Το πρωτάθλημα έχει διακοπή λόγω Εθνικών ομάδων και είναι λογικό οι προπονητές να πολιορκούνται από τους δημοσιογράφους για μια ανασκόπηση της μέχρι σήμερα πορείας των ομάδων τους.
- Από τον Γιώργο Σηφάκη
Ο Μάρκο Νίκολιτς… έσταξε μέλι, λοιπόν, μιλώντας για την ΑΕΚ, τη Νέα Φιλαδέλφεια και το «κιτρινόμαυρο» πάρτι που στήνεται εκεί τις ημέρες αγώνων της ομάδας!
Ο Σέρβος τεχνικός περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τι συμβαίνει και δηλώνει πως ο ίδιος ανατριχιάζει κάθε φορά που η αποστολή φτάνει στην «Αγια-Σοφιά». Αναλυτικά όσα είπε: «Συχνά συμβαίνουν ωραία πράγματα όταν πηγαίνουμε στο γήπεδο και μπαίνουμε στην περιοχή που ονομάζεται Νέα Φιλαδέλφεια. Βέβαια, αυτό το γνωρίζετε: όπου κι αν πας στην Ελλάδα και υπάρχει το “Νέα” ως πρόθεμα, πρόκειται για περιοχές που δημιουργήθηκαν από πρόσφυγες. Δηλαδή, “Νέα” κάτι, με το ίδιο όνομα που υπήρχε εκεί στη Μικρά Ασία. Και όταν μπαίνεις σε αυτή την περιοχή, που είναι πραγματικά πανέμορφη, γύρω από το γήπεδο, το στάδιο είναι φανταστικό.
Πόση χωρητικότητα έχει; 32.000; Ανοιξε πριν από τρία χρόνια και εκεί έγινε ο τελικός του Conference League. Είναι τρομερό γήπεδο. Λέγεται “Αγια-Σοφιά”, από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη. Και όλη η περιοχή είναι καταπληκτική. Οταν περπατάς μέσα σε αυτά τα στενά, είναι όλα κίτρινα και μαύρα. Είναι αδιανόητο. Πριν από τα ματς οι φίλοι μου πηγαίνουν εκεί, εγώ τους στέλνω πάντα από νωρίς και φτάνουν έξι, επτά, οκτώ ώρες πριν από τον αγώνα. Τα εστιατόρια, οι καφετέριες, τα μπαρ είναι όλα γεμάτα. Ο κόσμος τρώει, τραγουδάει, είναι πραγματική γιορτή».
Ο Μάρκο Νίκολιτς πρόσθεσε και ένα περιστατικό που τον έχει εντυπωσιάσει: «Και καθώς πηγαίνουμε με το πούλμαν, στρίβουμε σε μια γωνία, φτάνουμε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, και αυτό το λέω συνέχεια. Μάλιστα, έχω και βίντεο. Το τράβηξε ο βοηθός μου μέσα από το λεωφορείο. Βγαίνει, λοιπόν, μια γιαγιά, σίγουρα πάνω από 70 ετών. Βγαίνει με την ποδιά του σπιτιού, σαν να άφησε την κατσαρόλα πάνω στην κουζίνα, και κατεβαίνει στη γωνία.
Μαζί της κατεβαίνει ο γιος της ή δεν ξέρω ακριβώς ποιος και μαζί του κατεβαίνουν περίπου τέσσερις γενιές, με τα μικρά τους παιδιά. Ολοι υποστηρίζουν την ομάδα. Μάλιστα, σε δύο περιπτώσεις αυτή η γιαγιά ήταν στη γωνία ακόμα και με καπνογόνο! Βλέπεις συνέχεια, καθώς περνάς από αυτή τη γειτονιά, όλοι κορνάρουν, βγαίνουν στα μπαλκόνια και στις βεράντες. Ειλικρινά, τώρα που το λέω, ανατριχιάζω. Τόσο πολύ απολαμβάνω κάθε εντός έδρας παιχνίδι. Είναι… αδιανόητο πόσο ωραία είναι η ατμόσφαιρα».
