Ενθαρρυντικά είναι τα μηνύματα για τα παιδιά που πάσχουν από δρεπανοκυτταρική αναιμία, από εξέλιξη που δεν είναι συχνή στην έρευνα για νέα φάρμακα. Κλινική μελέτη της θεραπείας με hydroxyurea (σκεύασμα που περιέχει την αντικαρκινική δραστική ουσία υδροξυκαρβαμίδη) σταμάτησε έναν χρόνο νωρίτερα από το προγραμματισμένο, επειδή τα αποτελέσματα έδειξαν ότι είναι ασφαλής και αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της νόσου και στη μείωση του κινδύνου εγκεφαλικού.
Η σχετική ανακοίνωση για την έρευνα, που πραγματοποιείται από 25 ιατρικά κέντρα σε ΗΠΑ και Καναδά, έγινε από το Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος (NHLBI).
Οι ερευνητές συνέκριναν τα αποτελέσματα των μηνιαίων μεταγγίσεων αίματος με την καθημερινή χορήγηση χαπιών hydroxyurea σε παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία που αντιμετώπιζαν υψηλό κίνδυνο εγκεφαλικού, όπως προέκυψε από τη μέτρηση της ταχύτητας ροής του αίματος στον εγκέφαλό τους.
Κίνδυνος εγκεφαλικού
Η δρεπανοκυτταρική αναιμία κάνει τα ερυθρά αιμοσφαίρια δύσκαμπτα και με σχήμα δρεπανιού, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν την κυκλοφορία του αίματος σε όλο το σώμα. Το hydroxyurea διαπιστώθηκε ότι καταφέρνει να μειώσει τον αριθμό των προβληματικών ερυθρών αιμοσφαιρίων στην κυκλοφορία του αίματος.
Συγκεκριμένα, τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι η θεραπεία «λειτουργεί το ίδιο καλά με τις μεταγγίσεις αίματος οι οποίες μειώνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού για τα παιδιά» όπως επισημαίνει ο επικεφαλής της έρευνας, δρ Ράσελ Γουέαρ, διευθυντής Αιματολογικού του Παιδιατρικού Νοσοκομείου του Σινσινάτι. «Αυτό το εύρημα της έρευνας ανοίγει την πόρτα σε περισσότερες θεραπευτικές επιλογές για τους γιατρούς, οι οποίοι προσπαθούν να θωρακίσουν τα παιδιά που ζουν με δρεπανοκυτταρική αναιμία από τα εγκεφαλικά» πρόσθεσε ο δρ Γκάρι Γκίμπονς, διευθυντής του NHLBI.
Η έρευνα, η οποία διακόπηκε χάρη στην επιτυχημένη έκβασή της, ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2011. Σε αυτήν συμμετείχαν 121 παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως 16 ετών που έπασχαν από δρεπανοκυτταρική αναιμία, η οποία μέσω των θρόμβων που προκαλεί χαρακτηρίζεται από έντονους πόνους και βλάβες σε ζωτικά όργανα, ενώ μπορεί να επιφέρει ακόμα και θάνατο.
