Εχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από την εποχή που τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για «τέλος εποχής», με αφορμή, βέβαια, τον παροπλισμό των διαστημικών λεωφορείων της NASA. Ενα γεγονός που ουσιαστικά έκλεινε ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην ιστορία της κατάκτησης του Διαστήματος από τον άνθρωπο αλλά ταυτόχρονα σηματοδοτούσε το άνοιγμα ενός νέου, το οποίο έχει αναλάβει να… συγγράψει το νέο «μωρό» της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, το Orion. Μια διαστημική κάψουλα σχεδιασμένη «με το βλέμμα στον Αρη», καθώς οι δημιουργοί της ευελπιστούν μια μέρα ότι θα μπορέσει να μεταφέρει Αμερικανούς αστροναύτες πολύ πιο μακριά από τη «γειτόνισσά» μας, τη Σελήνη.
Ηδη τοποθετημένο στην κορυφή ενός πυραύλου τύπου Delta IV, το Orion βρίσκεται πια στο στάδιο της τελικής προετοιμασίας, καθώς είναι προγραμματισμένο να εκτοξευτεί στο Διάστημα το πρωί της 4ης Δεκεμβρίου από την ιστορική βάση εκτόξευσης πυραύλων στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ. Στις περίπου τεσσερισήμισι ώρες που θα διαρκέσει η παρθενική αποστολή της κάψουλας, το Orion θα πραγματοποιήσει δύο περιφορές γύρω από τη Γη, ταξιδεύοντας σε ύψος 5.800 χιλιομέτρων – 15 φορές μεγαλύτερο δηλαδή από το ύψος στο οποίο «περιπλανιέται» εκεί έξω ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός.
Ακολούθως το Orion, το οποίο στη δοκιμαστική πτήση του δεν θα έχει πλήρωμα, θα εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα με ταχύτητα 32.000 χλμ./ώρα, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία της θερμικής ασπίδας του στους 2.200 βαθμούς Κελσίου, μέχρι να πέσει τελικά με αλεξίπτωτο στον Ειρηνικό Ωκεανό, περί τα 800 χιλιόμετρα μακριά από τις αμερικανικές ακτές.
Το «μικρόσωμο» Orion -η διάμετρος της κάψουλας δεν ξεπερνά τα πέντε μέτρα- θα μπορεί να μεταφέρει από τέσσερις έως έξι αστροναύτες, ενώ κατασκευαστικά αποτελεί «τέκνο» της Lockheed Martin.
