Σουρεαλιστικό, αλλά θέλουν να εγκαθιδρύσουν στην Ευρώπη την ολοκληρωτική βαρβαρότητα από την οποία κάποτε οι ίδιοι ή οι γονείς και οι παππούδες τους προσπάθησαν να ξεφύγουν
Αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες στην Αγγλία και την Ιρλανδία με μαζικές διαδηλώσεις των γηγενών πολιτών και επιθέσεις κατά παράνομων και νόμιμων μεταναστών είναι αποτέλεσμα της προδοσίας των ελίτ. Οι μεν αριστερές ελίτ, πολιτικές, πνευματικές, δημοσιογραφικές ήταν και είναι οι φυσικοί αυτουργοί του ξεχαρβαλώματος των εθνικών συνόρων και της εθνικής ταυτότητας των ευρωπαϊκών χωρών.
Οι δε κεντροδεξιές ελίτ, όταν δεν βαρύνονται ως συνεργοί του εγκλήματος, είναι τουλάχιστον υπεύθυνες για βαριά αμέλεια, αφού ή συγκάλυψαν ή υποτίμησαν την επελθούσα δυστοπία, την οποία τόσο εύστοχα είχε περιγράψει στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η τότε μεγάλη ελπίδα του Συντηρητικού Κόμματος, ο Ινοχ Πάουελ. Η δημόσια κήρυξη της αλήθειας τού κόστισε την πολιτική του καριέρα, βρέθηκε απόβλητος από το κόμμα του και όλο το πολιτικό σύστημα.
Οι Τόρηδες, επειδή δεν τους άρεσε το μήνυμα, αποφάσισαν να εξοντώσουν ηθικά και πολιτικά τον ταχυδρόμο, ως «ρατσιστή» και «ακραίο». Οι παράλληλες κοινωνίες, τα γκέτο δηλαδή, που δημιούργησαν η αφροσύνη της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων και η μαζική μετανάστευση, ως φτηνών εργατικών χεριών, εκατομμυρίων αναφομοίωτων, κυρίως μουσουλμάνων, οδηγούνται σε σύγκρουση με τους γηγενείς Χριστιανούς, λευκούς Ευρωπαίους, που τόσο αγαπάει να μισεί η αριστερά.
Η σύγκρουση αυτή είναι σαν μια φωτιά που δυναμώνει όλο και περισσότερο και μάλιστα με έναν παράδοξο τρόπο από τη μεριά των επήλυδων. Οι πιο ριζοσπάστες, αυτοί με το μεγαλύτερο μίσος κατά των χωρών που τους ταΐζουν και ποτίζουν, δεν είναι η πρώτη γενιά, το ακατέργαστο ανθρώπινο δυναμικό που ήρθε κατευθείαν από φτωχές ισλαμικές χώρες. Ειδικά στην Αγγλία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και τη Γερμανία είναι η δεύτερη και τρίτη γενιά, αυτές που υποτίθεται πέρασαν μέσα από την Παιδεία και το κοινωνικό κράτος των χωρών υποδοχής. Δεν τις αγαπούν. Τις μισούν.
Ολοι; Προφανώς όχι. Αρκετοί όμως αριθμητικά και τόσο φανατικοί ποιοτικά, που είναι καλοί κάτω από κατάλληλες συνθήκες και γεγονότα να λειτουργήσουν σαν πυροκροτητές και να ριζοσπαστικοποιήσουν και πυροδοτήσουν την πλειονότητα των ομοθρήσκων και συμπατριωτών τους. Αυτό που ο Ινοχ Πάουελ είδε και το πλήρωσε, το βλέπουμε και άλλοι εδώ και χρόνια, πληρώνοντας ένα ανάλογο τίμημα δολοφονίας προσωπικότητας.
Οποιοι βλέπουν την πραγματικότητα και κηρύσσουν την αλήθεια και το δέον γενέσθαι αποκαλούνται «φασίστες» και «ρατσιστές» από τα αριστερά γιουσουφάκια της Τουρκίας, του Κατάρ, των δουλεμπόρων διακινητών και των ριζοσπαστών τοπικών ηγετών των αναφομοίωτων ξένων.
Αλλη μια σειρά ειδεχθών εγκλημάτων με θύματα γηγενείς και δράστες οπαδούς της θρησκείας της βίας, του μίσους και του τζιχαντιστικού επεκτατισμού οδήγησε σε μια άναρχη αντίδραση αυτοάμυνας από αυτούς που πρόδωσαν οι ελίτ, συντασσόμενες όχι με τους νόμιμους πολίτες αλλά με τους παράνομους λαθραίους και κάποιους νόμιμους, που καταχρώνται το κοινωνικό κράτος και ζουν παρασιτικά σε βάρος των φορολογουμένων. Κοινό το μίσος αμφότερων για τους λευκούς Χριστιανούς και τους Εβραίους. Ο αντισημιτισμός τους πάει χέρι με χέρι με τον διακαή πόθο τους να μετατρέψουν την Ευρώπη σαν τις χώρες από τις οποίες οι ίδιοι ή οι πατεράδες και οι παππούδες τους προσπάθησαν να ξεφύγουν
Θεσμικός τρόπος
Σουρεαλιστικό, αλλά θέλουν να εγκαθιδρύσουν στην Ευρώπη την ολοκληρωτική βαρβαρότητα από την οποία κάποτε οι ίδιοι ή οι γονείς και οι παππούδες τους προσπάθησαν να ξεφύγουν. Είναι προδοσία, διότι οι κυβερνήσεις, η πνευματική και η οικονομική ελίτ οφείλουν να υπερασπιστούν τα Εθνη της Ευρώπης, την ταυτότητά τους και την ασφάλειά τους.
Αυτό το βλέπουμε και στην Ελλάδα από κάτι γέροντες νυν ΕΛΙΑΜΕΠιτζήδες Αποστόλους του Μαρασμού, που καθυβρίζουν τους λαούς που αντιδρούν και επιτίθενται με οργή στους αναφομοίωτους ξένους, ενώ είναι τα κρατικά όργανα που θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν άτεγκτα και νικηφόρα, με θεσμικό τρόπο και δράση την πλημμυρίδα της ισλαμικής εισβολής και τον κίνδυνο επιβολής στην πλειονότητα κατά παράβαση του Συντάγματος, των νόμων και του εθνικού συμφέροντος και ταυτότητας εκάστου Εθνους. Εμείς έχουμε ακόμα περιθώριο, μπορούμε να εμποδίσουμε τη δημιουργία της κρίσιμης μάζας που θα θελήσει να κινητοποιηθεί εναντίον μας πισώπλατα, όταν οι συνθήκες την ευνοήσουν.
Δεν πρέπει ο λαός μας να προδοθεί τόσο βαθιά, που να οδηγηθεί στην αυτοδικία. Είναι ντροπή και προδοσία να μεταθέτει το κράτος τις ευθύνες του στα θύματα της αβελτηρίας του και της επί χρόνια σύμπραξής του στην άλωση της χώρας. Οφείλουμε να αντιστρέψουμε την πλημμυρίδα. Τα Κέντρα Κράτησης στην Αφρική μπορούν να παίξουν σπουδαίο αποτρεπτικό ρόλο, χωρίς δισταγμό και συμπλέγματα. Η Ελλάδα είναι το κοινό μας σπίτι, το ιερό κοιμητήριο των προγόνων μας αλλά ταυτόχρονα η εύφορη γη των παιδιών και των εγγονιών μας.
Είναι αδήριτο καθήκον μας να γίνουμε ανεπιθύμητος προορισμός των παράνομων, να τρέμουν στο άκουσμα του ονόματος μας και ταυτόχρονα, όσο φυλάμε άγρυπνα την Πατρίδα, να νικήσουμε τον μέγιστο εχθρό, τον δημογραφικό μαρασμό. Είμαστε Πατρίδα, όχι χώρος, είμαστε Εθνος, όχι πληθυσμός. Είμαστε Ελληνες, ακρίτες της Δύσης. Δεν μας λείπουν απλώς άνθρωποι, μας λείπουν Ελληνόπουλα. Εκεί να ρίξουμε το βάρος…
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
