Στη «δημοκρατία» δημοσιεύτηκαν δύο ειδήσεις που αφορούν την Τουρκία και δείχνουν, μαζί με πολλές άλλες συναφούς χαρακτήρα, τον οργασμό δραστηριότητας που λαμβάνει χώρα στη γείτονα. Η πρώτη είδηση έχει να κάνει με τις κορβέτες (με χαρακτηριστικά stealth) κόστους 2,5 δισ. δολαρίων που σχεδιάζει να ναυπηγήσει η πατρίδα του κ. Ερντογάν. Σε διπλανή σελίδα αναφέρεται η δεύτερη είδηση, εξίσου βαρύνουσα για τα καθ’ ημάς: «Σχέδιο για δικό της σύστημα εκτόξευσης δορυφόρων επεξεργάζεται η Τουρκία, με τον Gokturk-2 να βρίσκεται εδώ και λίγες ημέρες σε τροχιά».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο εν τροχιά ευρισκόμενος τουρκικός δορυφόρος «περνάει 15 φορές (!) επάνω από την Ελλάδα, σαρώνοντας ολόκληρη την επικράτεια από τον Εβρο έως το Καστελόριζο, έχοντας την ικανότητα να εντοπίζει μέχρι και την κίνηση Ι.Χ. οχημάτων, αφού έχει διακριτική ικανότητα 2,5 μέτρων».
Το εξοπλιστικό και τεχνολογικό ράλι της χώρας που διεκδικεί ελληνικά εδάφη καλό είναι να το συνδυάσουμε με τη βαθιά ηθική, πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση που αντιμετωπίζουμε εμείς.
Πριν από λίγα χρόνια η Τουρκία βρισκόταν στα νύχια του ΔΝΤ και μαστιζόταν από πρωτοφανή πληθωρισμό, ανεργία και ύφεση, ενώ οι τζίτζικες της ελληνόφωνης ελίτ θριαμβολογούσαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Οι δύο χώρες δεν άλλαξαν λαούς! Ηγεσίες άλλαξαν και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι στο… ταμπλό, όπως λένε και οι φίλαθλοι.
Οι μεν, από τη μία, διασύρονται στρατιωτικά από τους Κούρδους, που είναι θέμα χρόνου να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους, και, από την άλλη, προελαύνουν προς δυσμάς με ξεκαθαρισμένο στόχο την Ελλάδα – από τη Θράκη έως το Καστελόριζο.
Οι δε, δηλαδή εμείς, διασυρθήκαμε παγκοσμίως από τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό, ηττώμεθα σε όλα τα μέτωπα και δεν μπορούμε να δούμε το περίφημο «φως στο τούνελ» όσα αποθέματα αισιοδοξίας κι αν έχουμε. Το πρόβλημα της άρχουσας τάξης μας έχει μετασταθεί στον εθνικό κορμό και, αν δεν καυτηριάσουμε τις χαίνουσες πληγές, το ζήτημα της Τουρκίας θα το συναντήσουμε απειλητικότερο στην επόμενη στροφή της Ιστορίας.
