Ο stand up comedian Ανδρ. Πασπάτης μας μιλά για τις σχέσεις, τις εμμονές, τις κακίες, τις φοβίες, τα στερεότυπαΡεπορτάζ
Ελένη Σκάρπου
Πολλοί μιλούν για εκείνον λέγοντας τα κοινά μυστικά: ότι ξεκίνησε το 2007 την ενασχόλησή του με την κωμωδία, ότι μετρά εμφανίσεις σε Λονδίνο, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ότι το 2016 έκανε το πρώτο ζωντανό comedy talk show «The Comedians» στο Ιδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», ότι είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος της comedy society του βρετανικού Brunel University, ότι παραδίδει stand up comedy workshops και διοργανώνει βραδιές ανοιχτών μικροφώνων για stand up comedians.
Για τους ανθρώπους που τον γνωρίζουν καλά όμως, ο Ανδρέας Πασπάτης παράτησε την πληροφορική και σίγουρα το διδακτορικό του για να ασχοληθεί επαγγελματικά με το stand up, εναντιώθηκε στις επιθυμίες των γονιών του για μια πιο συμβατική και ασφαλή επαγγελματική σταδιοδρομία, αποφάσισε πως τίποτα δεν είναι καλύτερο από τα να δίνεις τον εαυτό σου πίσω από ένα μικρόφωνο, θέλοντας να προκαλέσεις το γέλιο, και δεν φαίνεται ότι το έχει μετανιώσει. Από τις 15 Δεκεμβρίου και για έξι παραστάσεις, ο γνωστός Θεσσαλονικιός κωμικός θα βρίσκεται στο Θέατρο Αθήναιον για να μας παρουσιάσει ένα best of με τίτλο «Τσάι Party»!
Αγγλικό αστείο
«Ο τίτλος αφορά ένα από τα κείμενά μου. Είναι βασισμένο σε ένα αγγλικό αστείο από παραστάσεις στο Λονδίνο. Μου είχε κάνει εντύπωση τότε που υπήρχαν parties για να πίνουν τσάι. Στην πραγματικότητα είναι η αφρόκρεμα των κειμένων μου. Είναι τα καλύτερα κείμενά μου με βάση το χειροκρότημα του κόσμου και τα κείμενα που εγώ αγαπώ περισσότερο από όλα τα προηγούμενα χρόνια. Μάλιστα, στις 16 Δεκεμβρίου θα βιντεοσκοπηθεί η παράστασή μου και θα έχω κι εγώ το πρώτο μου special» εξηγεί ο Ανδρέας.
Αν και εσείς παραξενεύεστε από περίεργα κοινωνικά στερεότυπα, αν έχετε κάποια θεία που λέει κακίες, αν αναρωτιέστε για τις ανθρώπινες σχέσεις, αν βρίσκετε κιτς τις διαφημίσεις, αν έχετε φοβίες, τότε είστε καλεσμένοι σε αυτό το party, που σίγουρα δεν θα έχει τσάι. Ο ίδιος, πάντως, παραδέχεται πως ύστερα από αρκετά χρόνια στον χώρο του stand up έχουν αλλάξει πολλά.
«Οσο μεγαλώνω, αλλάζει ο τρόπος που γράφω τα κείμενα. Επίσης, δεν μπορώ να χαρώ τόσο την κωμωδία. Δεν μπορώ να το διασκεδάσω, γιατί ένα κομμάτι του εγκεφάλου μου παρακολουθεί τι κάνει ο κωμικός και ποια είναι η τεχνική του, κι όχι πόσο αστείο είναι αυτό που λέει. Ετσι, δεν χαλαρώνω για να το απολαύσω. Η επανάληψη κάνει τις απαιτήσεις σου να αυξάνονται» υπογραμμίζει ο ίδιος και θυμάται πως είχε εκστασιαστεί όταν πρωτοανακάλυψε το stand up.
Το «φιστίκι Αιγίνης»
«Το πρώτο που είχα δει ήταν το “Delirious” με τον Eddie Murphy. Το είχα στο μυαλό μου ως κάτι πολύ καλό κι όταν το ξαναείδα, μάλλον είχα άλλη γνώμη» εξομολογείται και μας προειδοποιεί ότι έχει ακόμη δύο όπλα, εκτός από την κωμική του αύρα, το αϊκίντο και το τάνγκο, και επιμένει πως όλες οι τέχνες βοηθούν έναν κωμικό, ώστε να λυθεί το σώμα του, αλλά και να μαθαίνει το μυαλό να λειτουργεί διαφορετικά. Αν είναι για κάποιο κείμενό του περήφανος, αυτό είναι το «φιστίκι Αιγίνης».
«Θεωρώ ότι αυτό το κείμενο ξεφεύγει από τα κλασικά. Δεν πιστεύω ότι θα γράψει άλλος γι’ αυτό, έχει την ταυτότητά μου, είναι βιωματικό. Είχα τόσο πολύ τσαντιστεί που δεν μπορούσα να το ανοίξω για να το φάω. Μου αρέσει να γράφω μέσα από το δικό μου πρίσμα εντελώς, γι’ αυτό απευθύνομαι σε πρώτο πρόσωπο, όχι σε δεύτερο» λέει και μου μιλά για τον ασπροπίνακά του με τις απλωμένες σκέψεις, για το μπλοκάκι που κρατούσε παλιά και σημείωνε στη μέση του δρόμου για να μην ξεχάσει κάτι, για τα άπειρα χαρτάκια ανάμεσα σε δεκάδες σελίδες.
«Δεν νευριάζω αν το κοινό δεν γελάει»
Οσο για τις αντιδράσεις του κοινού; «Σίγουρα δεν με νευριάζει αν το κοινό δεν γελάει. Παλιά με επηρέαζε πολύ. Τώρα τα κείμενά μου είναι δοκιμασμένα και στενοχωριέμαι μόνο γιατί θέλω όλες οι παραστάσεις να έχουν την καλύτερη δυνατή ποιότητα» καταλήγει και κλείνουμε την κουβέντα με ένα «ούτε καν», που είναι η αγαπημένη του ατάκα.
