Σε πρόσωπο-«κλειδί» για την κυβέρνηση, και κυρίως για τη συνοχή της, εξελίσσεται ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνης Μανιτάκης. Και αυτό γιατί η εμμονή της τρόικας για απολύσεις στο Δημόσιο, η οποία δεν φαίνεται να αποδέχεται τα στοιχεία που παραθέτει ο κ. Μανιτάκης, ενώ υπάρχουν και σοβαρές καθυστερήσεις τόσο στη σύγκληση των πειθαρχικών συμβουλίων όσο και στην ανεύρεση εκείνων των υπαλλήλων που έχουν διοριστεί με πλαστά δικαιολογητικά, έχει ανοίξει τη συζήτηση για απομάκρυνση του υπουργού από την κυβέρνηση.
Πάντως, για να φτάσουμε σήμερα εδώ, ο κ. Μανιτάκης έχει περάσει από διάφορα στάδια: Μέχρι πριν από λίγο καιρό απειλούσε τη συνοχή της κυβέρνησης και ανέβαζε την… πίεση στο Μέγαρο Μαξίμου, απειλώντας να παραιτηθεί, αρνούμενος να δεχτεί απολύσεις υπαλλήλων από το Δημόσιο, όπως επέβαλλε -και συνεχίζει να επιβάλλει- η τρόικα.
Στη συνέχεια, κάνοντας στροφή 180 μοιρών, με εγκυκλίους που παρέπεμπαν σε άλλες εποχές, απειλούσε τους δημοσίους υπαλλήλους και τους δημάρχους που αρνούνταν πεισματικά να στείλουν τις διαπιστωτικές πράξεις και να οδηγήσουν έτσι στην ανεργία χιλιάδες εργαζομένους.
Στόχος του τότε ήταν να αναστείλει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, να σπάσει τις απεργίες και τις καταλήψεις και να πιέσει τους υπαλλήλους στις διευθύνσεις Διοικητικού των διάφορων οργανισμών να αποστείλουν στοιχεία για τους υπαλλήλους, οι οποίοι με βάση το Μνημόνιο 3 ετίθεντο σε διαθεσιμότητα. Και όλα αυτά από έναν αριστερό. Ή, καλύτερα, πρώην αριστερό. Τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνη Μανιτάκη. Εναν καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, που δίδαξε επί 35 χρόνια συνταγματικό δίκαιο, πολιτειολογία, συνταγματικές ελευθερίες και δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων στο προπτυχιακό και στο μεταπτυχιακό επίπεδο, μαθητή του Αριστόβουλου Μάνεση, στενό και διαχρονικό φίλο του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη. Εναν υπουργό που, «ξεχνώντας» τις αριστερές καταβολές του, αντί να παραιτηθεί, έχει φτάσει στο σημείο να απειλεί «θεούς και δαίμονες» για να μπορέσει η κυβέρνηση να υλοποιήσει τις μνημονιακές της πολιτικές, οι οποίες κάνουν την εξαθλίωση της κοινωνίας μεγαλύτερη.
Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Μανιτάκης, αν και δεν το επιθυμεί, θα μείνει στην Ιστορία ως ο υπουργός εκείνος που επί των ημερών του έγιναν οι πρώτες, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια, απολύσεις στο Δημόσιο και σίγουρα ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει το όνομά του με μελανά χρώματα!
Η μόνη διέξοδος που μένει πλέον στον κ. Μανιτάκη για να μη συνδέσει το όνομά του με απολύσεις είναι η οικειοθελής αποχώρηση από την κυβέρνηση στον επικείμενο ανασχηματισμό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η ζημιά που έχει υποστεί η Δημοκρατική Αριστερά είναι, επί της ουσίας, μη αναστρέψιμη.
Η αποχώρηση του κ. Μανιτάκη από την κυβέρνηση και η αντικατάστασή του από βουλευτή της Ν.Δ. ή του ΠΑΣΟΚ θα σημάνει αμέσως ότι έρχονται οι απολύσεις, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το κλίμα για την κυβέρνηση και φυσικά για τη ΔΗΜ.ΑΡ., η οποία βλέπει συνεχώς τα ποσοστά της να μειώνονται
Η μετακίνηση του κ. Μανιτάκη σε ένα άλλο υπουργείο πάλι θα δημιουργήσει την εντύπωση για επικείμενες απολύσεις. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή για τον Φώτη Κουβέλη και τη ΔΗΜ.ΑΡ.
Εκτός κι αν ο κ. Κουβέλης, μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, το οποίο θα απειλήσει την πολιτική υπόσταση και του φορέα στον οποίο είναι και του ιδίου ως αρχηγού, αποφασίσει -όπως συζητούν ορισμένοι- να αποσύρει από την κυβέρνηση τα στελέχη του και να τη στηρίζει στο Κοινοβούλιο με ψήφο ανοχής.
Η εξέλιξη αυτή, πάντως, πολύ πιθανό να σήμαινε την αρχή του τέλους συνολικά για την κυβέρνηση, καθώς με την ανέχεια που τα κυβερνητικά μέτρα προκαλούν στην κοινωνία, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορούσαν να σταθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κάτι που γνωρίζει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και προσπαθεί εναγωνίως να βρει λύσεις στη δύσκολη εξίσωση που έχει βάλει η τρόικα για τις απολύσεις στο Δημόσιο.
Μακάριος Β. Λαζαρίδης
