Ηθελαν να πείσουν ότι είναι για το καλό του πολίτη να καταλήγουν τα χρήματα σε φορολογικούς παραδείσουςΑπό τον
Θύμιο Λυμπερόπουλο*
Η συζήτηση και η ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ταξί, που ολοκληρώθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή, ανέδειξαν όλες τις παθογένειες μιας παράταξης (της Νέας Δημοκρατίας) που δυσκολεύεται να αποκαλύψει ακόμη και στο πιστό κοινό της το νέο πρόσωπό της. Προσπάθησε να πείσει, είτε διά στόματος Κωστή Χατζηδάκη είτε διά στόματος Κώστα Αχ. Καραμανλή, ότι πολιτικές πλήρους απελευθέρωσης των αγορών αποτελούν μονόδρομο για τις οικονομίες των χωρών που έχουν καταστραφεί από τα Μνημόνια. Και ονομάζουν καινοτομία και πρόοδο την εκμετάλλευση των ανθρώπων, των εργαζομένων και των λαών από λίγους εκλεκτούς, που συνήθως τυγχάνει να είναι και φίλοι τους ή τουλάχιστον ομοϊδεάτες.
Στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο από απλοί υπηρέτες του «καπιταλισμού της συμφοράς». Δανείζομαι τον όρο από τη Ναόμι Κλάιν, την Καναδή δημοσιογράφο και συγγραφέα («Το δόγμα του σοκ») η οποία με τρόπο απλό και κατανοητό κατέδειξε ότι η παγκόσμια κίνηση για την ιδιωτικοποίηση μεγάλων τομέων της οικονομίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά μεταφορά των βαρών από την επιχειρηματική ελίτ στους απλούς ανθρώπους.
Αυτή ακριβώς είναι και η πολιτική στόχευση της νέας ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας. Μόνο που ντρέπεται να το πει και χρησιμοποιεί σύγχρονα εργαλεία και λέξεις βγαλμένες από το -τυποποιημένο πλέον- λεξιλόγιο της Σχολής του Σικάγου και του άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Και όσοι δεν συμφωνούν μαζί τους είναι αναχρονιστικοί, συντεχνίες και λαϊκιστές.
Κουνάνε το δάχτυλο και προσπαθούν να μας ενοχοποιήσουν επειδή ζητάμε το αυτονόητο: δικαίωμα στη ζωή και την εργασία, δικαιοσύνη στην οικονομία. Μας συκοφαντούν και προσπαθούν με κάθε μέσο να μειώσουν τη δύναμη που ξέρουν ότι έχουμε. Δεν τους αρέσει που η οικογένεια του ταξί είναι συμπαγής, που δεν πείθεται από τα ωραία λόγια τους. Αμφισβητούν την ενότητα του κλάδου μας και βγάζουν τον Λυμπερόπουλο στη σέντρα.
Εγινα ξαφνικά συριζαίος, αριστερός, λαϊκιστής, ρεβανσιστής, αναχρονιστικός και τόσα άλλα, που έπαψα να συγκρατώ, γιατί δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα. Προσπαθούν να κόψουν το δέντρο, γιατί στο δάσος δεν έχουν πια καμία πρόσβαση. Ο κλάδος των ταξί ήταν παραδοσιακά στο πλευρό της Κεντροδεξιάς και των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας που πολέμησαν τους «νταβατζήδες» (είτε με Κωνσταντίνο Καραμανλή είτε με Κώστα Καραμανλή). Εχει μέτρο σύγκρισης με εκείνες τις πολιτικές. Γι’ αυτό απορρίπτει οτιδήποτε άλλο του σερβίρεται από το 2009 και μετά από αυτούς που με το όνομα της Νέας Δημοκρατίας έγιναν πρωθυπουργοί, υπουργοί και επίδοξοι σωτήρες της χώρας!
Ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Κώστας Αχ. Καραμανλής (βασικοί ομιλητές και εκφραστές των θέσεων της Νέας Δημοκρατίας στο νομοσχέδιο για τα ταξί και τις διαμεσολαβητικές εφαρμογές) προσπάθησαν να μας πείσουν ότι είναι για το καλό του ταξιτζή η καρτελοποίηση των επιβατικών μεταφορών. Είναι για το καλό του πολίτη να κάνουν τα χρήματά του τον γύρο του κόσμου, προτού καταλήξουν σε κάποιο φορολογικό παράδεισο!
Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι 70.000 οικογένειες που ζουν από το ταξί δεν έχουν κανένα άλλο δικαίωμα από το να πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν. Δεν έχει σημασία αν κάποιοι άλλοι δεν πληρώνουν. Δεν είναι δουλειά δική μας αυτό. Κι εμείς αυτό πρέπει να το δεχτούμε και να το θεωρήσουμε ριζοσπαστική πολιτική και εκσυγχρονισμό. Προφανώς και έχουμε διαφορετική προσέγγιση για τη φτώχεια, την ανέχεια, την οικονομία. Αλλιώς φανταζόμαστε τη ζωή μας και είναι διαφορετική από αυτή που εσείς θέλετε να μας επιβάλετε.
Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, είμαστε άνθρωποι. Οχι μηχανές, ούτε επιχειρήσεις. Ισως γι’ αυτό δεν μπορείτε να καταλάβετε τον αγώνα μας. Μιλάτε μόνο με επιχειρηματίες, νοιάζεστε μόνο γι’ αυτούς, στηρίζετε μόνο αυτούς.
Δεν είναι τυχαίο που μείνατε μόνο μ’ αυτούς…
ΥΓ: Είναι τουλάχιστον ενθαρρυντικό ότι όχι μόνο όσοι έφυγαν από τη Νέα Δημοκρατία αλλά και αυτοί που παραμένουν γνωρίζουν πως αυτή η παράταξη διοικείται σήμερα από κολεγιόπαιδα που τους εμφυτεύθηκε επιτυχώς το δόγμα της Σχολής του Σικάγου. Δεν αρκεί, όμως, αυτή η διαπίστωση για να επιστρέψει η Νέα Δημοκρατία στην ιδεολογική αφετηρία της, αυτή του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού. Χρειάζεται μάχη και, δυστυχώς, δεν υπάρχει κανείς στην Πειραιώς για να το κάνει…
* Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί
