Ιστορία τρέλας στο πάρτι με τις ΜΚΟ ! Εκταμιεύθηκαν 28 Δεκεμβρίου 2007 (επί υπουργίας Ντόρας Μπακογιάννη) και κατατέθηκαν 3 Απριλίου 2009 με στόχο τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων της Αφρικανικής Ενώσεως
Οργιο κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος με τη χρηματοδότηση ΜΚΟ και φορέων που λειτουργούσαν υπό καθεστώς τουλάχιστον περίεργο αποκαλύπτεται για την περίοδο 2000-2010. Νέα στοιχεία που φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας η «κυριακάτικη δημοκρατία» καταδεικνύουν πως το «πάρτι» είχε περάσει σε άλλη διάσταση, με το υπουργείο Εξωτερικών να παραδίδει ζεστό χρήμα σε χαρτονομίσματα ακόμη και μέσω διπλωματικών σάκων σφραγισμένων με βουλοκέρι! Καθοριστικής σημασίας στην αλόγιστη διάθεση κονδυλίων προς αμφιβόλου σκοπιμότητας προγραμμάτων ΜΚΟ ήταν ο ρόλος της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ), που έγινε γνωστή από την υπόθεση του πρώην γενικού διευθυντή της και συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου Αλεξ Ρόντου.
Οι εισαγγελικές Αρχές ερευνούν 43 υποθέσεις χρηματοδοτήσεων ΜΚΟ και άλλων φορέων, ύψους 111.000.000 ευρώ. Το συνολικό ποσό που δόθηκε, ωστόσο, κατά την περίοδο 2000-2010 από την ΥΔΑΣ μόνο σε ΜΚΟ ανήλθε στα 115.388.814 ευρώ, ενώ πολλά ακόμη κονδύλια κατευθύνθηκαν προς άλλους φορείς. Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι εντοπίστηκε ειδικός λογαριασμός γι’ αυτούς στην Τράπεζα της Ελλάδος, ύψους 20.000.000 ευρώ, μόνο για το τσουνάμι.
Μεγάλο «πάρτι»
Ανακαλύπτοντας το «πάρτι» των χρηματοδοτήσεων ΜΚΟ, η νυν ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών υπό τον Νίκο Κοτζιά ζήτησε από υπουργεία και άλλες υπηρεσίες πιστοποιητικά καλής εκτέλεσης των προγραμμάτων που είχαν εξαγγελθεί και αναληφθεί από την πλευρά τους και το 2016, για πρώτη φορά, η ΥΔΑΣ προέβη στο αίτημα κατάπτωσης εγγυητικής επιστολής ύψους 200.000 ευρώ για προγράμματα ΜΚΟ, για τα οποία δεν είχαν προσκομιστεί παραστατικά.
Η ίδια υπηρεσία έχει στα συρτάρια της άλλες 24 εγγυητικές επιστολές συνολικού ύψους 3.100.000 ευρώ και ανάλογα με τα αποτελέσματα των ερευνών θα αποφασιστεί η έκβαση των προγραμμάτων. Στις υποθέσεις σκανδαλώδους χρηματοδότησης ΜΚΟ αναφέρεται αυτή επί Αλεξ Ρόντου, όταν ΜΚΟ πήρε 9.000.000 ευρώ για να «καθαρίσει» ναρκοπέδια στον νότιο Λίβανο, στη Βοσνία και σε άλλες περιοχές, ναρκοπέδια, τα οποία ωστόσο, είχε ήδη αποναρκοθετήσει ο ΟΗΕ. Η υπόθεση αυτή ερευνάται από τις εισαγγελικές Αρχές και έχουν ασκηθεί από το 2016 ποινικές διώξεις τόσο σε βάρος του Αλεξ Ρόντου (ο ίδιος φέρεται πάντως ότι δηλώνει πως κάποιοι πλαστογράφησαν την υπογραφή του για να δοθούν κονδύλια του ΥΠΕΞ στις ΜΚΟ) όσο και αρκετών ακόμη στελεχών του υπουργείου Εξωτερικών και των επιτροπών του, της ΥΔΑΣ, καθώς και εμπειρογνωμόνων τους.
Πέραν αυτής, μία άλλη περίεργη υπόθεση αφορά τη χρηματοδότηση προγραμμάτων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, στο πλαίσιο της Αφρικανικής Ενώσεως, από το υπουργείο Εξωτερικών επί εποχής Ντόρας Μπακογιάννη. Τι προκύπτει από τα στοιχεία που έχει συλλέξει το ΥΠΕΞ; Πως με «εντολή υπουργού» αποφασίστηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2007 η έκδοση χρηματικού εντάλματος ύψους 3.000.000 ευρώ.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Δεκεμβρίου 2007, ζητήθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος να αποδεσμευτούν σε χαρτονομίσματα τα 3.000.000 ευρώ και στις αρχές του 2008, στις 4 Ιανουαρίου, το ποσό (άγνωστο αν ήταν ολόκληρο ή μεγάλο μέρους αυτού) βρισκόταν σε διπλωματικό σάκο, σφραγισμένο με βουλοκέρι και με προορισμό την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας Αντίς Αμπέμπα, εκεί όπου βρίσκεται η έδρα της Αφρικανικής Ενώσεως.
Ερωτήματα
Και εδώ αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα. Γνώριζε η κυρία Μπακογιάννη τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων της Αφρικανικής Ενώσεως; Γιατί απαιτήθηκε ένα τόσο μεγάλο ποσό να δοθεί σε χαρτονομίσματα, αντί επιταγής ή απευθείας κατάθεσης σε κάποιον τραπεζικό λογαριασμό;
Υπάρχουν, ωστόσο, ακόμη δύο καίρια ερωτήματα. Γιατί αποφασίστηκε η χρηματοδότηση υλοποίησης προγραμμάτων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή στο πλαίσιο της Αφρικανικής Ενώσεως, χωρίς να έχει προηγουμένως, ως έπρεπε, υπογραφεί το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του υπουργείου Εξωτερικών και της Αφρικανικής Ενώσεως;
Αυτό συνέβη στις 22 Σεπτεμβρίου 2008. Γιατί, επίσης, ενώ τα 3.000.000 ευρώ ζητήθηκαν στα τέλη του 2007, τελικώς κατατέθηκαν σε τράπεζα για λογαριασμό της Αφρικανικής Ενώσεως στις 3 Απριλίου του 2009, πέραν δηλαδή του ενός χρόνου μετά; Πού βρίσκονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή;
Και «ξεχασμένη» επιταγή του 1.000.000 ευρώ στην πρεσβεία στη Βενεζουέλα
Στο μεταξυ η υπόθεση της χρηματοδότησης του Κέντρου Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής εστάλη από το υπουργείο Εξωτερικών στην Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς. Η Εισαγγελία θα πρέπει να διερευνήσει μεταξύ άλλων πώς εκδόθηκε χρηματικό ένταλμα ύψους 1.000.000 ευρώ, πάλι με «εντολή υπουργού», στις 24 Δεκεμβρίου 2007, εννέα μήνες πριν από την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του υπουργείου Εξωτερικών και του Κέντρου Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2008! Το ποσό αυτό «ταξίδεψε» με επιταγή στη Βενεζουέλα και τοποθετήθηκε στο χρηματοκιβώτιο της πρεσβείας στις 16 Ιανουαρίου του 2008.
Η επί μήνες παραμονή της, ωστόσο, στο χρηματοκιβώτιο έκανε τον τότε Ελληνα πρεσβευτή στη Βενεζουέλα να απευθυνθεί στις 17 Ιουνίου 2008 στο γραφείο του τότε αρμόδιου γενικού γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών Θεόδωρου Σκυλακάκη για να ζητήσει να του δοθούν εντολές σχετικά με το τι να κάνει με την επιταγή. Το Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας της Καραϊβικής επιβεβαίωσε με επιστολή του προς τον ΟΗΕ τη λήψη του 1.000.000 ευρώ από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών στις 17 Δεκεμβρίου του 2008.
Πέραν των εισαγγελικών ερευνών για τις χρηματοδοτήσεις ΜΚΟ, η ΥΔΑΣ επανεξετάζει σήμερα τα «μνημόνια κατανόησης και συνεργασίας» που είχε υπογράψει το 2008 και το 2009 το υπουργείο Εξωτερικών και υπάρχουν ενδείξεις πως εφαρμόστηκαν πλημμελώς. Να σημειωθεί ότι έπειτα από πολύμηνες προσπάθειες, στις 24 Μαρτίου του 2017 επιστράφηκε στην Ελλάδα το ποσό των 2.500.000 δολαρίων που είχε παραμείνει ως αδιάθετο υπόλοιπο στην Τράπεζα του Μπελίζ από το μνημόνιο συνεργασίας της χώρας μας με το Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της Κοινότητας Καραϊβικής.
Καταβάλλονται δε από πλευράς του υπουργείου Εξωτερικών προσπάθειες για την επιστροφή άλλων 6.000.000 έως 8.000.000 ευρώ από συμφωνίες – μνημόνια με άλλους οργανισμούς.
