Με πολιτικό τακτικισμό και την πάγια τακτική της απόκρυψης των τριγμών κάτω από το χαλί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτησή του, επιχείρησε να «μπετονάρει» την κοινοβουλευτική του ομάδα ενόψει της κρίσιμης ψηφοφορίας της Τετάρτης. Ενώ το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ καίει τα σωθικά της γαλάζιας παράταξης, ο πρωθυπουργός έστειλε σαφές τελεσίγραφο στους «σκεπτικούς» βουλευτές, δηλώνοντας αμετακίνητος στην άρση της ασυλίας, βαφτίζοντας μάλιστα την παραπομπή των στελεχών του ως… «σύντομο δρόμο για τη δικαίωση».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν βρήκε ούτε μια λέξη για την ηχηρή παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη. Αντ’ αυτού, κατέφυγε στην προσφιλή του μέθοδο της θυματοποίησης, εξαπολύοντας επίθεση κατά της «τοξικότητας» και των «δολοφόνων χαρακτήρων», σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να ταυτίσει τον δημοσιογραφικό έλεγχο με «συμβόλαια εξόντωσης».
Η περίπτωση του Γιώργου Μυλωνάκη χρησιμοποιείται από το Μαξίμου ως η ιδανική «ανθρώπινη ασπίδα» για να μετατοπιστεί η ατζέντα από τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη φυγή Λαζαρίδη στη συναισθηματική φόρτιση. Ο Πρωθυπουργός εργαλειοποιεί μια περιπέτεια υγείας για να εκβιάσει τη σιωπή της αντιπολίτευσης, βαφτίζοντας τον αναγκαίο πολιτικό έλεγχο ως «τοξικότητα» και «ασέβεια».
Ο πρωθυπουργός επιχείρησε να διαχωρίσει τις «εξυπηρετήσεις πολιτών» από τις παρανομίες, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ξεσκονίζει τις πρακτικές του οργανισμού, ενώ ταυτόχρονα έσπευσε να «νουθετήσει» την ευρωπαία εισαγγελέα να αποφεύγει τις διαρροές, δείχνοντας την ενόχλησή του για το γεγονός ότι η έρευνα ξεφεύγει από τον έλεγχο των εγχώριων μηχανισμών.
Πίσω από τις ευχές για τους ασθενούντες συνεργάτες του και τις φιέστες για τα F-16 και τις γεωτρήσεις, κρύβεται μια κυβέρνηση σε αποδρομή, που προσπαθεί να επιβάλει μια ιδιότυπη «ομερτά» για τις ευθύνες των στελεχών της.
