Για χρόνια έγινε μια ολόκληρη προσπάθεια να πειστεί η ελληνική κοινωνία ότι περίπου έβλεπε φαντάσματα. Οτι το περιβόητο μπάζωμα στα Τέμπη ήταν ακόμα ένας αντιπολιτευτικός μύθος, μια θεωρία που διογκώθηκε από όσους αναζητούσαν παντού συγκάλυψη και σκοτεινές κυβερνητικές μεθοδεύσεις. Είχαμε φτάσει, μάλιστα, στο σημείο ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης να δηλώνει ότι «όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα». Η φράση έμεινε. Μόνο που σήμερα ακούγεται κάπως διαφορετικά…
- Γράφει ο Ανδρέας Καψαμπέλης
Το δικαστικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου αποφάσισε την παραπομπή του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος σχετικά με τις παρεμβάσεις που έγιναν στον χώρο της τραγωδίας. Μαζί του παραπέμπονται ο τέως περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός και ακόμα τρία μη πολιτικά πρόσωπα.
Η παραπομπή δεν ισοδυναμεί ασφαλώς με καταδίκη. Ο Τριαντόπουλος έχει το τεκμήριο της αθωότητας και το Ειδικό Δικαστήριο είναι αυτό που θα αποφασίσει αν υπήρξε ποινική ευθύνη. Αλλά υπάρχει και η πολιτική πλευρά της ιστορίας. Και αυτή δεν μπορεί να εξαφανιστεί πίσω από το απολύτως σεβαστό τεκμήριο αθωότητας…
Το βούλευμα αποδεικνύει τουλάχιστον κάτι πολύ συγκεκριμένο: ότι υπήρχε μια υπόθεση αρκετά σοβαρή ώστε η Δικαιοσύνη να κρίνει πως πρέπει να φτάσει μέχρι το Ειδικό Δικαστήριο. Κι όμως, για πολύ καιρό όποιος επέμενε να ρωτά τι ακριβώς συνέβη στον χώρο μετά τη σύγκρουση αντιμετωπιζόταν περίπου ως συνωμοσιολόγος. Η πολιτική αντιπαράθεση έφτασε πολλές φορές να συγχέει διαφορετικά ζητήματα -το μπάζωμα, την πυρόσφαιρα, τα σενάρια περί παράνομου φορτίου-, δημιουργώντας την εντύπωση ότι, αν καταρρεύσει ή αμφισβητηθεί μια θεωρία, καταρρέουν αυτομάτως και όλα τα υπόλοιπα ερωτήματα. Δεν λειτουργεί έτσι όμως η Δικαιοσύνη…
Και τώρα έχουμε μπροστά μας ένα βούλευμα που στέλνει έναν πρώην υφυπουργό και ακόμα τέσσερις κατηγορουμένους ενώπιον Ειδικού Δικαστηρίου για τους χειρισμούς που έγιναν μετά την τραγωδία. Και σωστά, πρέπει να αφεθεί η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Μόνο που αυτό ακριβώς σημαίνει ότι πρέπει να την αφήσουμε να ερευνήσει μέχρι τέλους και όσα επί χρόνια παρουσιάζονταν ως υπερβολές. Και κυρίως να θυμηθούμε ότι άλλο η ποινική ενοχή ενός προσώπου και άλλο η πολιτική ευθύνη μιας εξουσίας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τα ερωτήματα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Το πρώτο θα κριθεί στο δικαστήριο. Το δεύτερο μπορεί ήδη να συζητηθεί…
Οι συγγενείς των θυμάτων δεν ζητούσαν από την πρώτη στιγμή τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο: να μάθουν τι έγινε πριν από τη σύγκρουση, τι έγινε τη μοιραία νύχτα και τι ακριβώς συνέβη στον χώρο αμέσως μετά. Σήμερα, σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, για ένα μέρος αυτής της ιστορίας θα στηθεί Ειδικό Δικαστήριο. Και υπάρχει μια παλιά δήλωση που επιστρέφει τώρα με εντυπωσιακή ειρωνεία: «Οποιος μιλάει για μπάζωμα είναι για τα μπάζα». Τελικά, για το μπάζωμα δεν μιλούν πλέον μόνο δημοσιογράφοι, συγγενείς και αντιπολίτευση. Θα μιλήσει και το Ειδικό Δικαστήριο…
