Αποτελεί μια μικρογραφία του ελληνικού success story, που κατέληξε να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη. Εγινε άλλωστε κερδοφόρα τις καλές εποχές στηριζόμενη στα πήλινα πόδια των δανείων και σήμερα φορτώνει στους πολύπαθους εργαζομένους τα χρέη της. Ο λόγος για τη γνωστή λιανεμπορική αλυσίδα Φωκάς, που ύστερα από 77 χρόνια παρουσίας στην ελληνική αγορά βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία και συνεχίζει να επιβιώνει χάρη σε μια σειρά από νομικούς «αναπνευστήρες», όπως οι αιτήσεις στο άρθρο 99, τα μέτρα προστασίας από τους πιστωτές, η «ανοχή» των τραπεζών που νοιάζονται κυρίως για τον ετεροχρονισμό των δικών τους ζημιών, και οι καθυστερήσεις καταβολής υποχρεώσεων σε εργαζομένους, προμηθευτές, αλλά και στους ιδιοκτήτες των ακινήτων που χρησιμοποιεί. Τρανό παράδειγμα, η μονή Αγ. Θεοδώρας, που έχει λαμβάνειν μισθώματα μηνών και η οποία αδυνατεί να αντεπεξέλθει στις δικές της υποχρεώσεις εξαιτίας του γεγονότος αυτού. Η εταιρία αναπτύχθηκε ραγδαία την τελευταία δεκαετία, αξιοποιώντας σε μεγάλο βαθμό τις καλές της σχέσεις με φορείς του Δημοσίου και εξασφαλίζοντας μακρόχρονες προνομιακές μισθωτικές συμβάσεις για χρήση των ακινήτων τους. Η αναπτυξιακή της πορεία συνέπεσε χρονικά με την εποχή κατά την οποία οι προσωπικές σχέσεις της ευρύτερης οικογένειας Φωκά με φορείς της πολιτικής εξουσίας ήταν στενότατες. Σήμερα οι σχέσεις αυτές έχουν πάρει τραγικές διαστάσεις, αφού έχουν οδηγήσει στο «σκαμνί» τον σύζυγο της Βασιλικής Φωκά και ιδιοκτήτη της αμαρτωλής ARCON Α. Οικονομίδη.
Η εταιρία, που αφήνει να διαρρεύσει τον τελευταίο καιρό ότι βρίσκεται πολύ κοντά στην επίτευξη οριστικής συμφωνίας με τις πιστώτριες τράπεζες -συμφωνία που σύμφωνα με τις προβλέψεις της διαδικασίας ανοίγματος εξυγίανσης του άρθρου 99 θα έπρεπε να έχει επιτευχθεί στις αρχές Αυγούστου- και κρατά στα μέσα ενημέρωσης ζεστό το επενδυτικό ενδιαφέρον από γνωστούς λιανεμπορικούς ομίλους για στρατηγικές συνεργασίες, βλέπει τα περιθώρια να στενεύουν. Με ασπίδα την προστασία που της παρέχει η νομική οδός που έχει πάρει για το 99, συσσωρεύει πλέον οφειλές προς όλα τα μέτωπα -μεγάλα θύματα οι εργαζόμενοι- χωρίς να βλέπει φως στην άκρη του τούνελ. Με δεδομένο δε ότι ως και τα ταμεία των καταστημάτων της έχουν υποθηκευθεί, αφού οι προμηθευτές της έχουν στήσει τα δικά τους μέσα στα πολυκαταστήματα με σκοπό την είσπραξη των απαιτήσεών τους, το μέλλον προδιαγράφεται ιδιαίτερα δυσοίωνο.
Πάνω από το ήμισυ των υποχρεώσεων της Φωκάς είναι προς τις τράπεζες (περίπου 42.800.000 ευρώ από συνολικά 81.000.000 ευρώ). Μάλιστα, αυτό που έχει προτείνει η εταιρία προς τις πιστώτριες τράπεζες είναι η κεφαλαιοποίηση μέρους των απαιτήσεών τους, η μετατροπή τους σε μετοχές και η μεταβίβασή τους σε αυτές, με παράλληλο πάγωμα του υπολοίπου των δανείων για μία τριετία και αποπληρωμή σε βάθος 15ετίας, πρόταση που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα τύχει θετικής ανταπόκρισης. Αλλωστε, η καταβαράθρωση του τζίρου από 80.000.000 ευρώ το 2010 σε 28.000.000 ευρώ το 2012 απαιτεί τουλάχιστον «μαγικά» για να αντιμετωπιστεί, τη στιγμή μάλιστα που το 2013 τα πράγματα προδιαγράφονται ακόμα χειρότερα.
Προσπάθεια να κερδίσουν χρόνο!
Παρά τις δυσμενείς εξελίξεις, η οικογένεια Φωκά αφήνει να διαρρέει «αισιοδοξία» και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο υπενθυμίζοντας (!) «πόσο φιλάνθρωπη έχει διατελέσει στο παρελθόν» και απαριθμώντας ενίοτε τον αριθμό των δωρεών και το «πόσο κοντά έχει σταθεί» στην Εκκλησία. Δυστυχώς, φαίνεται ότι η προβληματική οικονομική κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί δεν της δίνει περιθώρια να συμπεριφερθεί με σύνεση και σοβαρότητα, αντιθέτως την ωθεί σε μάλλον «φθηνή» επιχειρηματολογία. Απορίας άξιον είναι επίσης ότι και μια σημαίνουσα προσωπικότητα της πόλης προσπαθεί να την κρατήσει στη «ζωή», για άγνωστο -εμφανώς τουλάχιστον- λόγο, αγνοώντας ότι κανείς πλέον δεν ωφελείται από τη συνέχιση λειτουργίας της επιχείρησης. Ισως μόνο η οικογένεια Φωκά και κάποιες τράπεζες…
