➤ Η αμνησία είναι μορφή θανάτου. Υπάρχει ό,τι και όποιος υφίσταται ως ανάμνηση σε κάποιον ή κάποιους. Ο,τι λησμονιέται εκμηδενίζεται.
➤ Με τη λησμονιά χάνονται έθνη, κράτη, αυτοκρατορίες, έργα ανθρώπων, βιώματα και συναισθήματα. Με τη λήθη παραγράφονται και εγκλήματα. Ο μόνος που καταλήγει να τα θυμάται, αν τα θύματα και οι συγγενείς τους τα έχουν ξεχάσει, είναι ο δράστης.
➤ Γι’ αυτό οι Ελληνες πρέπει να θυμούνται. Τα πάντα να θυμούνται και πάντοτε να θυμούνται. Αν σβηστεί από τη μνήμη τους μια αδικοπραξία της εξουσίας, θα έρθει ακόμα μία, μεγαλύτερη, να θρονιαστεί στη θέση της.
➤ Αν οι πολίτες δεν χαράξουν στον νου τους όσα τους πλήγωσαν, τους μείωσαν, τους αδίκησαν, θα γίνουν άλλα τόσα, τρισχειρότερα. Η μνήμη είναι ο ζων εφιάλτης των αδίκων, η απειλή των ισχυρών και η παρηγοριά και άμυνα των δικαίων.
➤ Την απόδειξη της αγιότητας της μνήμης μάς τη δίνει ο Θεός. Εκείνος δεν ξεχνά τις πράξεις μας και μας κρίνει για όλες. Ακόμα και γιʼ αυτές που εμείς έχουμε απωθήσει ή δυσκολευόμαστε να ανακαλέσουμε στον νου μας.
➤ Ας κρατήσουμε, λοιπόν, ζωντανά στον νου μας όσα περνάμε, για να επιστρέψουμε το… καλό που μας κάνουν, όποτε μπορέσουμε.
➤ Και για τα απόνερα της χιονοθύελλας πρέπει κάποια στιγμή να αποδώσουμε λογαριασμό και για τις πυρκαγιές του καλοκαιριού και για την πανδημία και για τις παραβιάσεις των ελευθεριών μας και για τη ανισότητα στην εφαρμογή των νόμων.
➤ Ο καθένας πρέπει να λάβει αυτό που του πρέπει. Κι αυτό συνέχεια θα αναβάλλεται εάν εμείς επιλέγουμε να λησμονούμε.
π
