Η επίσκεψη του ειδικού απεσταλμένου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, του Έσπεν Μπαρθ Άιντε, στην Αθήνα καταδεικνύει ότι οι προσπάθειες για την επίλυση του Κυπριακού αναμένεται να ενταθούν εντός του 2016. Ο νορβηγός αξιωματούχος θα συναντηθεί την Τρίτη 5 Ιανουαρίου στο υπουργείο Εξωτερικών με τον Νίκο Κοτζιά, με τον οποίο θα έχει συνομιλίες επί όλων των πτυχών των διαπραγματεύσεων.
Η έμφαση, όπως άλλωστε είναι αναμενόμενο, θα δοθεί στο ζήτημα των εγγυήσεων και της ασφάλειας, επί του οποίου άλλωστε η Αθήνα έχει ουσιαστικό ρόλο να παίξει ως μία εκ των τριών εγγυητριών δυνάμεων. Στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών φέρεται να προετοιμάζεται κάποια μελέτη επί των εγγυήσεων που θα δινόταν στους κύριους διεθνείς παίκτες. Προς το παρόν όμως δεν έχει παραχθεί αποτέλεσμα και δεν είναι σαφές ποιος ασχολείται με τι, παρά το γεγονός ότι τουλάχιστον δημοσίως ο κ. Κοτζιάς αναδεικνύει συνεχώς το θέμα των εγγυήσεων.
Ο υπουργός Εξωτερικών έχει αναθέσει σε τριμελή ομάδα ατύπων συμβούλων του να παρακολουθούν το Κυπριακό και να επεξεργάζονται ιδέες. Ωστόσο, από ορισμένες πλευρές εκφράζεται η εκτίμηση ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις επί του είδους λύσης του Κυπριακού ακόμη κι εντός της ομάδος αυτής.
Σε ξένους δε κύκλους εκφράζεται η θέση ότι η Αθήνα δεν έχει κατασταλάξει στις προτεραιότητές της στο Κυπριακό. Άλλες πλευρές θεωρούν ότι σε κύκλους πέριξ του κ. Κοτζιά κυριαρχεί η άποψη ότι η Λευκωσία βιάζεται για μία λύση που θα μοιάζει πολύ με το Σχέδιο Άναν, άρα δεν θα πρέπει να γίνει δεκτή.
Όπως παραδέχθηκε πάντως και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε πριν από λίγες ημέρες στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος», ο κ. Άιντε έχει μία τάση να εμφανίζεται υπερασιόδοξος, σε μία προσπάθεια να διατηρήσει ένα όσο το δυνατόν πιο καλό κλίμα στις διακοινοτικές συνομιλίες. Πάντως, η Λευκωσία θεωρεί ότι αν και υπάρχουν ενδείξεις για λύση, αυτή δεν βρίσκεται ακόμη τόσο κοντά όσο ορισμένοι θέλουν να την παρουσιάζουν.
Υπάρχει σειρά ζητημάτων, όπως η εκ περιτροπής προεδρία ή το περιουσιακό, όπου οι διαφορές που παραμένουν είναι σημαντικές παρά την εικόνα που θέλει να παρουσιάζει δημοσίως και ο Μουσταφά Ακιντζί. Στο περιουσιακό πχ, μπορεί η τουρκοκυπριακή πλευρά να έχει κατ’ αρχήν αποδεχθεί το δικαίωμα του ιδιοκτήτη (που είναι σημαντικό για τις ελληνοκυπριακές περιουσίες στον Βορρά), επιμένει όμως σε κριτήρια που θα το αποδυναμώσουν στην πρακτική του εφαρμογή.
Υπάρχει φυσικά και η πραγματικότητα του χρήστη που δεν είναι εύκολο να αγνοηθεί. Ωστόσο, η κρίσιμη παράμετρος στο περιουσιακό είναι το ύψος των αποζημιώσεων που θα απαιτηθούν, αλλά και οι πιθανές εδαφικές αναπροσαρμογές προς όφελος της ελληνοκυπριακής πλευράς που θα διευκόλυναν την απεμπλοκή από τα δύσκολα σημεία του περιουσιακού. Γενικότερα, ο Ιανουάριος χαρακτηρίζεται ως μήνας έντονων διεργασιών στο ζήτημα του περιουσιακού, που αναμένεται να απασχολήσει έντονα τους κκ. Αναστασιάδη και Ακιντζί στις τρεις συναντήσεις που έχουν προγραμματιστεί εντός του πρώτου μήνα του 2016.
Πάντως, η υπεραισιόδοξη στάση του κ. Άιντε φέρεται να είχε ενοχλήσει έντονα την Αθήνα στο παρελθόν. Ορισμένες πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι κατά τη συνάντηση που είχε ο ειδικός απεσταλμένος με τον κ. Κοτζιά στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τον περασμένο Σεπτέμβριο το κλίμα είχε φορτιστεί, καθώς ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών επεδίωξε να τον επαναφέρει στην… τάξη.
Στις εγγυήσεις όμως, οι συνομιλίες θα αποκτήσουν έντονο ενδιαφέρον λόγω της ανάμιξης Ελλάδος, Βρετανίας και Τουρκίας. Ο κ. Άιντε φέρεται να επεδίωξε μία πολυμερή συνάντηση στο Νταβός της Ελβετίας, στο περιθώριο του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ, όπου θα βρίσκονται οι Αλέξης Τσίπρας, Αχμέτ Νταβούτογλου, Ντέιβιντ Κάμερον, αλλά και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί. Η Λευκωσία έσπευσε δημοσίως «να σκοτώσει» την κίνηση αυτή και όπως φαίνεται τα κατάφερε.
Το θέμα των εγγυήσεων όμως έχει «πολύ ψωμί». Όπως παραδέχθηκε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, η ιδιότητα του μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τις προβλέψεις του Κεφαλαίου 7 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, μπορούν να διαμορφώσουν το πλαίσιο εκείνο που θα επιτρέψει την κατάργηση του σημερινού συστήματος των στρατιωτικών εγγυήσεων και θα καθησυχάσει Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους.
Φυσικά, θα απαιτηθεί εξειδίκευση των νέων ιδεών. Δεν αποκλείεται πχ να αναβαθμιστεί ο ρόλος της ειρηνευτικής δύναμης UNFICYP στο νησί. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι τόσο το Λονδίνο όσο και η Αθήνα (η δεύτερη ίσως όχι τόσο διακριτικά) αποδέχονται ότι το υπάρχον σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει, σε αντίθεση με την Άγκυρα που εκφράζει αντιρρήσεις. Το ερώτημα είναι αν η Τουρκία θα επιμείνει μέχρι τέλους σε αυτή τη θέση ή τηρεί στάση αναμονής ώστε να αποκομίσει οφέλη σε άλλες πτυχές του Κυπριακού.
πηγή: tovima.gr
