Αύριο ξεκινάει η συζήτηση και την Πέμπτη γίνεται η (πιθανότατα ονομαστική) ψηφοφορία. Μέτρα για την Cook φέρνει η κυβέρνησηΤον δρόμο της Ολομέλειας παίρνει το πολυνομοσχέδιο-μαμούθ με το οποίο η κυβέρνηση διατρανώνει ότι θα έρθει η πολυαναμενόμενη ανάπτυξη, με την αντιπολίτευση να καταψηφίζει, πλην της Ελληνικής Λύσης που έχει δηλώσει επιφύλαξη.
Το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο εισάγεται αύριο το πρωί στην Ολομέλεια, με σκοπό να ψηφιστεί το βράδυ της Πέμπτης, ενώ πολύ πιθανή θεωρείται η διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας ύστερα από αίτημα της αντιπολίτευσης.
Εξίσου πιθανή θεωρείται η τοποθέτηση των πολιτικών αρχηγών, καθώς οι διατάξεις του νομοσχεδίου έχουν αναχθεί σε μείζον πολιτικό ζήτημα, με την κυβέρνηση να υπεραμύνεται του νομοσχεδίου, υποστηρίζοντας ότι αυτό προσθέτει κάθε χρόνο στην οικονομία 0,5% του ΑΕΠ. Μάλιστα, ο Αδωνις Γεωργιάδης στη χθεσινή τοποθέτησή του προανήγγειλε πρωτοβουλίες έως το τέλος του έτους για την ενεργοποίηση της Αναπτυξιακής Τράπεζας, ενώ ανακοίνωσε ότι σήμερα θα εκδοθεί Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με όλο το πακέτο των μέτρων που αφορούν την υπόθεση της Thomas Cook.
Πάντως, η αντιπολίτευση είναι απέναντι στο πολυνομοσχέδιο, καταγγέλλοντας συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων και σωρεία φωτογραφικών διατάξεων, όπως το «περιβόητο» άρθρο 158 που απλώνει πέπλο αδιαφάνειας στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των ΜΜΕ, το οποίο ο Νίκος Παππάς χαρακτήρισε χθες «καταφανώς αντισυνταγματικό».
Παράλληλα, όπως αποκάλυψε η έρευνα της «δημοκρατίας» που έφερε στο φως μια σειρά από… εξυπηρετήσεις στις οποίες προχωρά το νομοσχέδιο, εντάσσονται πλέον στις οικονομικές ενισχύσεις του αναπτυξιακού νόμου οι ταχυδρομικές και ταχυμεταφορικές επιχειρήσεις, όπως -μεταξύ άλλων- η ACT, συμφερόντων Βαγγέλη Μαρινάκη. Ακόμη, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα μας, το νέο νομοσχέδιο γκριζάρει το καθεστώς των επενδύσεων, καθώς σε μια σειρά από ζητήματα θα απαιτείται πλέον υπουργική απόφαση.
Να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση έχει δεχτεί σφοδρή κριτική και για τις εργασιακές διατάξεις, με την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα να καταγγέλλουν ότι στρέφεται εναντίον των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, εναντίον των αρχών της επεκτασιμότητας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης και εναντίον της μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στη διαιτησία.
