Στο μήνυμά της για το 1940, η Κεραμέως ξέχασε πότε άρχισε ο Β’ Παγκόσμιος, αλλά και ποιους αντιμετώπισε η ΕλλάδαΣε νέα… Μαρία Ρεπούση τείνει να εξελιχθεί η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως, προκαλώντας απορίες για την περίεργη στάση της σε διάφορα θέματα της αρμοδιότητάς της, αλλά πολύ περισσότερο και σε εθνικά θέματα. Ετσι, μετά την αψυχολόγητη ενέργειά της να αποδεχθεί την απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για την απουσία αναγραφής του θρησκεύματος και της ιθαγένειας στους τίτλους και στα πιστοποιητικά σπουδών στην ελληνική εκπαίδευση, η κυρία Κεραμέως προχώρησε σε νέα ατοπήματα.
Συγκεκριμένα, στο μήνυμά της για τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου έκανε δύο σοβαρά λάθη. Το πρώτο, που αποδεικνύει ανιστόρητη την υπουργό, είναι ότι τοποθετεί χρονικά το ελληνικό έπος του 1940 «στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της πιο μελανής ίσως σελίδας της παγκόσμιας Ιστορίας», ενώ είναι γνωστό ότι ο πόλεμος αυτός είχε ήδη αρχίσει πριν από παραπάνω από έναν χρόνο.
Το δεύτερο, πιθανότατα συνειδητό, λάθος είναι ότι σε κανένα σημείο του μηνύματός της δεν αναφέρεται στους Γερμανούς και τους Ιταλούς, τους εισβολείς της χώρας μας με τα φασιστικά καθεστώτα που βρήκαν τον «δάσκαλό» τους από τους Ελληνες ήρωες. Προφανώς κινούμενη στη (νεοταξική) γραμμή να μη θίγουμε τους… φίλους μας, η υπουργός Παιδείας επέλεξε να μη «στενοχωρήσει» τους εταίρους, υπενθυμίζοντας τα εγκλήματα στα οποία προχώρησαν κατά το παρελθόν. Πρακτικά, δηλαδή, να αποκρύψει τις βασικές πτυχές της ελληνικής ιστορίας, χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες σε αυτό.
Για την εκπαίδευση
Την ίδια ώρα, βέβαια, μιλά για τη «σημασία της εκπαίδευσης στην προσπάθεια να διατηρήσουμε την εθνική μας μνήμη, καθώς και να καλλιεργήσουμε μια πιο διαδραστική σχέση με το παρελθόν μας. Η αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας και η γνωριμία με την ιστορική μας ταυτότητα, η δυνατότητα εντοπισμού και αξιολόγησης αξιόπιστων ιστορικών πηγών αποτελούν γνώσεις και δεξιότητες που οφείλει να καλλιεργήσει στους μαθητές ένα σύγχρονο σχολείο» ανέφερε, προτιμώντας τις γενικόλογες κουβέντες και όχι την πραγματική αποτύπωση των ιστορικών γεγονότων, όπως μας τα άφησαν παρακαταθήκη οι πρόγονοί μας.
