Το χθεσινό βασικό πρωτοσέλιδο θέμα της «δημοκρατίας» ήταν αφιερωμένο στον στωμύλο υπουργό Υγείας και αντιπρόεδρο της Ν.Δ. Αδωνι Γεωργιάδη. Ο υπουργός έκανε έφεση κατά δικαστικής απόφασης που δικαίωσε τη «δημοκρατία» και όχι τον ίδιο.
Στο δικόγραφο αναφέρεται στο ιστορικής σημασίας πρωτοσέλιδό μας της 18ης Σεπτεμβρίου 2020. Εκεί είχαμε τίτλο «Siktir git Μr Erdogan». Ο Αδωνις Γεωργιάδης χρησιμοποιεί τη μήνυση Ερντογάν (η οποία αποτελεί δημοσιογραφικό και πατριωτικό παράσημο για εμάς)… εναντίον μας.
Στο χθεσινό άρθρο η «δημοκρατία» έγραφε: «Για να απομειώσει το κύρος της εφημερίδας μας χρησιμοποιεί ως απόδειξη το γεγονός πως ο Τούρκος πρόεδρος κατέθεσε μήνυση εναντίον μας! Επιχειρηματολογεί δε υπέρ του μειωμένου κύρους μας… λέγοντας ότι το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αναγκάστηκε να εκδώσει ανακοίνωση μετά “την τουρκική υβριστική έκφραση που απευθυνόταν στον πρόεδρο της Τουρκίας” με την οποία “επισήμανε ότι η χρήση υβριστικών εκφράσεων απάδει προς τον πολιτικό πολιτισμό της χώρας”. Και πως ο “Ελληνας πρέσβης κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και ακολούθησε η κατάθεση μήνυσης από την πλευρά του Τούρκου προέδρου”. Τόσο άσχημα πήγαν τα πράγματα για την Τουρκία!».
Σε αυτό το σημείο καλό είναι να υπενθυμίσουμε τι έγραφε η στήλη στις 11 Νοεμβρίου 2021 για τη θέση που πήρε το Harvard International Review στην υπόθεση «Ερντογάν εναντίον “δημοκρατίας”»:
«Το Harvard International Review είναι η επιθεώρηση του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων του γνωστού πανεπιστημίου. Με κύριο άρθρο του, που δημοσιεύτηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2020, όχι μόνο τάσσεται αναφανδόν υπέρ της “δημοκρατίας”, αλλά επισημαίνει και κάτι εξαιρετικά σημαντικό: το γεγονός πως βρέθηκαν τόσοι πολλοί στην Ελλάδα να καταδικάσουν την εφημερίδα μας για τη σκληρή έκφραση που χρησιμοποίησε εναντίον του Τούρκου δυνάστη (Siktir git – “άντε γ@μήσου”) δείχνει 1την επιρροή του Ερντογάν στα ελληνικά θέματα”».
Διαβάστε επιλεγμένα αποσπάσματα από το άρθρο* του Harvard International Review:
«Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, η εφημερίδα “δημοκρατία” κυκλοφόρησε με τον τίτλο “Siktir Git Mr. Erdogan”. Σε απάντηση, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπέβαλε μήνυση εναντίον των τεσσάρων “εμπλεκόμενων” δημοσιογράφων της εφημερίδας. Η μήνυσή του και ο “αγώνας” από την Ελλάδα και την Ευρώπη να ανταποκριθούν σε αυτή (!!!) αποκαλύπτουν τον βαθμό στον οποίο έχει επεκταθεί πια η επιθυμία του Τούρκου προέδρου για πλήρη έλεγχο της δημόσιας εικόνας του πέρα από τα σύνορα της Τουρκίας.
Αυτή η διπλωματική ένταση, που εκτυλίσσεται στο πλαίσιο της επανέναρξης των συνομιλιών της Τουρκίας με την Ελλάδα σχετικά με τον ενεργειακό έλεγχο στην ανατολική Μεσόγειο, υπογραμμίζει τη χρήση των δημοσιογράφων από τον Ερντογάν ως μοχλό στον ευρύτερο αγώνα του για περιφερειακή ηγεμονία. Με όπλο τη φίμωση της ελευθερίας του Τύπου για να εξυπηρετήσει τη διεθνή ατζέντα του, ο Ερντογάν σηματοδοτεί την αυξανόμενη προθυμία του να ωθήσει τα όρια των διεθνών κανόνων στη συνολική εκστρατεία του για περισσότερη γεωπολιτική εξουσία. […]
Η προθυμία (!!!) των Ελλήνων αξιωματούχων να καταδικάσουν τον τίτλο της εφημερίδας αποκαλύπτει την επιρροή του Ερντογάν στα ελληνικά θέματα. Ο Ερντογάν πέτυχε στον στόχο του λοιπόν να μεγαλώσει τα όρια της τουρκικής επιρροής, καταπατώντας την ελληνική κυριαρχία.
Επίσης, το διπλωματικό περιοδικό του Χάρβαρντ αναφέρει και κάτι που αποδεικνύεται και από το κείμενο της μήνυσης Ερντογάν εναντίον μας: “Η πρόσφατη μήνυση εναντίον της εφημερίδας “δημοκρατία” είναι η τελευταία στη σειρά των επιθετικών κινήσεων του Ερντογάν κατά της Ελλάδας”».
Τελικά, ποιος λέτε να έχει δίκιο; Ο Ερντογάν και ο Αδωνις ή η «δημοκρατία»;
*Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
