Ο τρόμος των συστημικών ΜΜΕ απέναντι στον «Βραζιλιάνο Τραμπ»Aπό τον
Δρ. Απόστολο Κρητικόπουλο*
Εχω στενό συγγενή που έχει παντρευτεί Βενεζουελάνα, ο οποίος κάθε φορά που τον συναντώ μου εξιστορεί τη φριχτή ζωή των συμπατριωτών του που ζουν υπό την απολυταρχική αριστερή κυβέρνηση του κομμουνιστή Μαδούρο. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχω ιδιαίτερες γνώσεις για τα πολιτικά δρώμενα της Νοτίου Αμερικής. Εντύπωση, όμως, μου έκανε πρόσφατα το ότι όλα τα συστημικά και αριστερόστροφα ΜΜΕ άρχισαν να παραληρούν με υπερβολικούς τίτλους για την επέλαση της Δεξιάς στη Βραζιλία. Βαρύγδουποι τίτλοι, που μου προκάλεσαν ευθυμία, επειδή αναδεικνύουν τον φόβο των συντακτών απέναντι στον συντηρητικό υποψήφιο -και πρώην αλεξιπτωτιστή, σαν εμένα- Ζαΐρ Μπολσονάρο, ο οποίος με 46,83% σάρωσε στον πρώτο εκλογικό γύρο και παραλίγο να εκλεγεί απευθείας πρόεδρος (αν είχε το 50%) ανάμεσα σε 12 άλλους συνυποψηφίους του!
Τίτλοι, όπως «Ο φασισμός βρίσκεται προ των πυλών στη Βραζιλία» («Καθημερινή»), «Οργή κατά του ακροδεξιού υποψήφιου προέδρου Μπολσονάρο» (Protagon), «ΟΧΙ ΑΥΤΟΝ: Οι γυναίκες της Βραζιλίας ενάντια στον υποψήφιο πρόεδρο Μπολσονάρο» (cnn.gr), «Φοβού τους νεοφασίστες» («Η Εφημερίδα των Συντακτών»), «Διπολισμός μεταξύ ελπίδας και εφιάλτη [του Μπολσονάρο]» («Η Αυγή»), «Βραζιλία: Προβάδισμα του Λούλα σε νέα δημοσκόπηση» (Liberal – με τις απίστευτα επιτυχημένες πολιτικές προβλέψεις του…), «Ο νοσταλγός της χούντας κερδίζει τις προεδρικές εκλογές στη Βραζιλία» («Τα Νέα»), «Οδεύει προς τον ολοκληρωτισμό η Βραζιλία;» (Deutche Welle) κ.ά.
Αυτός ο απόλυτος τρόμος των συστημικών ΜΜΕ απέναντι στον «Βραζιλιάνο Τραμπ» μού προκάλεσε την περιέργεια, με πόλωσε θετικά υπέρ του Μπολσονάρο και με έκανε να ψάξω για αυτό το πολιτικό φαινόμενο της μακρινής ηπείρου. Ο Μπολσονάρο έχει ξεκάθαρες συντηρητικές και πατριωτικές απόψεις ενάντια στους δικαιωματιστές ομοφυλοφίλους, που επιθυμούν να καταστρέψουν τα χρηστά ήθη, ενάντια στην Αριστερά και στον κομμουνισμό, που ταλανίζουν την ευρύτερη περιοχή του, ενάντια στις εκτρώσεις, ενάντια στην απελευθέρωση των ναρκωτικών, ενάντια στις συμμορίες που δολοφονούν εν ψυχρώ στη χώρα του (ο ίδιος δέχτηκε δολοφονική επίθεση με μαχαίρι πριν από λίγες ημέρες, μπροστά στις κάμερες!), ενάντια στον διεθνισμό και τον εθνομηδενισμό, ενάντια σε κρατικιστικές και σοσιαλιστικές οικονομικές θεωρίες, ενάντια σε αντιχριστιανικές και στρατευμένα αθεϊστικές θέσεις (ο ίδιος είναι φανατικά καθολικός).
Απόψεις που συγκρούονται ολομέτωπα με το διεθνιστικό και λιμπεραλιστικό σύστημα.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι θα εκλεγεί στον δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 28 Οκτωβρίου, αφού όλο το σύστημα θα ενωθεί για να τον εξοντώσει πολιτικά (όπως ακριβώς έγινε με την περίπτωση Λεπέν και Μακρόν στη Γαλλία).
Μακάρι να «αλώσει» εκ δεξιών την παραδοσιακά αριστερή πατρίδα του.
