από την αρθρογραφία μου ως μία αντίδραση στο ξεπούλημα της μακεδονικότητας στους Σκοπιανούς και ασχολείται με όλα τα εθνικά θέματα της Ελλάδας. Να θυμίσω ότι προσωπικά κατέβηκα στις περιφερειακές εκλογές του 2023, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, ως υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την παράταξη του κ. Χριστόδουλου Τοψίδη, αφού πρώτα ο κ. Τοψίδης δέχτηκε τον έναν και μοναδικό όρο που έθεσα: να ανεγερθεί σε κεντρικό σημείο του Διοικητηρίου της Δράμας ένα μνημείο στο οποίο θα υπήρχαν η φράση “Αντίσταση και αγώνας κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών” και ο αιματοβαμμένος αετός της μακεδονικής σημαίας του Πισοδερίου. Κερδίσαμε τις εκλογές, ο κ. Τοψίδης έγινε περιφερειάρχης, αλλά το μνημείο εκείνο τελικά δεν ανεγέρθηκε, αφού η θετική απόφαση της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης ακυρώθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης έπειτα από προσφυγή που κατέθεσε ο περιφερειακός σύμβουλος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στέργιος Ηλιόπουλος».

Και αφού αναφέρονται ένα σωρό εμπόδια που τελικά παρέκαμψε, ο αρθρογράφος καταλήγει: «Είναι να αναρωτιέται κανείς. Χρειαζόταν όλη αυτή η ταλαιπωρία για να ανεγερθεί ένα μνημείο με τη φράση του Στράβωνα που αναφέρει τα αυτονόητα; Μέσα από αυτή τη διαδικασία φάνηκε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδος είναι οι γραικύλοι εντός των τειχών. Τι να περιμένει κανείς όταν στις δημόσιες υπηρεσίες κυριαρχούν αριστερές ιδεοληψίες με αλλεργία σε οτιδήποτε ελληνικό.

Τους μιλάς για τον Ηλιο της Βεργίνας και για τη φράση του Στράβωνα και σε αντιμετωπίζουν σαν να είσαι φασίστας. Οταν όμως επιμένεις, νικάς, έτσι τελικά το μνημείο ανεγέρθηκε. Η υλοποίηση καλύφθηκε από το ταμείο της “Επιτροπής Ελληνισμού”, με τη θερμή και αμέριστη οικονομική ενίσχυση μελών μας αλλά και την αφιλοκερδή προσφορά εργασίας και υλικών από συμπολίτες μας, τους οποίους ευχαριστώ ειλικρινά».

Η ΑΚΙΣ