Η ΑΤΕ Bank ζητούσε από το 2012 να της πληρώσουν τα δάνεια
Μόλις 23 ημέρες μετά την επίδοση του δικογράφου τα δύο μεγάλα κόμματα αποφάσισαν να διαλύσουν την τράπεζα και να τη «χαρίσουν» στην Πειραιώς!
Για να γλιτώσουν, όρισαν με τροπολογία-ντροπή ότι η ετήσια χρηματοδότησή τους είναι ακατάσχετη
Η Θέση μας: Η 3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΟΔΑΝΕΙΑ
Διαβάστε επίσης:
►Το plan B του Τσίπρα στη διαπραγμάτευση με τους Γερμανούς και η τακτική υποχώρηση για το χρέος
►Πακιστανούς (!) εκπαιδευτές πιλότων ήθελε να προσλάβει ο (απελπισμένος) Ερντογάν
►Ερχεται θερμό φθινόπωρο με καινούργια μέτρα και 90 σκληρά προαπαιτούμενα
►Αρχισε ο ανασχηματισμός στο επικοινωνιακό επιτελείο του Κυριάκου
►Το κρυφό σχέδιο (86 σελίδων!) του Ράμα για να εξοντώσει τη μειονότητα
►Τα «επίχρυσα ονειρα» του ζεύγους Πατούλη που διψά για εξουσία
Κόλαφος για τον τρόπο με τον οποίο Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ αποφάσισαν να κλείσουν την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος (ΑΤΕ), που κατείχε το 72% της χρηματοδότησής τους, να τη «χαρίσουν» στην Τράπεζα Πειραιώς και να «κλέψουν» ουσιαστικά τα εκατομμύρια (πάνω από 200 με τους τόκους) που θα έπρεπε να επιστρέψουν, αποτελεί το ντοκουμέντο που αποκαλύπτει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία».
Η πολιτική μεθόδευση με όρους μαφίας ξετυλίγεται στην πολυσέλιδη αγωγή που κατέθεσε η ΑΤΕ τον Ιούλιο του 2012 (επί νεοσύστατης κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου) κατά του Ελληνικού Δημοσίου και των δύο πολιτικών κομμάτων, με την οποία αξιώνει συνολική αποζημίωση πάνω από 40.000.000 ευρώ.
Η αγωγή κοινοποιήθηκε λίγες μέρες πριν από τις 26 Ιουλίου 2012, όταν η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να εκχωρήσει το «υγιές» κομμάτι της τράπεζας στη «βολική» Πειραιώς του Μιχάλη Σάλλα (μαζί με τα δάνειά τους) αντί του ευτελούς ποσού των 95.000.000 ευρώ, τη στιγμή που μόνο από τα κόμματα η ΑΤΕ περίμενε να εισπράξει άνω των 200.000.000 ευρώ. Πολλοί δε συνδέουν αυτήν ακριβώς την αγωγή με την απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου να διαλύσει την Αγροτική. Και αυτό διότι το «deal» ήταν ιδιαίτερα ελκυστικό για όλους -κόμματα και Πειραιώς-, εκτός βέβαια από την ΑΤΕ και το Δημόσιο, και κατ’ επέκταση τον ελληνικό λαό που πληρώνει καθημερινά τις ανεξόφλητες οφειλές των πολιτικών κομμάτων. Ομως, το έγκλημα είχε ξεκινήσει, όπως αποδεικνύεται, από την κυβέρνηση Παπαδήμου, όταν αποφασίστηκε ο οικονομικός στραγγαλισμός της Αγροτικής.
Οπως προκύπτει από την 28σέλιδη αγωγή, η Ν.Δ. χρωστούσε στην Αγροτική το 2012 104.360.000 ευρώ και το ΠΑΣΟΚ 93.000.000 ευρώ, τα οποία δόθηκαν από την τράπεζα με σκοπό «την εξαγωγή του κέρδους αντίστοιχων πιστωτικών συμβάσεων» με εγγυήσεις «τις κρατικές επιχορηγήσεις προς αυτά» και «βασικό δικαιοπρακτικό θεμέλιο τη φερεγγυότητα των εναγόμενων πολιτικών κομμάτων». Τα δύο πολιτικά κόμματα, μπροστά στην καταβαράθρωσή τους, ελέω Μνημονίων, αλλά και νωρίτερα, λόγω της πρόδηλης κακοδιαχείρισης, από το 2007, άρχισαν να ζητούν αύξηση της πίστωσής τους αλλά και διευκολύνσεις εν όψει των μελλοντικών κρατικών επιχορηγήσεων. Το 2012 το αντίκρισμα, όπως καταγράφεται στην αγωγή, είναι ντροπιαστικό:
■ Η Ν.Δ. από το 2000 είχε καταβάλει στην Αγροτική μόλις 29.169.000 ευρώ σε τόκους και 407.460 ευρώ ως προμήθειες, ενώ είχε δεσμεύσει, ώστε να εκχωρηθούν στην τράπεζα, τις κρατικές επιχορηγήσεις των ετών από το 2011 έως το 2017!
■ Το ΠΑΣΟΚ από το 2000 είχε καταβάλει στην τράπεζα 28.157.000 ευρώ σε τόκους (εκ των οποίων τα μισά την περίοδο 2010-12, δηλαδή τα προηγούμενα χρόνια σχεδόν δεν είχε δώσει φράγκο) και 369.401 σε προμήθειες. Είχε δεσμεύσει επίσης τις κρατικές επιχορηγήσεις των ετών 2011 έως 2016.
Ωστόσο, και τα δύο κόμματα, όπως είναι αντιληπτό, δεν είχαν δεσμεύσει την κρατική επιχορήγηση του 2015, καθώς διέβλεπαν (και σωστά, όπως αποδείχθηκε) ότι αυτή θα είναι εκλογική χρονιά.
Ο Γιώργος Παπανδρέου παραιτήθηκε, ως γνωστόν, τον Νοέμβριο του 2011 και σχηματίστηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου με ορίζοντα εκλογών το 2012. Τότε τα δύο κόμματα εξουσίας, που στήριζαν άλλωστε την κυβέρνηση, μπροστά στο πλιάτσικο που είχε γίνει τόσα χρόνια και στην -εκ των πραγμάτων- αδυναμία τους να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην κρατική Αγροτική Τράπεζα, αποφάσισαν να κάνουν ό,τι έκαναν πάντα. Να φεσώσουν οριστικά την κρατική τράπεζα, δηλαδή το δημόσιο ταμείο, δηλαδή όλους μας, μόνο και μόνο για να μπορέσουν να ρίξουν αφειδώς χρήμα στον εκλογικό αγώνα που ερχόταν, ώστε να εκλεγούν και να συνεχίσουν το καταστροφικό έργο τους. Ετσι, όπως αποκαλύπτεται από την αγωγή:
■ Στις 9 Απριλίου 2012 ο τότε υπουργός Εσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης, πάλαι ποτέ υψηλό στέλεχος της εποχής Σημίτη, ξέχασε τα περί δικαίου και ηθικής κηρύγματα και με τροπολογία του αποφάσισε (άρθρο 43, παρ. 4 του ν. 407/12-ΦΕΚ 85Α/11/11/04/12) ότι «η τέταρτη δόση του έτους 2011, καθώς και η πρώτη και δεύτερη δόση του έτους 2012 της χρηματοδότησης των άρθρων 1 και 3 του ν. 3023/2002, καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις της οικονομικής ενίσχυσης του άρθρου 4 του ίδιου νόμου δεν κατάσχονται και δεν εκχωρούνται, καταβάλλονται δε υποχρεωτικά στα δικαιούχα κόμματα και συνασπισμούς σε λογαριασμό πιστωτικού ιδρύματος που δηλώνεται από τον δικαιούχο στο ΥΠΕΣ, μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου».
■ Αυτομάτως την επομένη κιόλας η ΑΤΕ αποστέλλει ερώτημα στο νομικό συμβούλιό της (καθηγητές Κώστας Μαυριάς, Αριστοτέλης Χαραλαμπάκης και Γιώργος Πήτας), που αυθημερόν αποφαίνεται αφενός ότι ο νόμος δεν μπορεί να προσβληθεί στο ΣτΕ (προσβάλλονται μόνο διοικητικές πράξεις), ότι η ΑΤΕ με βάση τον νόμο Γιαννίτση δεν μπορεί να εισπράξει τις δόσεις της επιχορήγησης των κομμάτων που της είχαν εκχωρηθεί ήδη με βάσει τις υπογεγραμμένες συμβάσεις με τα κόμματα, αλλά «μπορεί να ασκήσει αγωγή κατά του Δημοσίου και να αξιώσει την καταβολή των χρημάτων… Στο πλαίσιο μιας τέτοιας δίκης μπορεί να ερευνηθεί από το αρμόδιο δικαστήριο και η συνταγματικότητα ή μη της διάταξης».
■ Στις 13 Απριλίου 2012 η τράπεζα επιδίδει εξώδικα στα δύο πολιτικά κόμματα, ζητώντας να της καταβληθούν οι κρατικές επιχορηγήσεις, όπως ρητά προβλέπουν οι συμβάσεις. Απάντηση, όμως, καμία.
Τον Οκτώβριο εκδικάζεται η αγωγή! Τι θα κάνουν οι εμπλεκόμενοι;
Μετά την εκκωφαντική σιωπή, η τράπεζα στις 3 Ιουλίου 2012 υποβάλλει αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου και των δύο πολιτικών κομμάτων, καταγγέλλοντας το γεγονός ότι διά νόμου αφαιρούν από την τράπεζα περιουσιακά στοιχεία τους, γεγονός που «αντίκειται ευθέως στη συνταγματικά προστατευμένη οικονομική ελευθερία τόσο της τράπεζας όσο και των μετόχων της». Γι’ αυτό άλλωστε ζητεί αποζημίωση:
■ 20.760.572 από το Ελληνικό Δημόσιο.
■ 9.108.803 από τη Ν.Δ.
■ 11.651.741 από το ΠΑΣΟΚ.
Για την ιστορία, 23 μέρες μετά την κατάθεση της αγωγής, δηλαδή στις 26 Ιουλίου 2012, αποφασίστηκαν η διάλυση της Αγροτικής, το σπάσιμο σε «καλή» και «κακή» και η εκχώρηση του «υγιούς» κομματιού στην Πειραιώς. Φυσικά, τα δάνεια των κομμάτων δεν πήγαν στην «κακή» τράπεζα της ΑΤΕ, αλλά ακολούθησαν το υγιές κομμάτι στην Πειραιώς και εκεί τα «πάρκαραν» με ασφάλεια, παρά το γεγονός ότι θα έπρεπε να πάνε μαζί με τα άλλα, μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Αλλά φυσικά γνώριζαν ότι σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε αμέσως να καταγγελθούν και να ξεκινήσουν οι διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης!
Η αγωγή, έπειτα από αλλεπάλληλες αναβολές, έχει προσδιοριστεί να εκδικαστεί στα μέσα Οκτωβρίου στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκεί θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τόσο τη στάση της τράπεζας όσο βέβαια και των πολιτικών κομμάτων. Από αυτό θα εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα. Ειδικά δε για το ΠΑΣΟΚ, που σήμερα γιορτάζει την 3η Σεπτέμβρη και προωθείται ο μετασχηματισμός του σε ενιαίο φορέα της Κεντροαριστεράς, γεννάται το ερώτημα αν τα δάνεια και οι οφειλές εκατοντάδων εκατομμυρίων θα ακολουθήσουν και σε αυτόν τον φορέα ή θα εξαφανιστούν μαζί με τον ήλιο του Κινήματος;
