Ο χειρότερος τρόπος για να επηρεάσεις τα ΜΜΕ προς την κατεύθυνση των ιδεών ή των ιδεοληψιών σου είναι η βία. Ακόμα και στην περίπτωση που τα πληττόμενα πρόσωπα στελεχώνουν μέσα επικοινωνίας που υποβιβάζουν την έννοια της ενημέρωσης, θα καταφέρεις το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που επιδιώκεις. Ο λαός θα συσπειρωθεί γύρω από εκείνους που δέχτηκαν την επίθεση. Τα παραπάνω γράφονται για τις εγκληματικές βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν με στόχους τις οικίες Ελλήνων δημοσιογράφων και οι οποίες καταδικάστηκαν από το σύνολο των εχεφρόνων παραγόντων του δημόσιου βίου.
Είναι αυτονόητο ότι η επικοινωνία -ακόμα και η προπαγάνδα- δεν αντιμετωπίζεται με μπράτσα, σφαίρες και βόμβες, αλλά μόνο με ιδέες που αντέχουν στον χρόνο στη βάσανο της κριτικής και ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μπορεί η διαδικασία του διαλόγου και της πειθούς να είναι βραδύτερες από μια έκρηξη τυφλής βίας, αλλά είναι οι μοναδικές που φέρουν αποτελέσματα. Τα ψέματα δεν εξαϋλώνονται με απειλές και τραμπουκισμούς, αλλά μόνο με την αλήθεια.
Στην πατρίδα μας ο χώρος του Τύπου εξελίσσεται με πιο βραδείς ρυθμούς από το πολιτικό οικοσύστημα. Ενώ η αναδιάταξη των δυνάμεων στο Κοινοβούλιο είναι εμφανής ακόμα και στους πλέον «αμύητους», στα media μόλις έχει ξεκινήσει η διαδικασία της… Μεταπολίτευσης.
Η μόνη δύναμη που μπορεί να επιβάλει άμεση και επαναστατικού χαρακτήρα μεταβολή στον μιντιακό χάρτη είναι ο λαός, το παντοδύναμο κοινό. Δεν έχει παρά να αποσύρει την εμπιστοσύνη του από μέσα ενημέρωσης που φαντάζουν κραταιά κι αυτά θα εξαϋλωθούν εν ριπή οφθαλμού. Αν αλλάξει κανάλι, σταθμό στο ραδιόφωνο, εφημερίδα, περιοδικό, θα εξαναγκάσει τους λειτουργούς και τους επιχειρηματίες του Τύπου να σταματήσουν τα παιχνίδια και να εξυπηρετήσουν με θάρρος και παρρησία το κοινό καλό.
Αυτό που τρέμει το μιντιακό κατεστημένο του απερχόμενου καθεστώτος δεν είναι οι δολοφονικές επιθέσεις, αλλά η μεταβολή προτιμήσεων. Είναι τόσο απλό όσο δείχνει, αλλά η εμπειρία αποδεικνύει ότι είναι και δύσκολο.
Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ανέφικτο.
