Τυχεράκιας ο μέγιστος των Ελλήνων. Ολόκληρος Ρέμος καταδέχτηκε να του φτιάξει σούπερ εικόνα. Με τις σιδεριές που έστησε στο άγαλμά του στη Θεσσαλονίκη για να κάνει φιέστα για τα 30χρονα της καριέρας του θα μαγευτεί ο πλανήτης Γη. Ισως και να σταματήσει για λίγο η περιστροφής της υδρογείου γύρω από τον άξονά της και η βόλτα της πέριξ του ηλίου και κάτσει να αφουγκραστεί το μεγαλείο του πονεμένου άμα τε και αισθαντικού, μπουζουκοπόπ ντιριντάχτα το οποίον εκπροσωπεί ευψύχως ο γνωστός αοιδός.
Μην κοιτάτε εσείς τώρα που βγήκαν μερικοί αντιδραστικοί, εθνίκια κανονικά, που αντέδρασαν στα κάγκελα που λένε ότι «φυλάκισαν» και «βεβηλώνουν» το άγαλμα και τα βάζουν με τα σύμβολα του νεοτέρου ελληνοφώνου πολιτισμού (όπως είναι ο Ρέμος). Η εταιρία που διοργανώνει τη Ρέμειο φιέστα μάς διαβεβαιώνει ότι θα προστατεύσει το άγαλμα και θα το αναδείξει! Σε δελτίο Τύπου τόνισαν: «Σε ό,τι αφορά στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του. Παράλληλα, με ειδικό φωτισμό, σύγχρονη τεχνολογία και οπτικά συστήματα διεθνών προδιαγραφών, έχει σχεδιαστεί η ανάδειξή του, ώστε, τη βραδιά της 12ης Σεπτεμβρίου, η εμβληματική εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της Παραλίας και της Θεσσαλονίκης να ταξιδέψει επάξια στα πέρατα του κόσμου».
Μας λένε ότι θα προστατεύσουν το άγαλμα. Δηλαδή, μέχρι να κάνουν τον χώρο να μοιάζει με κοτέτσι ήταν απροστάτευτος ο Μεγαλέξανδρος; Επιπλέον, μας αποκαλύπτουν ότι τα ελληνικούλια τους θέλουν ξεσκόνισμα: η εμβληματική εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ταξιδεύει… επάξια; Να επαναδιατυπώσουν, παρακαλούμε πολύ.
Και τώρα στα πολύ σοβαρά – πέραν της οικτρής εικόνας με το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου να βρίσκεται σε μπουντρούμι από κοτετσόσυρμα.
Ο Γιάννης Κουριαννίδης, αρθρογράφος στη «δημοκρατία» και διευθυντής του περιοδικού «Ενδοχώρα», αποκάλυψε σε ανάρτησή του στο facebook ότι «πριν λίγες εβδομάδες ο Δήμος Θεσσαλονίκης αρνήθηκε να παραχωρήσει τον χώρο μπροστά από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου για την καθιερωμένη ετήσια πραγματοποίηση εκδηλώσεως μακεδονικών σωματείων (αντάμωμα με χορούς από χιλιάδες μέλη τους κ.ά.), με προσχηματικές επικλήσεις περί ασφάλειας και χωροταξίας, καθώς και διάφορες γραφειοκρατικές προφάσεις». Για τον Ρέμο, όμως, ο Δήμος Θεσσαλονίκης δεν διαπίστωσε να υπάρχουν τέτοια ζητήματα. Ο κ. Κουριαννίδης συνέχισε τον σχολιασμό της απόφασης του Δήμου Θεσσαλονίκης με τα εξής: «Για τις ανάγκες πραγματοποίησης συναυλίας του Αντώνη Ρέμου στήνεται μία τεράστια εξέδρα, στην κυριολεξία επάνω στο άγαλμα του Ελληνα στρατηλάτη.
Να τους χαιρόμαστε εκεί στον Δήμο με τις επιλεκτικές ευαισθησίες και τις προτεραιότητές τους! Και να τα θυμόμαστε όλα αυτά, βεβαίως, την ημέρα των εκλογών!»
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να φαντάζουν και λογικά και δικαιολογημένα. Ομως δεν είναι. Στο σύγχρονο Γιουνανιστάν ο Ρέμος είναι σημαντικότερος του Μεγαλέξανδρου και μπροστά στο μεγαλείο του πονεμένου άμα τε και αισθαντικού μπουζουκοπόπ ντιριντάχτα η αυτοκρατορία του αρχαίου στρατηλάτου δεν πιάνει μία.
