Σε μια ανάλυση που δημοσιεύει ο Guardian, ο Mark Leonard, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR), κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου. Με φόντο τις πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την ενεργειακή ασφυξία, ο Leonard υποστηρίζει ότι η Ευρώπη οφείλει να εγκαταλείψει την εμμονή της με τους «κανόνες» που πλέον δεν υφίστανται και να υιοθετήσει τη στρατηγική επιβίωσης του Πεκίνου.
Η εποχή της «Αποδιοργάνωσης»
Σύμφωνα με τον αναλυτή, δεν βρισκόμαστε απλώς σε μια κατάσταση αταξίας, αλλά σε μια εποχή «αποδιοργάνωσης» (un-order), όπου οι διεθνείς κανόνες έχουν πάψει να έχουν σημασία. Ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πασχίζουν να διατηρήσουν τη διεθνή τάξη, η Κίνα προετοιμαζόταν επί δεκαετίες για το χάος, συσσωρεύοντας τρόφιμα, ημιαγωγούς και κρίσιμα ορυκτά.
Η παγίδα της εξάρτησης
Ο Leonard επισημαίνει τον θανάσιμο κίνδυνο της αποβιομηχάνισης της Ευρώπης. Η εξάρτηση από την Κίνα είναι πλέον καθολική:
Το 80% της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας drones ελέγχεται από το Πεκίνο.
Το 97% του μαγνησίου της ΕΕ, απαραίτητο για άρματα μάχης και μαχητικά αεροσκάφη εισάγεται από την Κίνα.
Οι τεχνολογίες της πράσινης μετάβασης (μπαταρίες, ηλιακά πάνελ) κυριαρχούνται από κινεζικές εταιρείες.
Η «απάντηση» της Ευρώπης
Το άρθρο προτείνει μια ριζική στροφή: η Ευρώπη πρέπει να δώσει στην Κίνα μια «δόση από το δικό της φάρμακο». Αυτό σημαίνει:
Επιβολή γενναίων δασμών: Προτείνεται ακόμη και η επιβολή οριζόντιου δασμού 30% στα κινεζικά προϊόντα.
Προστασία της εσωτερικής αγοράς: Δέσμευση για αγορά αποκλειστικά ευρωπαϊκών μπαταριών και εξοπλισμού υποδομών.
Χρήση «γεωπολιτικών όπλων»: Ο Leonard αποκαλύπτει ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να καθηλώσει πάνω από τα μισά κινεζικά εμπορικά αεροσκάφη, απλώς διακόπτοντας τις ενημερώσεις λογισμικού για τον στόλο της Airbus στην Κίνα.
Καταλήγοντας, ο αναλυτής τονίζει ότι μόνο αν η Ευρώπη μάθει να επιβιώνει στο χάος θα μπορέσει να ορθώσει ανάστημα όχι μόνο απέναντι στο Πεκίνο, αλλά και απέναντι στις απειλές που προέρχονται από την Ουάσινγκτον του Τραμπ ή τη Μόσχα. Η αξιοποίηση των «εμπορικών μπαζούκας» της ΕΕ δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά αδήριτη ανάγκη για την εθνική και ευρωπαϊκή επιβίωση.
