Σε ένα πρωτοφανές ιστορικό και νομικό παραλήρημα προχώρησαν Τούρκοι ακαδημαϊκοί μέσω του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου της Τουρκίας, Anadolu (AA), επιχειρώντας με προκλητικό τρόπο να βαφτίσουν «γενοκτονία» και «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Και αυτό την ίδια στιγμή που η Άγκυρα αρνείται πεισματικά και διαχρονικά να αναγνωρίσει τις αποδεδειγμένες και διεθνώς καταγεγραμμένες γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου.
Του Γιάννη Κωτσαλά
Στο κρεσέντο αναθεωρητισμού τους, Τούρκοι καθηγητές επιστρατεύουν ανιστόρητους ισχυρισμούς, απαιτώντας μάλιστα από την Ελλάδα να «αντιμετωπίσει αυτό το σκοτεινό κομμάτι της ιστορίας της και να ζητήσει συγγνώμη»!
Οι ακαδημαϊκοί ισχυρίζονται ότι οι σφαγές κατά των Τούρκων στην Πελοπόννησο δεν ήταν μεμονωμένα επεισόδια ενός πολέμου, αλλά μια «σκόπιμη και συστηματική» επιχείρηση με μοναδικό στόχο τη βίαιη δημιουργία μιας ομοιογενούς χριστιανικής-ελληνικής κοινωνίας.
Αλί Φουάτ Ορέντς: «Εξαφανίστηκε κάθε τουρκικό ίχνος από τον Μοριά»
Ο καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας της Λογοτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, Δρ. Αλί Φουάτ Ορέντς, ηγήθηκε της ρητορικής αυτής, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα, από την ανεξαρτησία της το 1830, χρησιμοποιεί διαχρονικά την «τουρκοφοβία και το μίσος κατά των Τούρκων ως βασικό επιχείρημα για τη διαμόρφωση της εθνικής της ταυτότητας».
Αναφερόμενος στο ξεκίνημα της Επανάστασης, ο Ορέντς προχώρησε σε μια ακραία διαστρέβλωση των γεγονότων:
«Σήμερα η Ελλάδα, ενώ κάνει συνεχώς αρνητική προπαγάνδα εις βάρος των Τούρκων, προσπαθεί να κρύψει αυτές τις σκοτεινές σελίδες της ιστορίας της. Ο δρόμος που οδήγησε στην ίδρυση της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε μετά την εξέγερση το 1821. Η εξέγερση ξεκίνησε στην περιοχή που ονομάζουμε Μοριά, η οποία είναι σήμερα η κεντρική περιοχή της Ελλάδας. Και εδώ, δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι που ζούσαν για αιώνες σφαγιάστηκαν ανελέητα. Οι Τούρκοι σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας σφαγιάστηκαν, εξοντώθηκαν. Όλα τα τουρκικά ίχνη εξαφανίστηκαν από τη Χερσόνησο του Μοριά», ανέφερε.
Εστιάζοντας στην απελευθέρωση της Τριπολιτσάς τον Οκτώβριο του 1821, ο Ορέντς ισχυρίστηκε ότι 40.000 Τούρκοι εξοντώθηκαν βάναυσα παρά τη συμφωνία παράδοσης που είχε υπογραφεί. Μάλιστα, έφτασε στο σημείο να επιτεθεί στον ελληνικό Εθνικό Ύμνο, συνδέοντάς τον απευθείας με τις υποτιθέμενες σφαγές:
«Οι άνθρωποι εκεί, αν και παραδόθηκαν επειδή δεν άντεχαν την πείνα και παρά το γεγονός ότι είχε γίνει συμφωνία παράδοσης, αυτή δεν τηρήθηκε και 40 χιλιάδες Τούρκοι σφαγιάστηκαν βάναυσα. Οι περιουσίες τους λεηλατήθηκαν, γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σκληρή σφαγή και θηριωδία. Οι Έλληνες, αντί να αντιμετωπίσουν αυτή τη σφαγή, μετέτρεψαν σε εθνικό τους ύμνο ένα έπος, ένα ποίημα που επαινεί τη σφαγή της Τριπολιτσάς. Σήμερα, τόσο οι Έλληνες της Κύπρου όσο και η Ελλάδα ακούνε με υπερηφάνεια έναν εθνικό ύμνο που που εξυμνεί τις σφαγές κατά των Τούρκων».
Ο ίδιος καθηγητής επέκτεινε το παραλήρημά του και στο σήμερα, αμφισβητώντας ευθέως την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο: «Τα νησιά δόθηκαν άδικα στην Ελλάδα με την υποστήριξη των Ευρωπαίων. Σήμερα, ο διαμοιρασμός στο Αιγαίο είναι εξαιρετικά άδικος».
Μπουλέντ Ακγιάι: «Ανθρωποκυνηγητό στην ύπαιθρο της Πελοποννήσου»
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο αναπληρωτής καθηγητής του Ινστιτούτου Βαλκανικών Ερευνών του Πανεπιστημίου της Θράκης, Δρ. Μπουλέντ Ακγιάι, ο οποίος περιέγραψε τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων ως μια τυφλή εκστρατεία εθνοκάθαρσης:
«Από την πρώτη στιγμή ξεκίνησε σχεδόν ένα ανθρωποκυνηγητό στην ύπαιθρο του Μοριά, και όσοι κατάφεραν να σώσουν τη ζωή τους και να επιζήσουν κατέφυγαν στα κάστρα. Αυτά τα κάστρα πολιορκήθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα από τους επαναστάτες. Μετά από πολιορκίες μηνών, είτε λόγω της πείνας είτε επειδή πίστεψαν στις υποσχέσεις ότι δεν θα τους πειράξουν αν παραδοθούν, άνοιξαν τις πόρτες των κάστρων και ο λαός υπέστη μαζικές σφαγές. Οι θηριωδίες συνεχίστηκαν μέχρι που δεν απέμεινε κανένας Τούρκος και Μουσουλμάνος στον Μοριά. Η σφαγή της Τριπολιτσάς, λόγω των διαστάσεών της, αποτελεί το σύμβολο των όσων συνέβησαν», λέει.
Εμετέ Γκοζιούγκεζελι: «Νομικά πρόκειται για Γενοκτονία και έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας»
Το αποκορύφωμα της προκλητικότητας και της νομικής διαστρέβλωσης ήρθε από την αναπληρώτρια καθηγήτρια του Κοινωνικού Πανεπιστημίου Επιστημών της Άγκυρας, Δρ. Εμετέ Γκοζιούγκεζελι (Emete Gözügüzelli). Η Γκοζιούγκεζελι επιχείρησε να χρησιμοποιήσει ορολογίες του διεθνούς δικαίου για να στηρίξει το τουρκικό αφήγημα, ζητώντας μάλιστα να καθιερωθεί επίσημη «ημέρα μνήμης» στην Τουρκία για την υποτιθέμενη γενοκτονία:
«Εδώ, το γεγονός ότι υπήρχε πρόθεση εξόντωσης του μουσουλμανικού τουρκικού λαού που ζούσε στην Τριπολιτσά και ότι διαπράχθηκε βαρβαρότητα σε αυτό το πλαίσιο, αποτελεί φυσικά, από την άποψη του διεθνούς δικαίου, έκφραση της πραγματοποίησης μιας γενοκτονίας. Η διεξαγωγή ευρέων και συστηματικών επιθέσεων συνιστά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας ενώπιον του διεθνούς δικαίου. Από νομική άποψη, πρέπει πάντα να τιμούμε αυτή την εξέγερση που πραγματοποιήθηκε κατά των Τούρκων και του μουσουλμανικού πληθυσμού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως ημέρα μνήμης γενοκτονίας και να μην την ξεχάσουμε ποτέ».
Σύμφωνα με την Γκοζιούγκεζελι, το σχέδιο των Ελλήνων ήταν απολύτως προμελετημένο και είχε γεωπολιτικό υπόβαθρο, ώστε να στερήσει από την Οθωμανική Αυτοκρατορία οποιοδήποτε μελλοντικό πάτημα στην περιοχή:
«Οι λόγοι για τη στοχοποίηση του τουρκικού πληθυσμού στον Μοριά πηγάζουν ακριβώς από την ιδέα της δημιουργίας μιας ομοιογενούς χριστιανικής-ρωμαίικης κοινωνίας, επειδή στο κράτος που ήθελαν να ιδρύσουν οι Ρωμιοί επαναστάτες δεν υπήρχε θέση για τους Τούρκους. Αν ο τουρκικός πολιτικός πληθυσμός στην περιοχή εξοντωνόταν πλήρως ή αναγκαζόταν να φύγει, η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν θα μπορούσε στο μέλλον να εγείρει αξιώσεις για τον Μοριά ούτε θα ήταν δυνατόν να διοικήσει ξανά την περιοχή. Για τον λόγο αυτό έκαναν τη σφαγή στον Μοριά. Γι’ αυτό οργάνωσαν σκόπιμες και συστηματικές επιθέσεις».
Η Γκοζιούγκεζελι κατηγόρησε επίσης τις ευρωπαϊκές δυνάμεις της εποχής ότι, παρασυρόμενες από το κίνημα του Φιλελληνισμού, «επέβαλαν λογοκρισία στον Τύπο, απέκρυψαν τις βαρβαρότητες και αρνήθηκαν να καταγράψουν τη φρίκη για να μην προκληθούν αντιδράσεις στη Δύση».
Για να ενισχύσει τους ανυπόστατους ισχυρισμούς της, η Τουρκάλα καθηγήτρια απομόνωσε φράσεις από τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, καθώς και επιλεκτικές αναφορές ξένων ιστορικών όπως του Γουίλιαμ Σεν Κλερ και του Τζορτζ Φίνλεϊ, καταλήγοντας στο αυθαίρετο συμπέρασμα ότι «όλα αυτά τα ιστορικά έγγραφα αποδεικνύουν περίτρανα ότι δεν επρόκειτο για έναν συνηθισμένο πόλεμο ή μια εξέγερση, αλλά για μια συνειδητή, καλά σχεδιασμένη και ενορχηστρωμένη κίνηση ολοκληρωτικής εξόντωσης».
