Η «δημοκρατία» εδώ και καιρό επισημαίνει ότι υπάρχει μέγα πρόβλημα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Οι συρμοί, τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, ο προαστιακός, όλα τα μέσα μεταφοράς που χρησιμοποιεί ο λαός για να πάει στη δουλειά του βρίσκονται σε κακά χάλια.
Κακοσυντηρημένα, βρόμικα, γεμάτα γκράφιτι, πακτωμένα με κόσμο, γεμάτα επαίτες, με πολλά μηχανικά προβλήματα, με πόρτες που δεν λειτουργούν, θυμίζουν περισσότερο τριτοκοσμικά μεταφορικά μέσα, παρά σύγχρονα, ευρωπαϊκά.
Δεν χρειαζόταν να προκύψει η πανδημία του κορονοϊού για να γίνει αντιληπτό αυτό το ζήτημα που ταλανίζει εκατομμύρια πολίτες που τα χρησιμοποιούν, και, φυσικά, δεν έπρεπε να φτάσουμε στο σημείο να χαθεί ανθρώπινη ζωή για να υποχρεωθεί η Πολιτεία να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
Ο 41χρονος εργαζόμενος της ΣΤΑ.ΣΥ. Πέτρος Γιάμαλης έχασε τη ζωή του σε ένα δυστύχημα, αυτό που συνέβη στις γραμμές του ΗΣΑΠ και θα έπρεπε να έχει αποφευχθεί. Το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών όφειλε να έχει κάνει τα δέοντα ώστε να εξασφαλίσει τις εκ του νόμου προβλεπόμενες συνθήκες ασφαλείας για τους εργαζομένους και τους επιβάτες, και να μην αφήσει τα πράγματα να φτάσουν σε τούτο το τραγικό σημείο.
Οι πρώτες ενδείξεις για ευθύνες για το τραγικό ατύχημα γίνονται αντιληπτές από τις ερωτήσεις που έθεσαν στη διοίκηση της ΣΤΑ.ΣΥ. οι εργαζόμενοι μέσω ανακοίνωσης, η οποία διανεμήθηκε στον Τύπο. Μεταξύ άλλων, οι εργαζόμενοι ρωτούν τη διοίκηση: «Ελέγχθηκε και από ποιον φορέα το ιδιωτικό μηχάνημα λείανσης των γραμμών πριν χρησιμοποιηθεί στο δίκτυό μας; Εξετάστηκε εάν έχει γίνει η απαιτούμενη συντήρησή του, πότε και από ποιον; Η εργολαβική εταιρία που έχει αναλάβει το έργο τηρούσε όλα τα μέτρα ασφαλείας; Είχε παρουσιάσει και στο παρελθόν βλάβη το συγκεκριμένο μηχάνημα;»
Επί δύο και πλέον χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει παρουσιάσει σχεδόν αμελητέο έργο σε αυτό τον κρίσιμο για την καθημερινότητα των πολιτών τομέα. Τα λόγια είναι πολλά και παχιά, αλλά η πραγματικότητα παραμένει πιο πεισματάρα και απειλητική από τις παραπλανητικές διακηρύξεις και την προπαγάνδα.
