Οι νοικοκυραίοι που πολέμησε ο ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να έχουν σεβασμόΑπό τον
Παναγιώτη Κωστόπουλο*
Σε προεκλογικό άρθρο μου είχα επισημάνει ότι η Ν.Δ. πρέπει να ρίξει το βάρος της πολιτικής της στα εθνικά θέματα και ότι αυτός είναι ένας από τους λόγους που θα την ψήφιζε ένα μέρος του κόσμου.
Εκτός απ’ αυτό, μεγάλο μέρος των ψήφων της Ν.Δ. προήλθε από αυτούς οι οποίοι επιζητούσαν τη χιλιοειπωμένη το τελευταίο διάστημα επιστροφή στην κανονικότητα.
Αυτοί είναι «οι νοικοκυραίοι», όπως χλευαστικά τους αποκαλούσαν οι αριστεροί κυβερνώντες και οι εξωκοινοβουλευτικοί τους σύντροφοι ή, ακόμα πιο υποτιμητικά, οι «κυρ Παντελήδες».
Υστερα από δέκα χρόνια πολύπλευρης κρίσης ο λαός, κουρασμένος από την αβεβαιότητα και την μπαχαλοποίηση της ζωής του, ζητά πλέον την ηρεμία του. Στο οικονομικό σκέλος, μετά την υιοθέτηση των Μνημονίων από τον ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα με περιπετειώδη και εκκωφαντικό τρόπο, τα κόμματα του Κοινοβουλίου, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, ακολουθούν παρόμοια πολιτική, δεχόμενα τις οδηγίες και την επιτήρηση των «ξένων».
Οπότε αυτό που περιμένει μεγάλο μέρος του λαού είναι να βελτιωθεί η καθημερινότητά του.
Γνωρίζει ότι πλέον δεν είναι εύκολο να κάνει μεγαλεπήβολα σχέδια και αρκείται στο λίγο και το αυτονόητο, αλλά δεν ανέχεται την κοροϊδία που έφαγε την προηγούμενη τετραετία, καθώς και τη γενικευμένη αναρχία που επικράτησε.
Θέλει να κυκλοφορεί με ασφάλεια, να τιμωρούνται οι παραβάτες, να μπορεί να έχει το μαγαζάκι του χωρίς να κινδυνεύει να του το σπάσουν οι (αντι)εξουσιαστές, ούτε να τον ληστέψει ο εγκληματίας που βγήκε με τον «νόμο Παρασκευόπουλου».
Οι «κυρ Παντελήδες» είναι η μεσαία τάξη που πλήρωσε τα Μνημόνια αδρά και ο ΣΥΡΙΖΑ της γύρισε την πλάτη, ίσως επειδή ο Μαρξ δεν τους θεωρούσε διακριτή τάξη.
Είναι αυτοί οι «πολλοί», που είχε ως προεκλογικό σύνθημα ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ουσιαστικά όχι μόνο δεν ενδιαφέρθηκε για αυτούς, αλλά τους χτύπησε κιόλας.
Αυτούς που έχουν μάθει να σέβονται την πίστη τους, να αγωνίζονται για τα ιδανικά τους και να υπερασπίζονται την πατρίδα τους.
Αυτούς που ως οικογένεια γνωρίζουν τον πατέρα, τη μητέρα και τα παιδιά, και όχι τα 62 κατασκευασμένα φύλα.
Αυτούς που κάποια από τα επαγγέλματα τα οποία ασκούν είναι επαγγέλματα που πλήρωσαν την απουσία σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, όπως οι μικροκαλλιεργητές, επαγγέλματα που χάνονται λόγω της αδιαφορίας του κράτους (μηχανουργεία, καρνάγια, μαστορικά επαγγέλματα) και επαγγέλματα που αφέθηκαν στο έλεος της υπερφορολόγησης, της ανομίας και του παραεμπορίου, όπως οι μικροέμποροι.
Στο χέρι της Ν.Δ. είναι να «ακουμπήσει» ουσιαστικά στα προβλήματα της μεσαίας τάξης, όσο ακόμα είναι καιρός, και να κερδίσει τον κόσμο της.
*Ιδιωτικός υπάλληλος
