Προς ναυάγιο ο διαγωνισμός, καθώς δεν δίνονται εγγυήσεις στους επενδυτές για τις υποδομές και τη λειτουργία τους
Του Φώτη Κόλλια
Το ναυάγιο του διαγωνισμού πώλησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το οποίο αναμένεται να επικυρωθεί στις 22 Ιουνίου, οπότε και δύσκολα θα κατατεθεί δεσμευτική προσφορά στον διαγωνισμό του ΤΑΙΠΕΔ, συνδέεται με πολλές εκκρεμότητες. Κυρίως, όμως, με το τεράστιο βάρος των «παράνομων κρατικών ενισχύσεων» και το τετραετές υποκριτικό κρυφτούλι για τις συμβάσεις συντήρησης του ακριβοπληρωμένου σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας. Διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις επιχειρούν να πουλήσουν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ χωρίς να έχουν εξασφαλίσει στον ιδιώτη επενδυτή ότι το σιδηροδρομικό δίκτυο θα συντηρείται και θα λειτουργεί κανονικά!
Η κούρσα ταχύτητας που επιχείρησε να κάνει τις τελευταίες εβδομάδες, με βαριά καρδιά ως συνήθως, η σημερινή ηγεσία του υπουργείου Υποδομών, ώστε να λάβει η διοίκηση του ΟΣΕ αποφάσεις για τη συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου, σκόνταψε και πάλι στους συνδικαλιστές του οργανισμού. Επιπλέον, η σημερινή διοίκηση του ΟΣΕ συνεχίζει τις παλινωδίες των τελευταίων ετών για το συγκεκριμένο θέμα.
Μοντέλο ΣΔΙΤ
Ο διευθύνων σύμβουλος Κ. Πετράκης είχε καταθέσει σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ. έγγραφο (με ημερομηνία 12 Μαΐου) προς τον υπουργό Υποδομών Χρήστο Σπίρτζη, στο οποίο αναφέρεται πως «το Δ.Σ. του ΟΣΕ έχει ενστερνιστεί επί της αρχής την πρόταση του ΥΠΟΜΕΔΙ σχετικά με το προτεινόμενο μοντέλο για τη συντήρηση της υποδομής».
Το έγγραφο αποσύρθηκε με παρέμβαση των συνδικαλιστών, αλλά στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της 1ης Ιουνίου είχε καταχωριστεί ως έκτο θέμα συζήτησης η προώθηση «των αναγκαίων οικονομοτεχνικών μελετών και κοστολογήσεων», ώστε να αποφασιστεί ποιο από τα τρία μοντέλα συντήρησης είναι πιο συμφέρον! Δηλαδή 22 ημέρες πριν από την κατάθεση προσφοράς για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, στον ΟΣΕ δεν είχαν κατανοήσει -αν και διαβουλεύονται τέσσερα χρόνια- με ποιο μοντέλο θα γίνει η συντήρηση του δικτύου. Ούτε, όμως, και το συγκεκριμένο θέμα συζητήθηκε με παρέμβαση του εκπροσώπου των εργαζομένων στο Δ.Σ. του ΟΣΕ.
Ολα αυτά συμβαίνουν ενώ ο ΟΣΕ καθυστερεί να παραλάβει ολοκληρωμένα τμήματα του σιδηροδρομικού δικτύου, ώστε να αποφύγει να ασχοληθεί με τη συντήρησή τους, όταν δαπανώνται δεκάδες εκατομμύρια ετησίως για την αποκατάσταση βλαβών.
