Η μουσουλμανοποίηση των κοινωνιών, το παράδειγμα της Ελλάδας και τα σύνορα της Δύσης που δεν τους κουνάς μαντίλι
Τα τελευταία στοιχεία από το World of Statistics του Pew Research Center υπολογίζουν το ποσοστό του μουσουλμανικού πληθυσμού ανά ευρωπαϊκή χώρα το 2050 ως εξής: Σουηδία 30,6%, Αυστρία 19,9%, Γερμανία 19,7%, Βέλγιο 18,2%, Γαλλία 18%, Ηνωμένο Βασίλειο 17,2%, Νορβηγία 17%, Δανία 16%, Ολλανδία 15,2%, Φινλανδία 15%, Ιταλία 14,1%, Ελβετία 12,9%, Βουλγαρία 11,6%, Ελλάδα 9,7%, Ισπανία 7,2%, Σλοβενία 5,2%, Ουγγαρία 4,5%, Ιρλανδία 4,4%, Πορτογαλία 2,5%, Κροατία 2,1%, Τσεχία 1,2%, Εσθονία 1%, Ρουμανία 0,9%, Σλοβακία 0,7%, Λετονία 0,4%, Λιθουανία 0,2% και Πολωνία 0,2%.
- Του Μανώλη Κοττάκη
Tη συγκεκριμένη κάρτα είχαν διαβάσει έως τις 30 Νοεμβρίου 2,3 εκατομμύρια χρήστες του Χ – σήμερα έχουν σαφώς ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια. Από τη μελέτη της προκύπτουν καταρχάς τέσσερα εξόχως ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Το πρώτο: Το δόγμα Τραμπ για την πολιτική ορθότητα και την παρακμή της Ευρώπης στοχεύει κατ’ ουσίαν τις χώρες της βόρειας και της κεντρικής Ευρώπης, που αποτελούν τα ιδρυτικά μέλη της Ενωσης – τις κατά Ράμσφελντ χώρες της «παλαιάς Ευρώπης». Η πολυπολιτισμικότητα δεν ακουμπά τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και τις (πρώην κομμουνιστικές) χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Για διαφορετικούς λόγους, δεν είναι ελκυστικές στα μουσουλμανικά μεταναστευτικά ρεύματα.
Το δεύτερο: Στα ποσοστά του μουσουλμανικού πληθυσμού της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης ο Τραμπ βλέπει τα πορτρέτα των μελλοντικών Χαμντάνι και διαπιστώνει ότι, για λόγους αντικειμενικούς, η Ευρώπη του μέλλοντος δεν μπορεί να είναι σύμμαχός του. Οχι μόνο για λόγους αξιακούς, επειδή υιοθετεί την ατζέντα των Δημοκρατικών – κυρίως για λόγους εμπιστοσύνης.
Το τρίτο: Η ανάλυσή του για την Ευρώπη που παρακμάζει ταυτίζεται πλήρως με την ανάλυση του προέδρου Πούτιν. Ο Τραμπ θεωρεί τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες διαβρωμένες, «προδότες» του δυτικού πολιτισμού, ο οποίος είναι ξένος στις ισλαμικές κοινωνίες.
Το τέταρτο: Δείχνει έτοιμος να αναγάγει σε αντίπαλο του δημοκρατικού καπιταλισμού το Κοράνι, στο οποίο αποδίδει κατ’ αναλογία την ιδιότητα του νέου κομμουνισμού. Τα διαθέσιμα στοιχεία επιβεβαιώνουν μερικώς την άποψή του. Το 60% της γαλλικής νεολαίας σήμερα διακηρύσσει ότι η Σαρία και το Κοράνι υπερέχουν του Συντάγματος και των νόμων της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ο ριζοσπαστικός φονταμενταλισμός του Ισλάμ είναι το ίδιο κινηματικός και, σε κάποιες περιπτώσεις, εξίσου βίαιος με τον κομμουνισμό ορισμένων περιόδων.
Η ανάλυση της Αμερικής είναι συνήθως σωστή, αλλά πάντοτε βιαστική. Ο δρόμος που ακολουθεί ο Αμερικανός πρόεδρος είναι σωστός στρατηγικά, αλλά βιαστικός τακτικά. Ο ελληνικός και ο ευρωπαϊκός είναι λίγο διαφορετικοί, και θα τους εξηγήσουμε. Πριν φθάσουμε όμως εκεί, πρέπει να δούμε γιατί η Ευρώπη ηττάται ιδεολογικά από το Κοράνι μέσα στο έδαφός της. Η απάντηση είναι ότι απαρνήθηκε τα τελευταία είκοσι χρόνια την ταυτότητά της. Η ταυτότητά της, όσο πίστευε σε αυτήν, αναδείκνυε την υπεροχή της. Το Ισλάμ πειθαρχούσε, γιατί υστερούσε καταλυτικά στη σύγκριση μαζί της. Από ένα σημείο και μετά, όμως, η Ευρώπη αντί της σύγκρισης που οδηγούσε στην υπεροχή, επέλεξε την κατά Μισέλ Ουελμπέκ «υποταγή». Υιοθέτησε την ουδετεροθρησκεία.
Απάλειψε από το προοίμιο του ευρωπαϊκού Συντάγματος τον χριστιανισμό, που μαζί με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τον ρωμαϊκό ορίζουν την ταυτότητά της. «Κατέβασε» τις εικόνες από τα σχολεία και τα δικαστήρια. Αντικατέστησε τις ευχές για «Καλά Χριστούγεννα» με τις άοσμες «Καλές γιορτές». Ανέχτηκε διαφημίσεις της Air France με αεροπλάνα που κατευθύνονταν στον Πύργο του Αϊφελ. Απέσυρε διαφημίσεις του Evian, γιατί κυκλοφόρησαν μέσα στην καρδιά της μουσουλμανικής νηστείας του Ραμαζανιού (οι μουσουλμάνοι δεν τρώνε και δεν πίνουν νερό πριν σουρουπώσει).
Πνευματικό κενό
Η φύση απεχθάνεται το κενό, ως γνωστόν. Το πνευματικό κενό του χριστιανισμού το κάλυψε ταχύτατα ο ισλαμισμός. Και τούτο, διότι η ουδετεροθρησκεία άφησε εντελώς ελεύθερη, μακριά από την εποπτεία του κράτους, τη λειτουργία των τζαμιών στο Παρίσι, στο Αμστερνταμ, στο Βερολίνο και το Λονδίνο. Με συνέπεια να καταστούν φωλιές αντιευρωπαϊκής βίας. Την ώρα που τα σύμβολα του χριστιανισμού αποκαθηλώθηκαν από όλα τα δημόσια κτίρια, τα σύμβολα του Ισλάμ, όπως η μαντίλα και το χιτζάμπ, τέθηκαν σε διαβούλευση. Ασχέτως αν στο τέλος απαγορεύτηκαν υπό το κράτος των λαϊκών αντιδράσεων.
Υπό αυτή την έννοια, μια Ευρώπη που εξελίσσεται σε Μέση Ανατολή δεν μπορεί να είναι συνομιλήτρια κανενός μελλοντικού Αμερικανού προέδρου για τον απλούστατο λόγο ότι είναι μια μεταλλαγμένη ήπειρος. Μια Ευρώπη που νομίζει ότι η εθνικότητα, ο πολιτισμός της και οι ρίζες της παλιώνουν δεν μπορεί να είναι Ευρώπη. «Δεν παλιώνουν οι ρίζες μας» έλεγε ο εμβληματικός Μάνος Κατράκης. Ποτέ!
Οπως πάμε, θα παραδώσουμε στα παιδιά μας άλλη Ενωση από εκείνη που μας κληροδότησαν οι παππούδες μας. Με διαφορετική προσέγγιση σε θέματα ισότητας, γυναικών, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ελευθεροτυπίας, δημόσιας τάξης, ελευθερίας τού συνέρχεσθαι, διατροφής. Το «γιατί» είναι απλό: το ριζοσπαστικό Ισλάμ δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία. Εάν η Αμερική έκανε τον κόπο να δει το ελληνικό υπόδειγμα, θα διαπίστωνε ότι υπάρχει και ο ειρηνικός τρόπος προσέγγισης του Ισλάμ, που δεν οδηγεί κατ’ ανάγκην σε συγκρούσεις, διαζύγια και διαχωριστικές γραμμές. Στην πατρίδα μας, η λειτουργία του Ισλάμ περνά μέσα από το κράτος μέσα από έναν πρωτότυπο τρόπο. Η ελληνική νομοθεσία δίδει στους μουσουλμάνους της Θράκης τη δυνατότητα να επιλέγουν μεταξύ της αστικής νομοθεσίας, των ελληνικών νόμων και του Συντάγματός μας, από τη μια, και της Σαρίας όσον αφορά γάμους, επιμέλεια τέκνων, διαθήκες, διατροφές κ.λπ., από την άλλη.
Στο παρελθόν ίσχυε μόνο η Σαρία για αυτά τα θέματα, εις ένδειξη σεβασμού στους νόμους που ψήφισε ο Ελευθέριος Βενιζέλος για χάρη της μουσουλμανικής μειονότητας. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, όπως και τώρα, οι αποφάσεις του διορισμένου από την Πολιτεία μουφτή, ο οποίος εκτελεί χρέη ιεροδίκη, επικυρώνονται πάντοτε από την ελληνική Δικαιοσύνη για να γίνουν εκτελεστές. Από το 2018, που δόθηκε το δικαίωμα επιλογής στους 120.000 μουσουλμάνους της Θράκης να παίρνουν διαζύγιο από τον δικαστή ή από τον μουφτή, η τάση πλέον είναι να διαλέγουν τον δικαστή. Η υπεροχή διά της συγκρίσεως, που σας έλεγα. Κάπως έτσι, έναν αιώνα από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, η μειονότητα της Θράκης δεν γέννησε ούτε έναν τζιχαντιστή.
Σύγκριση
Τι δηλοί ο μύθος; Η επικράτηση της Δύσης δεν μπορεί να γίνεται με την καταδίωξη ως μέθοδο, αλλά με τη διαρκή σύγκριση αξιακών συστημάτων. Οταν αποσύρεσαι υπέρ της ουδετεροθρησκείας, ανοίγεις διάπλατα την πόρτα της γκετοποίησης και της μουσουλμανοποίησης των κοινωνιών. Οταν συγκρίνεις, νικάς επί του πεδίου. Αποτελεσματικότερο!
Το στοίχημα λοιπόν για τον Αμερικανό πρόεδρο δεν είναι η αποχώρηση και η εγκατάλειψη ελεύθερου του πεδίου στο Ισλάμ, η παράδοση της Ευρώπης σε αυτό! Το στοίχημα είναι η παρουσία και η κυριαρχία του δυτικού πολιτισμού που βασίζεται στην πειθώ, όχι στη βία. Η Ευρώπη είναι τα σύνορα της Δύσης και ο ζωτικός χώρος της Αμερικής – δεν της κουνάς μαντίλι. Είναι έγκλημα. Προωθείς την ατζέντα σου και τη σώζεις.
