Πολλές ελπίδες για τη μελλοντική θεραπεία της ύπουλης νόσου με τη χρήση κορτιζόλης
Στην κορτιζόλη, τη γνωστή ως ορμόνη του στρες, εντόπισαν οι επιστήμονες μια πιθανή λύση για τη νόσο του Πάρκινσον, δημιουργώντας ελπίδες για τη θεραπεία της νόσου. Το Πάρκινσον οφείλεται στην εκφύλιση και τον θάνατο των ντοπαμινεργικών νευρώνων του εγκεφάλου. Ερευνητές από το Ινστιτούτο Ερευνας και Τεχνολογίας της πόλης Daegu Gyeongbuk της Νότιας Κορέας αποκάλυψαν το κλειδί, με το οποίο θα μπορούσαν όχι μόνο να προλάβουν, αλλά και να αντιστρέψουν αυτόν τον θάνατο.
Είναι ήδη γνωστό ότι η μετάλλαξη ή η χαμηλή έκφραση της πρωτεΐνης parkin επιταχύνει τη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο και προκαλεί τον θάνατο των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Απόρροια του θανάτου των ντοπαμινεργικών κυττάρων της μέλαινας ουσίας είναι τα κινητικά συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον, που περιλαμβάνουν τρόμο, ακαμψία, βραδυκινησία και δυσχέρεια στη βάδιση.
Οι Νοτιοκορεάτες ερευνητές βρήκαν ότι η ορμόνη που εκκρίνεται στον οργανισμό, όταν αυτός βρίσκεται σε κατάσταση στρες, ευνοεί την έκφραση της πρωτεΐνης parkin, άρα λειτουργεί προστατευτικά για τους ντοπαμινεργικούς νευρώνες. Μάλιστα, κατάφεραν να «ξεκλειδώσουν» τον μηχανισμό με τον οποίο συμβαίνει αυτό. Βρήκαν ότι η υδροκορτιζόνη (η δραστική μορφή της κορτιζόλης) οδηγεί στην έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα CREB, ο οποίος με τη σειρά του αυξάνει την έκφραση της parkin. H τελευταία εξουδετερώνει τις τοξικές πρωτεΐνες στον εγκέφαλο, δημιουργώντας ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την επιβίωση των νευρώνων.
Ο επικεφαλής της μελέτης Yoon-Il Lee τόνισε: «Η σημασία της συγκεκριμένης μελέτης έγκειται στο ότι αναγνώρισε ότι η έκφραση της πρωτεΐνης parkin με τη βοήθεια μιας μέτριας ποσότητας κορτιζόλης συμβάλλει στη διατήρηση της βιωσιμότητας των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Θα συνεχίσουμε να μελετάμε τον συγκεκριμένο μηχανισμό, με την ελπίδα η νόσος του Πάρκινσον να καταστεί ιάσιμη στο μέλλον».
Τα συγκεκριμένα ευρήματα θεωρούνται ένα σημαντικό βήμα όχι μόνο προς την κατανόηση του μηχανισμού του θανάτου των ντοπαμινεργικών νευρώνων, αλλά και επειδή επιβεβαιώνει την πιθανή χρήση της κορτιζόλης ως θεραπευτικού παράγοντα γι’ αυτήν τη δύσκολη νευροεκφυλιστική νόσο.
