O ταλαντούχος Γιώργος Γαλίτης μιλά στη «δημοκρατία» για τους 13 ρόλους που νικoύν τον θάνατο μέσα από το γέλιοΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Δεν είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνει στη σκηνή με τη συγκεκριμένη παράσταση. Εχει σίγουρα χάσει τον αριθμό έπειτα από μια επταετία. Δεν είναι όμως και η τελευταία φορά, αφού αυτός ο μονόλογος τον έχει ενθουσιάσει και τον κρατά «δέσμιο» στο σανίδι, ώστε να κάνει τους θεατές να γελούν, όντας κάθε χρόνο καλύτερος και καλύτερος και καλύτερος.
Ο Γιώργος Γαλίτης ανήκει στους ηθοποιούς οι οποίοι λάτρεψαν και λατρεύουν το θέατρο, πήραν μια μεγάλη γεύση από την τηλεόραση, αλλά δεν την έχουν ανάγκη σε εποχές γεμάτες ριάλιτι, όπως αυτή που διανύουμε. Ο ίδιος επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με τον μονόλογό του «Τα ραδίκια ανάποδα» και μας υπόσχεται από τις 11 έως τις 13 Μαΐου τρεις βραδιές γέλιου και ψυχαγωγίας στο Radio City. Πρόκειται για 13 διαφορετικούς ρόλους, όπου οι επικήδειοι δίνουν και παίρνουν. Ο γνωστός ηθοποιός υπογράφει το κείμενο, την ερμηνεία, τη σκηνογραφία… ενώ τον σκηνοθετεί ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης.
«Δεν βαριέμαι»
«Μετά από επτά χρόνια που παίζω αυτή την παράσταση έχουν αλλάξει τα πράγματα κυρίως ερμηνευτικά, γιατί πάντα ένα θεατρικό έργο εξελίσσεται κι εγώ προσπαθώ παράσταση με την παράσταση να βρίσκω καινούργια πράγματα, να δουλεύω εσωτερικά. Γενικά δεν βαριέμαι στο θέατρο, δεν βαριέμαι να πηγαίνω στο θέατρο, δεν βαριέμαι να κάνω αυτή τη δουλειά. Ενας λόγος παραπάνω, αφού είναι δικός μου αυτός ο μονόλογος. Τον έχω γράψει εγώ και είναι μέσα σε αυτά που ονειρευόμουν να κάνω… να βρεθώ σε μια σκηνή και να κάνω αυτό που θέλω. Πάντα τους κωμικούς τούς έχουν για συγκεκριμένα πράγματα κι εμένα δεν μ’ αρέσει αυτό!
Μου αρέσει να δοκιμάζομαι, να αλλάζω ύφος και είδος κωμωδίας, να έχω κάτι από το παράλογο, από στοιχεία επιθεώρησης και stand up comedy. Δεν είναι μόνο η αλλαγή των χαρακτήρων που μου αρέσει, αλλά και η τεχνική αντιμετώπιση των ρόλων» εξομολογείται ο ίδιος και σε αυτή την παράσταση, την πιο μαύρη, άραχλη, σπαραξικάρδια, ξεκαρδιστική και selfie παράσταση για τσέμπαλο, φαγκότο, φέρετρο και οστεοφυλάκιο… όλους τους ρόλους θα τους κλάψει, θα τους υποδυθεί. Θα έλεγε κανείς ότι πρόκειται για ένα one dead man show ή έναν black total κωμικό μονόλογο που και νεκρούς ανασταίνει, προκειμένου να μας κάνει να ξεκαρδιστούμε και φεύγοντας να ζήσουμε και να τον θυμόμαστε.
«Την επικαιρότητα δεν τη βάζω μέσα στην παράσταση. Περισσότερο τη χρησιμοποιώ για τη διαφήμιση αυτής στα social media. Το έργο γράφτηκε το 2012 και ό,τι περιλαμβάνει είναι το απόσταγμα της επικαιρότητας. Ολοι οι ρόλοι ακολουθούν την εποχή και έχουν να κάνουν με πράγματα που απασχολούν τον κόσμο» λέει ο ίδιος και θα γελάσουμε πολύ βλέποντάς τον να βλέπει «τα ραδίκια ανάποδα» ως χήρα εφοπλιστού, μοιρολογίστρα, χειρουργός, στρατηγός, παπάς, μάγειρας, κλεφτρόνι και όχι μόνο.
«Μου λείπει, γιατί την αγαπώ»
Εκεί που παριστάνει τον Κρητικό και λέει μια μαντινάδα, μεταμφιέζεται σε έναν ηγούμενο και ακόμη και στα κενά του ανάμεσα στους ρόλους το κλίμα θα είναι τέτοιο, που θα κρατά τη διάθεσή μας για γέλιο. Οσο για τη σχέση του με την τηλεόραση;
«Εχω να κάνω από το 2000 και μπορώ να πω ότι μου έχει λείψει πολύ, γιατί την αγαπώ την τηλεόραση. Πολλές φορές με στενοχώρησε το ότι μετά από μια έντονη παρουσία δεν υπήρξε καλλιτεχνική συνέχεια. Ισως όμως κι εγώ δεν το κυνήγησα πολύ. Περνώντας όμως τα χρόνια και μετρώντας τις εμπειρίες του θεάτρου, που δεν το άφησα και δεν με άφησε ως τώρα, έχω κερδίσει πολύ περισσότερα. Από αυτά που βλέπω δεν ζηλεύω άλλωστε κάτι, δεν ταιριάζουν στο χιούμορ μου. Εχω κάνει μια πρόταση για μια σατιρική εκπομπή, αλλά είναι τόσο ρευστά τα πράγματα. Προς το παρόν βλέπουμε πράγματα που έρχονται και παρέρχονται -όπως τα ριάλιτι- μέσα σε μια χυδαιότητα και κακογουστιά» επισημαίνει ο Γιώργος Γαλίτης, που θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα με τον μονόλογό του, ενώ με την παράσταση «Γοργόνες και μάγκες» θα μας ξανάρθει τον Ιούνιο, σε ρόλο Χρόνη Ξαρχάκου.
