Μια ευχή και μόνη: Λιγότερη τοξικότητα – περισσότερη σκέψη! Δεν είναι εικόνα πολιτικού σκηνικού αυτή. Δεν είναι δυνατόν, σε μια εποχή που γύρω μας όλα είναι συννεφιασμένα και μουντά, εμείς να σφαζόμαστε σαν τα κοτόπουλα στο κοτέτσι.
Θα μου πείτε τώρα «και τι φωνάζεις; Ο λαός δεν είναι εκείνος που ψηφίζει; Ο λαός τούς επέλεξε όλους αυτούς που δημιουργούν την πολεμική ατμόσφαιρα, με μοναδικό στόχο το μεροκάματο». Πώς είπατε; Μεροκάματο; Δηλαδή δεν εμπνέονται από φιλοπατρία όλοι ετούτοι που αποκαλούνται «πατέρες/μητέρες του έθνους»; Δεν παλεύουν όλοι για το καλό τη πατρίδας;
Ενα βράδυ, ενώ φτιάχναμε μια κακαβιά στη Σαλαμίνα, ο καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος μου είπε: «Τους πολιτικούς τούς ενδιαφέρουν μόνο τρία πράγματα». Κι εγώ, ήμουν έτοιμος να τα ακούσω. Και ο Βασίλης, ρίχνοντας έναν χάννο στο τσουκάλι, μου λέει: «Τους ενδιαφέρει η επανεκλογή τους, η επανεκλογή τους και… η επανεκλογή τους!» Και είναι δυνατό για τη δική τους επανεκλογή να τρώω στη μάπα εγώ αυτή την άθλια εικόνα της εξεταστικής; Να βλέπω βουλευτές να παριστάνουν τον εισαγγελέα (ενώ δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα), να βλέπω τους «πατέρες του έθνους» να αλληλοκατηγορούνται, να βιντεοσκοπεί ο ένας τον άλλον, να ανταλλάσσουν κουβέντες αγιοπαίδων της Λαχαναγοράς;
Ναι, είναι δυνατόν! Είναι, διότι τον έρμο τον λαό τον έμαθαν πλέον στο «αίμα». Αν δεν ακούσει ο λαός μπινελίκιον και σιχτίρισμα, δεν κοιμάται ήσυχος το βράδυ. Αν δεν ακούσει ο λαός τερατολογίες, συνωμοσίες, συκοφαντίες, απεραντολογίες, αστήρικτες φαντασιοπληξίες, δεν ησυχάζει. Ρίξτε μια ματιά στην τηλεόραση. Από τις ειδήσεις μέχρι τη μυθοπλασία, ίντριγκες, δολοφονίες, γκομενιλίκια, κερατώματα, δολοφονίες, μηχανορραφίες, ενδοοικογενειακές διενέξεις, βιασμοί, ξυλοφορτώματα!
Και περιμένεις την ελληνική ταινία, πενήντα ετών παλιά, για να δεις οικογένεια, να δεις αγάπη, να δεις χάπι-εντ, να ακούσεις διαλόγους και ατάκες που σε κάνουν να γελάσεις. Και σου ρίχνουν κατακούτελα «διαφορετικότητα», σου ρίχνουν το αφύσικο για φυσιολογικό και σε κάνουν να «ψάχνεσαι» που σου αρέσει το «κανονικό» και όχι το «περίεργο». Και πάμε στο 2026 με αυτή την κοινωνία, με μια κοινωνία ποτισμένη με μίσος, με αλαζονεία, με ύβρεις και αλληλοκατηγορίες. Και όποιος τολμήσει να μιλήσει για συνεννόηση, για συναίνεση, για συνεργασία θεωρείται εκτός πραγματικότητας και εποχής.
Ε, όχι, λοιπόν. Εμείς, σε αντίθεση με όλα τα άλλα που βλέπουμε, θέλουμε το 2026 να είναι χρονιά ηρεμίας, νηφαλιότητας, περισυλλογής, συνεργασίας, συναίνεσης και αποτελεσματικότητας. Ασχέτως αν θα πάμε ή όχι σε εκλογές, ας δούμε μια Ελλάδα αλλιώτικη. Γύρω μας καίγεται το σύμπαν. Ας σταματήσουμε να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά!
Υπάρχει και καλύτερη Ελλάδα. Και τη θέλουμε!
Η ΑΚΙΣ
