19 Μαΐου σήμερα. Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους. Ο Κεμάλ Ατατούρκ και το κίνημα των Νεοτούρκων, με σχέδιο, πρόγραμμα και ασύλληπτη σκληρότητα, σκότωσαν 353.000 Ελληνες του Πόντου. Εγκλημα φρικιαστικών διαστάσεων, το οποίο δεν έχουν αποκηρύξει το τουρκικό κράτος και ο τουρκικός λαός. Ούτε μία συγγνώμη δεν έχει ζητηθεί από τους κληρονόμους της ασιατικής εκδοχής του χιτλερισμού. Ούτε ένα ευρώ, γρόσι ή… δραχμή δεν έχει καταβληθεί ως αποζημίωση στις οικογένειες των θυμάτων. Η θύμηση από το «Αουσβιτς εν ροή», όπως έχει αποκληθεί το δράμα των αδελφών μας, δεν φέρνει ανατριχίλα στους Τούρκους, αλλά ρίγη ενθουσιασμού. Τερατώδες!
Εχει νόημα για τη χώρα μας να διεκδικήσει την ιστορική δικαίωση των θυμάτων του Ατατούρκ; Σήμερα, έναν αιώνα μετά τα δραματικά γεγονότα, υπάρχει νόημα να αναψηλαφούμε υποθέσεις του παρελθόντος; Οχι μόνο υπάρχει νόημα, αλλά η κοινή λογική λέει ότι η ανιστορική προσέγγιση της πολιτικής είναι ένας σίγουρος δρόμος για την καταστροφή!
Μια σημαντική οικονομική διάσταση της Ποντιακής Γενοκτονίας δίνει σε ευσύνοπτη ανάλυσή του ο στρατηγικός σύμβουλος και καθηγητής Γεωστρατηγικής Νίκος Λυγερός: «Για όσους πιστεύουν ότι το Αιγαίο πρέπει να χωριστεί στα δύο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, διότι αλλιώς θα ήταν άδικο για την Τουρκία, θα θέλαμε να τους δώσουμε ένα ποντιακό μάθημα μέσω της γενοκτονίας. Αν η Τουρκία είναι τώρα σε θέση να διεκδικήσει οποιαδήποτε ΑΟΖ, είναι απλώς και μόνο για ένα λόγο. Διέπραξε μία γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, των Ασσυρο-Χαλδαίων, των Εβραίων και των Ποντίων. Δίχως αυτή τη γενοκτονία η Τουρκία δεν θα είχε πρόσβαση στην ακτή που επιτρέπει να αποκτήσει ΑΟΖ».
Αιώνια η μνήμη στα αδέλφια μας!
