Οι εργαζόμενοι, όταν απεργούν επειδή είναι απλήρωτοι, απλά εκβιάζουν (όταν η ιδιοκτησία είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ή λοιποί σύντροφοι)
Αν αθροίσεις όλα τα φιλεργατικά, απεργιακά κείμενα «Αυγής», «Ριζοσπάστη», κεντρικών επιτροπών ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και το λουρί της μάνας, ισοφαρίζουν μισό εκατομμύριο τόμους εγκυκλοπαιδειών. Αν αθροίσεις και τα φέσια που έχουν βάλει αριστερά αφεντικούλια στους εργάτες αλλά και τις προσβολές όταν οι τελευταίοι διεκδικούν τα δικαιώματά τους, στη σούμα θα δεις τι σημαίνει «σοσιαλισμός, μαρξισμός» κ.λπ.
Και τώρα το προκείμενο: Οι τεχνικοί στον ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν απλήρωτοι. Ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν απεργία. Τελικά, πληρώθηκαν επειδή ανεφάνη ο κίνδυνος να γίνει ρόμπα το… φιλεργατικό κόμμα του Αλέξη κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
Δεν μπορείς να μιλάς για τους εργαζομένους των άλλων κι εσύ να φεσώνεις τους δικούς σου και να απεργούν. Ωστόσο, το θράσος των ηχοληπτών και των άλλων να απειλούν με απεργία για τα δεδουλευμένα ερέθισε τον διευθυντή του ραδιοσταθμού Κώστα Αρβανίτη, ο οποίος είπε στον αέρα τα ακόλουθα: «Υπήρξε θέμα με απεργία στο “Κόκκινο”. Εννέα τεχνικούς έχουμε, οι οποίοι αποφάσισαν να κλείσουν το… “Κόκκινο”. Και, βεβαίως, αποφασίσαμε να προωθηθεί η πληρωμή αυτών. Εκβιαστικό ήταν».
Ντροπή του
«Οπότε πληρώθηκαν οι εννέα τεχνικοί και το “Κόκκινο” δεν έκλεισε. Και δεν πληρώθηκαν οι άλλοι. Αυτή είναι μια αντίληψη που έχουν οι τεχνικοί και έπρεπε να το κάνουμε ή έπρεπε να πάμε σε μια τέτοια σύγκρουση. Επειδή ρωτούν γενικώς τι γίνεται: στο “Κόκκινο”, ξέρετε, υπάρχει ένα θέμα πολύ μεγάλο με τη ρευστότητα. Φαντάζομαι ότι και το σωματείο τους έκρινε ότι στην κατάλληλη στιγμή, πάνω στην επερώτηση στη Βουλή και τα λοιπά, θα έπρεπε να υπάρξει ένα θέμα. Είμαστε ενάμιση μήνα μέσα. Οι τεχνικοί είναι έναν μήνα μέσα και μέχρι τις 15 θα προπληρωθούν και τον άλλο μήνα, να είναι μπροστά απ’ όλους. Ε, η εργατική τάξη πρέπει να προηγείται, όπως καταλαβαίνετε. Ετσι κι αλλιώς. Εβδομήντα δουλεύουν εδώ, οι εννιά πληρώθηκαν, οι άλλοι κοιτούν. Εκβιασμό δεν το λες, αλλά το λες, ρε παιδί μου… πώς να το πω; Συνδικαλιστική… Θυμάμαι βέβαια κι ότι οι τεχνικοί είχαν κάνει πολλές απεργίες στον 902, όταν ήταν εννιά μήνες απλήρωτοι. Είναι ακριβώς η ίδια αντίληψη. Εκβιασμός ήτανε και ο ομιλών υπέκυψε για να μην κλείσει το ραδιόφωνο. Ντροπή του».
Παναγιώτης Λιάκος
