Τι συζητούν στο Μέγαρο Μαξίμου, γιατί ανησυχεί η Κουμουνδούρου
Το σχέδιο για να εξουδετερωθεί η απειλή της απλής αναλογικής και η προειδοποίηση προς τους σαμαρικούς
Γιατί ο Τσίπρας προσπαθεί να διασκεδάσει τους φόβους ότι το κόμμα του κινδυνεύει με «ισοπέδωση»
Η Θέση μας: Ο Έλληνας Σαλβίνι
Από τον
Ανδρέα Καψαμπέλη
Αναθερμαίνονται τα σενάρια για εκλογές ακόμη και στις αρχές του 2020, προκαλώντας αμηχανία στον ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του οποίου έχει αρχίσει να τρέμει μπροστά στην απειλή μιας νέας ήττας!
Οι συζητήσεις για το ενδεχόμενο να στηθούν εκ νέου κάλπες τους προσεχείς μήνες, με πραγματικό στόχο να εξουδετερωθεί η απειλή της απλής αναλογικής, επανέρχονται μολονότι ολοκληρώνεται η συνταγματική αναθεώρηση και εκτός απροόπτου ψηφίζεται αύριο και η διάταξη με την οποία αποσυνδέεται η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής.
Θεωρητικά, οι πιθανότητες για προσφυγή πάλι στη λαϊκή ετυμηγορία σε περίπου δέκα μήνες μετά τις εκλογές του Ιουλίου θα ήταν περισσότερες στην περίπτωση που παρέμενε σε ισχύ το άρθρο του σημερινού Συντάγματος, που επιτάσσει τουλάχιστον 180 ψήφους για την ανάδειξη του ανώτατου άρχοντα. Με δεδομένους τους αριθμητικούς συσχετισμούς, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα είχαν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν τη διαδικασία εάν το πρόσωπο του υποψήφιου προέδρου από την πλευρά της κυβέρνησης δεν εξασφάλιζε ευρύτερη συναίνεση.
Στην πράξη, είτε θα ήταν απαραίτητοι και οι 22 βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής είτε θα έπρεπε να υπάρξει σύμπτωση στο πρόσωπο του νυν Προέδρου Προκόπη Παυλόπουλου υπέρ της επανεκλογής του οποίου τάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση τη νέα διάταξη του Συντάγματος, η πλειοψηφία των 158 βουλευτών της Ν.Δ. είναι αρκετή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ακόμη κι αν η αντιπολίτευση δεν συναινέσει, για τους δικούς της λόγους, στο πρόσωπο που θα υποδειχθεί.
Και, βεβαίως, αυτή η αλλαγή ανοίγει τον δρόμο για να αναδειχθεί στο προεδρικό αξίωμα μια προσωπικότητα που θα υποδείξει η πλειοψηφία δίχως τις εκβιαστικές ισορροπίες από την πλευρά, π.χ., της απισχνασμένης Κεντροαριστεράς του Κινήματος Αλλαγής.
Παρά ταύτα, η ανησυχία στην αντιπολίτευση για το ενδεχόμενο εκλογών την άνοιξη του νέου έτους γίνεται όλο και πιο έκδηλη. Ενδιαφέρον, μάλιστα, έχει ότι, ενώ κλείνει η συζήτηση σε ό,τι αφορά την εκκρεμότητα της συνταγματικής αναθεώρησης, ο Αλέξης Τσίπρας ανακίνησε ο ίδιος δημοσίως το θέμα των εκλογών, σε μια προφανή προσπάθεια να «κάψει» το σχετικό σενάριο.
Μιλώντας σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Νίκαια το βράδυ της Πέμπτης, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε ειρωνικά ότι το ενδεχόμενο περί πρόωρων εκλογών μέσα στο 2020 συζητείται ως «το σούπερ σχέδιο να μας αιφνιδιάσει» και ως το σχέδιο που «θα ισοπεδώσει τον ΣΥΡΙΖΑ», δίνοντας από πλευράς του την εξήγηση ότι «αν ισχύουν αυτές οι σκέψεις, δεν γίνονται γι’ αυτούς τους λόγους, αλλά γίνονται γιατί μάλλον οι άνθρωποι έχουν επίγνωση ότι έχουν κατασκευάσει μια φούσκα επικοινωνιακή».
Ο κ. Τσίπρας προσπάθησε, δηλαδή, ενώπιον του κομματικού ακροατηρίου του να διασκεδάσει τους φόβους ότι το κόμμα του απειλείται από ισοπέδωση σε μια νέα πιθανή εκλογική αναμέτρηση και κατ’ επέκταση να εξουδετερώσει έναν τέτοιο αιφνιδιασμό από την πλευρά του κ. Μητσοτάκη.
Οι φόβοι αυτοί, όμως, είναι υπαρκτοί και διαρκώς αυξανόμενοι στους κόλπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτό προκύπτει και από τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες σχεδόν πέντε μήνες μετά τις εκλογές του Ιουλίου δείχνουν ότι η Ν.Δ. διατηρείται περίπου στα ποσοστά της, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ υφίσταται διαρκή υποχώρηση και από τα επίπεδα του 31,5% καταγράφει απώλειες της τάξης των έξι και επτά ποσοστιαίων μονάδων.
Σοβαρά προβλήματα
Κάτι τέτοιο σημαίνει, με δεδομένα και τα σοβαρά προβλήματα φυσιογνωμίας και στρατηγικής που αντιμετωπίζει μετεκλογικά η αξιωματική αντιπολίτευση, ότι, σε περίπτωση που γίνουν σύντομα νέες εκλογές, η διαφορά κατά πάσα πιθανότητα θα είναι διψήφια, η Ν.Δ. θα εδραιώσει την πλήρη πολιτική κυριαρχία της και ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να υποστεί πραγματική πανωλεθρία.
Αυτό, δηλαδή, που λόγω συσπείρωσης απέτρεψε πριν από μερικούς μήνες καθίσταται τώρα μια μεγάλη απειλή. Ετσι κι αλλιώς, αν ληφθούν υπόψη και οι αυτοδιοικητικές εκλογές, όπως και οι ευρωεκλογές, ο άλλοτε πανίσχυρος ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους να υποστεί την τέταρτη εκλογική ήττα του.
