Στην εποχή των ρομποτικών εφαρμογών δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ούτε και το σπέρμα! Γερμανοί επιστήμονες δημιούργησαν τα πρώτα βιολογικά ρομπότ τα οποία κινούνται με σπέρμα και η κίνησή τους κατευθύνεται από απόσταση με τη βοήθεια μαγνητών. Συγκεκριμένα, κατάφεραν να εγκλωβίσουν σπερματικά κύτταρα μέσα σε μεταλλικούς νανοσωλήνες, δημιουργώντας έτσι τα βιολογικά ρομπότ που φιλοδοξούν ότι θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν σε ανθρώπους για να μεταφέρουν φάρμακα σε στοχευμένα σημεία του οργανισμού ή για να έχουν τον πλήρη έλεγχο στη γονιμοποίηση του ωαρίου.
Ο Ολιβερ Σμιτ του Ινστιτούτου Ενσωματωμένης Νανοτεχνολογίας στη Δρέσδη δημιούργησε μαγνητικούς νανοσωλήνες μήκους 50 μικρονίων και διαμέτρου 5-8 μικρονίων, τους οποίους εμβύθισε σε υγρό που περιείχε σπέρμα ταύρου. Για να εγκλωβίσει το σπέρμα και να το εμποδίσει να διαφύγει, οι νανοσωλήνες ήταν πιο στενοί στο ένα άκρο τους, ενώ μπορούσαν να μετακινηθούν χάρη στη δημιουργία μαγνητικού πεδίου. «Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να προσαρμοστεί το μέγεθος του μικροσωλήνα σε διάμετρο ελαφρώς μεγαλύτερη από την κεφαλή του σπέρματος, ώστε να μην περιορίζεται η κινητικότητα της ουράς του» εξήγησε ο καθηγητής Σμιτ.
Ετσι η ουρά του σπέρματος, που εξέχει ελαφρώς από τον νανοσωλήνα, λειτουργεί σαν προπέλα, οπότε και εξασφαλίζει την κίνηση του.
«Ενα μικροβιολογικό ρομπότ που κινείται με σπέρμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μαγνητικά καθοδηγούμενη μεταφορά και παράδοση βιοφαρμακευτικών εφαρμογών» τόνισε ο καθηγητής Σμιτ, προσθέτοντας: «Βέβαια το όραμα δημιουργίας μαγνητικά καθοδηγούμενου ανθρώπινου σπέρματος για υποβοηθούμενη γονιμοποίηση απέχει πολύ ακόμα από την υλοποίηση». Πάντως, υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει λόγος που να εμποδίζει αυτή την τεχνική να λειτουργήσει και με ανθρώπινο σπέρμα. «Ενας πιθανός τρόπος θα ήταν να απομονωθούν σπερματικά κύτταρα στον σωλήνα, να μεταφερθούν τα σπερματοκίνητα ρομπότ στη μήτρα και να καθοδηγηθούν μαγνητικά προς το ωάριο» εξηγεί. Τέλος, ο καθηγητής Σμιτ υποστηρίζει ότι τα σπερματικά κύτταρα είναι ιδανική λύση γι’ αυτού του τύπου την εφαρμογή, επειδή δεν είναι βλαβερά για τον οργανισμό και δεν χρειάζονται εξωτερική ενεργειακή τροφοδότηση.
