Η ανυπαρξία ιδεολογικής, εθνικής και πνευματικής συγκρότησης που χαρακτηρίζει πολλούς εκ των εκπροσώπων -εκλεγμένων και μη- της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς εκδηλώνεται και με μια συνήθεια που προκαλεί ποικιλία συναισθημάτων: από θυμηδία έως οργή. Οι αδαείς καιροσκόποι Δεξιάς και Κεντροδεξιάς, που θέλουν να εκλεγούν, να κυβερνήσουν, να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, να κάνουν οτιδήποτε προϋποθέτει τη λαϊκή έγκριση και την αποδοχή, αντί να ενώσουν τις καρδιές και τους νόες των εκλογέων, μέσω της προώθησης της κοσμοθεωρίας της παράταξης, κάνουν κριτική στην Αριστερά από τα αριστερά! Για παράδειγμα, κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι με όσα κάνει δεν είναι αυθεντική, γνήσια, κανονική Αριστερά, αλλά «ψευτοαριστερά»!
Λες και θα περίμεναν ιδεολογική «νομιμοποίηση» από στελέχη της Ν.Δ. οι πάλαι ποτέ θητεύσαντες στην ΚΝΕ, στις ακροαριστερές συσπειρώσεις, στον αναρχικό – αντιεξουσιαστικό χώρο, στους Ρηγάδες και σε λοιπά συναφή νεφελώματα της Αριστεράς.
Το μόνο που καταφέρνουν οι παραπάνω είναι να υπονομεύουν κι άλλο τα θεμέλια της παράταξης, να εμπεδώνουν και να διευρύνουν την ηγεμονία της Αριστεράς στον ιδεολογικό – κοινωνικό χώρο και να διασύρουν και τους εαυτούς τους αλλά και το σύνολο των στελεχών του κόμματος, που τους φιλοξενεί, τους ανέχεται και πληρώνει τοις μετρητοίς τα πάμπολλα ατοπήματά τους.
Τα πιο πρόσφατα κρούσματα αυτής της απεχθούς τακτικής προέρχονται από τη Νίκη Κεραμέως, βουλευτή Επικρατείας της Ν.Δ., και τον επίσης βουλευτή Επικρατείας της Ν.Δ. και προσήλυτο στο κόμμα (μια και είχε θητεύσει επί σειρά ετών στο ΠΑΣΟΚ και στη ΔΗΜ.ΑΡ.) Βασίλη Οικονόμου.
Η κυρια Κεραμέως είπε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. είναι «κατ’ ευφημισμόν Αριστερά» και ο κ. Οικονόμου δήλωσε ότι η κυβέρνηση εφαρμόζει πολιτική της «ψευτοαριστεράς». Δηλαδή, οι προαναφερθέντες εννοούν ότι υπάρχει ή υπήρξε μια καλή κυβερνώσα Αριστερά, που ανταποκρίνεται στις ράγες που χάραξε η συγκεκριμένη ιδεολογία. Φυσικά, όπως κάθε αερολογία, αυτό δεν στηρίζεται σε απτά στοιχεία, που τεκμηριώνουν το ακριβές του ισχυρισμού.
Η «σωστή», η «κανονική» Αριστερά είναι αυτό που γνώρισε ο πλανήτης και έφριξε. Η Αριστερά είναι αυτό που μάθαμε και προσπαθήσαμε να αποφύγουμε: τυραννία, πείνα, στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, έλεγχος της σκέψης, βασανιστήρια, διωγμοί, εκκαθαρίσεις μειονοτήτων και αντιφρονούντων. Από τη Βόρειο Κορέα και την Κίνα του λιμού μέχρι τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Τσαουσέσκου, τον Χότζα και τον Βελουχιώτη, η Αριστερά και οι μπροστάρηδές της έχουν ταυτιστεί με τον ίδιο τον θάνατο, την απελπισία, την ερήμωση.
Ποια είναι, επιτέλους, αυτή η «υγιής», η «ορθόδοξη» Αριστερά που επικαλούνται οι -προκλητικά αστοιχείωτοι- της Δεξιάς; Το ΚΚΕ, ο Βαρουφάκης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, το ΚΚΕ (μ-λ);
Ας πάψουν, επιτέλους, κάποιοι να παίζουν με την ιστορική μνήμη των οπαδών της Ν.Δ.
Η οφθαλμαπάτη της «καλής» Αριστεράς
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
