Προεκλογικά είθισται να εφαρμόζεται το παλιό -αλλά όχι καλό για την πατρίδα- κόλπο: η επιστροφή -με τη μορφή… παροχών- μικρού τμήματος από τα ποσά που αφαιρέθηκαν βίαια από την κοινωνία. Οι διαχειριστές της εκτελεστικής εξουσίας, έχοντας απομυζήσει, μαζί με τις τράπεζες και τους μεγαλοκαρχαρίες, το λαϊκό εισόδημα, προσφέρουν χαρτζιλίκια, τα βαφτίζουν «παροχές» και «ενίσχυση στους αδυνάμους» και διεκδικούν ξανά την ψήφο των εκλογέων. Με τις «παροχές» οι κυβερνώντες προσπαθούν να διαγράψουν τις πικρές εμπειρίες των πολιτών από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια και την υπερφορολόγηση.
Τούτο το πολιτικάντικο τρικ συχνά λειτουργεί, αλλά αυτό το γεγονός δεν είναι τιμητικό ούτε για την πολιτική τάξη ούτε για τους πολίτες που εγκρίνουν διά της ψήφου τους αξιοκατάκριτους πολιτικαντισμούς. Σε μια ανεπτυγμένη κοινωνία και μια ευνομούμενη Πολιτεία δεν θα έπρεπε να υφίστανται τέτοιου είδους τριτοκοσμικές συμπεριφορές και νοοτροπίες.
Ο λαός μας έχει να ανασάνει από το 2010, όταν παραδόθηκε η πατρίδα μας στους πιστωτές, αφού πρώτα την αλυσόδεσαν μ’ ένα πανάθλιο Μνημόνιο. Γι’ αυτό δεν έχει άλλη επιλογή από το να δεχτεί με ανακούφιση και χαρά κάθε μέτρο, το οποίο βελτιώνει την οικονομική κατάστασή του – και η πράξη αυτή καθαυτή, της παροχής βοήθειας προς τους πολίτες, είναι θετική. Αυτό που σχολιάζεται αρνητικά είναι η πρόθεση πίσω από την πράξη.
Στο χέρι των Ελλήνων, όμως, είναι να θέσουν τέλος σε αυτού του είδους τις μικροκομματικές κουτοπονηριές. Η επίδειξη αξιοπρεπούς στάσης από την πλευρά της κοινωνίας έχει και ηθική αλλά και αμιγώς υλική, πρακτική διάσταση. Αυτό που αξίζει στους πολίτες δεν είναι παροχές κάλπης και διανομή χαρτζιλικιών για την υφαρπαγή της ψήφου, αλλά κυβερνητικές επιλογές που προωθούν την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανάπτυξη της χώρας.
Την Κυριακή, όταν θα ανακοινώνονται τα αποτελέσματα της λαϊκής ετυμηγορίας, θα γίνει από όλους αντιληπτό αν οι προεκλογικές παροχές ξόφλησαν ως… πολιτικό τρικ ή αν ο τριτοκοσμισμός έχει και παρόν και μέλλον στην Ελλάδα μας.
