Όσα οι φαν της δε θα ήθελαν να μάθουν, έρχονται για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας μέσα από την αλληλογραφία που είχε η αρθογράφος της Daily mail, Όλγκα Φράνκλιν με την αδερφή της. Τη δεκαετία του ΄60 η Όλγκα Φράνκλιν έκανε καριέρα σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, καθώς ήταν διακεκριμένη αρθογράφος της Daily mail. Ήταν πολύ δεμένη με τις τρεις αδερφές της, και ειδικά με την Γουίτι με την οποία αλληλογραφούσε συχνά, και μάλιστα της έγραφε όσα δεν τολμούσε να γράψει στην εφημερίδα της.
Κάποια στιγμή της ζητήθηκε να καλύψει την άφιξη στο Λονδίνο της Μέριλιν Μονρόε με τον σύζυγο της, Άρθουρ Μίλερ, με αφορμή τα γυρίσματα της ταινίας «Ο πρίγκιπάς και εγώ» με τον Λόρενς Ολίβιε. Σε ένα γράμμα προς την αδερφή της γράφει ότι «Η Μέριλιν Μονρόε έχει δύο πρόσωπα-όπως όλοι μας μάλλον-μόνο που το ένα αντιβαίνει το άλλο». Συνεχίζει: «εύκολο να καταλάβεις γιατί είναι τόσο ασυνεπής. Το μέικ απ και το μαλλί της χρειάζονται πολύ ώρα για να φτιαχτούν. Μοιάζει σαν αυτά τα κορίτσια που δούλευαν στα παλιά καφέ ABC, πριν τον πόλεμο με λευκό ταλαιπωρημένο δέρμα και ιδρωμένα αναστατωμένα μαλλιά που έβαφαν συχνά».
Στη συνέχεια λέει πως ο φωτογράφος με τον οποία συνεργαζόταν η Φράνκλιν την ανέβασε σε μία σκάλα για να του κρατήσει το φλας και όταν είδε την θεά Μέριλιν από ψηλά, διαπίστωσε ότι «το διάσημο ξανθό κεφάλι ήταν φαλακρό στην κορυφή και φαινόταν το ροζ κρανίο ανάμεσα στις αραιές τούφες». Δύο μέρες μετά, όταν την ξαναείδε σε ένα από αυτά τα επαγγελματικά event η Μέριλιν ήταν πιο εκθαμβωτική από ποτέ, «ένα έργο τέχνης, αποτέλεσμα της δουλειάς πολλών αισθητικών και σχεδιαστών μόδας».
Το συμπέρασμα της Όλγκα Φράνκλιν, έτσι όπως κατέληγε στο γράμμα, ήταν το εξής: «Υποθέτω ότι όλη αυτή η συλλογική προσπάθεια κάνει τη διαφορά ανάμεσα στους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς ηθοποιούς. Οι δεύτεροι είναι σχεδόν το αποτέλεσμα μιας ομαδικής προσπάθειας, ενώ οι δικοί μας είναι «χειροποίητα», «ατομικά προιόντα». Μάλλον για αυτό το ευρωπαικό «προιόν» είναι ανώτερο».
