Η «δημοκρατία» έγραψε για τον… κίνδυνο που διατρέχουν οι καταθέσεις: «Οπως καταγράφεται στην έρευνα της οικονομικής συγκυρίας του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για τον Ιούνιο, το ποσοστό εκείνων οι οποίοι αναφέρουν ότι αντλούν από τις αποταμιεύσεις τους αυξάνεται στο 18% (από 14% τον προηγούμενο μήνα Μάιο), αντανακλώντας τη δραματική οικονομική κατάσταση των ελληνικών νοικοκυριών».
Ουσιαστικά, η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα είναι οι αποταμιευτές! Η αιτία του κύματος των αναλήψεων, πέρα από το ενδεχόμενο της επιστροφής στη δραχμή, είναι οι ολοένα διευρυνόμενες ανάγκες των Ελλήνων, που είναι αδύνατο να καλυφθούν από τους πενιχρούς μισθούς και τις ψαλιδισμένες συντάξεις.
Η «ευστάθεια» του συστήματος κινδυνεύει από το ίδιο το σύστημα και από τις φοβερές συνέπειες μιας οικονομικής πυρκαγιάς, η οποία ως τώρα μαίνεται ανεξέλεγκτη. Οι Ελληνες αποταμιευτές αγωνίστηκαν (στη συντριπτική πλειονότητά τους) έντιμα για δεκαετίες επιδιώκοντας να βάλουν κάποια χρήματα στην άκρη για ένα απρόβλεπτο γεγονός, για μια δοκιμασία της τύχης, για ένα πρόβλημα υγείας, για μια αίσθηση σιγουριάς στα γεράματά τους. Διαψεύστηκαν άπαντες.
Η δοκιμασία της τύχης ήταν η ανεκδιήγητη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και των συναυτουργών του. Η αίσθηση σιγουριάς και το οικονομικό αποκούμπι καταβροχθίστηκαν από ένα κράτος-Μολώχ, που ακρίβυνε τις ανύπαρκτες υπηρεσίες του και ουσιαστικά δημεύει τις περιουσίες των νομοταγών πολιτών.
Οσο περισσότερο προελαύνει το κύμα της ακρίβειας, των περικοπών και του φορομπηχτισμού τόσο λιγότερες γίνονται οι αποταμιεύσεις των καταθετών και ο γόρδιος δεσμός συνεχίζει να σφίγγεται σαν θηλιά γύρω από τον λαιμό μας ώσπου να βρεθεί εκείνος που θα τον κόψει.
Τα έτοιμα από τα οποία τρώνε όσοι έχουν τελειώνουν. Απαιτούνται άμεσες δράσεις και απτά αποτελέσματα!
