Οι προτάσεις των «γαλάζιων» για την οικονομία και η ομηρία από τους δανειστές
Το οικονομικό πρόγραμμα της Ν.Δ. για την έξοδο από την κρίση ετοιμάζεται να παρουσιάσει ο Κυριάκος και δυστυχώς φοβούμαι ότι οδεύουμε ολοταχώς για νέα…Ζάππεια. Η μοναδική διαφορά ίσως έγκειται στους εμπνευστές. Τότε είχαμε τις… υπερβατικές προσεγγίσεις του Χρύσανθου, τώρα θα έχουμε τα νεοφιλελεύθερα οράματα της σχολής… Χατζηδάκη. Η φιλοσοφία, δυστυχώς, δεν αλλάζει. Ιδέες ανεφάρμοστες που ακούγονται ωραίες στ’ αυτιά, αλλά είναι πρακτικά ανεφάρμοστες σε συνθήκες μνημονιακής ομηρίας. Ακριβώς επειδή βασίζονται σε αναπτυξιακές ψευδαισθήσεις μέσω της δραστικής μείωσης φόρων!
Δεν υπάρχει Ελληνας, ακόμη και ακραίας μαζοχιστικής εκδοχής, που να μη θέλει την απαλλαγή από τη δυσβάστακτη φορολογία των τελευταίων ετών. Και δεν υπάρχει ούτε ένας εκπρόσωπος των δανειστών που να αποδέχεται αυτήν την προοπτική, χωρίς την εξασφάλιση χειροπιαστών «ισοδύναμων» με επιπλέον περικοπές στις συντάξεις, στους μισθούς, στις δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας και στα κονδύλια για την εθνική άμυνα. Τόσο απλά. Σκέτες φοροελαφρύνσεις δεν προβλέπονται παρά μόνο στα προεκλογικά παραμύθια που σερβίρουν τα κόμματα.
Επομένως, η κουβέντα για μείωση των φόρων δεν μπορεί να γίνεται σε κενό αέρος, εκτός κι αν ο Κυριάκος έχει αποφασίσει να διώξει τους θεσμούς και να σκίσει τα Μνημόνια. Και επειδή αυτό σαν σενάριο «δεν παίζει», θα ήταν ευχής έργον να μας εξηγήσει η Ν.Δ. τι είδους ισοδύναμα θα προτείνει για να καλύψει τις απώλειες εσόδων από τη μείωση των φόρων.
Μα η υπέρμετρη φορολόγηση από ένα σημείο και πέρα δεν αποδίδει, θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Ναι, αλλά ας πάει να το εξηγήσει στον Τόμσεν και τον Σόιμπλε, όπως επιχείρησαν να το κάνουν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα.
Οι άνθρωποι είναι ντουβάρια, αλλά δυστυχώς αυτοί κάνουν κουμάντο στις πλάτες μας. Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία, αν θέλει πραγματικά να πρωτοτυπήσει και να πείσει το εκλογικό σώμα ότι διαθέτει εναλλακτικούς τρόπους συγκέντρωσης εσόδων, πρέπει να ανακαλύψει χειροπιαστά ισοδύναμα που θα ικανοποιήσουν και τους ξένους. Οχι γενικολογίες του τύπου «κατάργηση μισθολογικών προνομίων στον ευρύτερο δημόσιου τομέα», «πλήρης κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων», «συστηματικότερη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής» και άλλα τέτοια, δήθεν κοστολογημένα, ευχολόγια. Αυτά τα έχουν πει και άλλοι. Και όταν τα ακούν οι δανειστές χαμογελούν συγκαταβατικά και αλλάζουν κουβέντα…
Γιώργος Χαρβαλιάς
