➥ Πόσες λεβέντισσες και πόσα παλικάρια που είπαν νέτο σκέτο ΟΧΙ όταν έπρεπε δεν έχουμε δει σε βάθρα με μετάλλια στο στήθος, ακριβώς επειδή είπαν αυτό το ΟΧΙ;
➥ Πόσες ταλαντούχες καλλιτέχνιδες υπάρχουν και δεν θα μάθουμε ποτέ τ’ όνομά τους επειδή είπαν νέτο σκέτο ΟΧΙ όταν έπρεπε; Πόσοι εξαιρετικοί ηθοποιοί αναγκάστηκαν να αλλάξουν επάγγελμα ή θα μείνουν στην αφάνεια επειδή είπαν νέτο σκέτο ΟΧΙ όταν έπρεπε;
➥ Πόσοι εμπνευσμένοι συγγραφείς, έντιμοι δημόσιοι λειτουργοί, ακέραιοι δημοσιογράφοι, που είπαν νέτο σκέτο ΟΧΙ όταν έπρεπε, θα μένουν πάντα στη σκιά εκείνων που λένε ΝΑΙ;
➥ Κι ο Μεταξάς; Για να πει το ΝΑΙ στους Ιταλούς, θα μπορούσε να βρει χίλιες μύριες δικαιολογίες και προφάσεις – να, κακή ώρα στο έθνος, όπως βρίσκουν οι σύγχρονοι: Η Ιταλία είναι υπερδύναμη, η Ελλάς μικρή, τα συμφέροντα μεγάλα, θα υπάρξουν απώλειες, θα συντριβούμε, υπεύθυνη αντιμετώπιση, σύνεση κ.λπ.
➥ Και τι απέμεινε από τον Μεταξά; Ούτε οι λόγοι του ούτε οι σκέψεις του, οι δυνατότητές του, η ευφυΐα του, ούτε καν τα φιλεργατικά μέτρα που πήρε και η ανάταξη της χώρας σε όλους τους τομείς.
➥ Το σταθερό, θλιμμένο αλλά αποφασιστικό ΟΧΙ του έμεινε στην Ιστορία. Αυτή η λέξη έκαψε τον Αξονα στο καμίνι του πατριωτισμού και της πολεμικής αρετής των Ελλήνων.
➥ Να μάθουμε στα παιδιά μας να λένε ΟΧΙ, να το μάθουμε κι εμείς, για να αχνοχαράξει κάποτε ένα καλύτερο αύριο για την πατρίδα.
➥ Αν συνεχίσουμε με τα «ναι μεν αλλά», με τα μισόλογα, τις τύψεις, τις ενοχές και τα συναφή, όχι μόνο δεν θα υπάρξει καλύτερο μέλλον για την πατρίδα, αλλά δεν θα έχουμε μέλλον. Θα γίνουμε μια απλή καταχώριση στα ιστορικά κατάστιχα άλλων λαών και εθνών.
➥ ΟΧΙ, λοιπόν. Να μάθουμε να το ξεφουρνίζουμε όταν πρέπει, εκεί που πρέπει. Ας αρχίσουμε εντατική… προπόνηση από σήμερα.
π
