Η κυβέρνηση υποβαθμίζει την πολεμική πρόκληση εις βάρος της χώρας, προσβάλλοντας τους Ελληνες! Απαράδεκτη δήλωση Δένδια
Ο εντοπισμός ενός ουκρανικού θαλάσσιου drone τύπου Magura V5, έμφορτου με 100 κιλά εκρηκτικών, στις ακτές της Λευκάδας, δεν αποτελεί απλώς ένα «περίεργο» περιστατικό του σύγχρονου υβριδικού πολέμου, όσο και εάν κάπως έτσι φαίνεται να αντιμετωπίζεται από την Αθήνα και την κυβέρνηση συνολικά, αλλά μια πολεμική πράξη κατά της χώρας μας.
Κάτι που δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση, που δείχνει να αντιμετωπίζει το θέμα με μια επικοινωνιακή ελαφρότητα που αγγίζει τα όρια της πρόκλησης, καθώς ο αρμόδιος υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας επέλεξε να σχολιάσει το γεγονός δύο ημέρες αφού έγινε γνωστό, κατά τη διάρκεια μιας κομματικής εκδήλωσης στη Θεσσαλονίκη, σαν να επρόκειτο για μια δευτερεύουσα είδηση της επικαιρότητας.
Αντί να υπάρχουν άμεσες απαντήσεις για το ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτή την προκλητική κίνηση, μάθαμε ότι… η Λευκάδα δεν ανήκει στα χωρικά μας ύδατα, σε ένα ύφος μάλιστα το οποίο ήταν μάλλον αδιάφορο για το τι ακριβώς σημαίνει αυτή η πρόκληση κατά της χώρας μας.
Παρότι ακόμη δεν είναι σαφές ποιοι ήταν οι χειριστές του USV τύπου Magura, αυτό που είναι σαφές είναι ότι εάν δεν υπάρχει κόστος γι’ αυτούς, η χώρα καθίσταται «μαύρη τρύπα» γεωπολιτικά, σε μια στιγμή που παγκοσμίως οι εντάσεις κορυφώνονται. Η Λευκάδα, όσο και εάν δεν βολεύει κάποιους, παραμένει εντός των εθνικών χωρικών μας υδάτων. Αν οι Ουκρανοί είναι πράγματι πίσω από αυτή την ενέργεια, τότε η Ελλάδα πρέπει να επανεξετάσει τη στάση της όσον αφορά τις σχέσεις την και την υποστήριξη της Ουκρανίας.
Δεν μπορείς να υποστηρίζεις μια πλευρά που μετατρέπει τα νησιά σου σε πεδίο μάχης, ρισκάροντας ένα χτύπημα που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την ασφάλεια και την οικονομία μιας ολόκληρης περιοχής. Εξίσου σκληρή φυσικά θα πρέπει να είναι η στάση της ελληνικής Πολιτείας, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι πίσω από τη χρήση του drone κρύβονται άλλες δυνάμεις, των οποίων οι σκοποί μπορεί να είναι εξίσου σκοτεινοί.
Πετρελαιοφόρα
Δεν χρειάζεται να αναφερθεί κανείς στο τι θα μπορούσε να σημάνει για το Ιόνιο τυχόν επίθεση σε πετρελαιοφόρο πλοίο, τόσο από περιβαλλοντικής όσο και από τουριστικής πλευράς. Και όπως πρώτη η «δημοκρατία» είχε αναδείξει, αυτό ίσως δεν είναι το χειρότερο σενάριο. Σκεφτείτε τι θα σήμαινε μια πιθανή επίθεση σε ένα πολιτικό σκάφος που μετέφερε ίσως ανθρώπους «στόχους».
Είναι αδιανόητο να κυκλοφορούν «βόμβες» έξι μέτρων δίπλα σε τουριστικά σκάφη και επιβατηγά πλοία και ο κρατικός μηχανισμός να περιορίζεται σε μια ελεγχόμενη έκρηξη στον Αστακό, λες και το πρόβλημα λύθηκε με τον αφανισμό των πειστηρίων. Η απορία παραμένει αμείλικτη: πώς ένα πλοίο κατάφερε να ποντίσει το drone ή να το μεταφέρει μέχρι τη Λευκάδα χωρίς να γίνει αντιληπτό; Αυτό το τεράστιο κενό στην ασφάλεια των θαλάσσιων συνόρων μας είναι που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά την κυβέρνηση, αντί για τις εξαγγελίες περί μελλοντικής παραγωγής εγχώριων drones.
Προκάλεσαν αλγεινή εντύπωση οι απαράδεκτες δηλώσεις του Ν. Δένδια, ο οποίος προτίμησε να κάνει χιούμορ αντί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από γενικόλογες δηλώσεις σε κομματικά ακροατήρια, με χαρακτηριστική μάλιστα καθυστέρηση, και να κάνει αυτό που πρέπει. Το γεγονός ότι το φονικό αυτό σκάφος των έξι μέτρων δεν εντοπίστηκε από τα εξελιγμένα συστήματα επιτήρησης του Λιμενικού ή του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά από δύο αδέλφια ψαράδες στον Κάβο της Κυράς, στις 7 Μαΐου, θα έπρεπε, καταρχάς, να προκαλεί παγωμάρα.
Είναι να αναρωτιέται κανείς αν η εθνική κυριαρχία και η ασφάλεια των πολιτών επαφίενται πλέον στην τύχη ή στην παρατηρητικότητα των επαγγελματιών της θάλασσας. Ενώ, επίσης, με δεδομένη την κυβερνητική στάση δεν μπορεί κανείς να αναρωτηθεί για το εάν δεν είχε εντοπιστεί από τους ψαράδες αλλά από «Αρχές» θα είχε γίνει γνωστό το ότι βρέθηκε. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει ακόμη καμία επίσημη διαβεβαίωση από πλευράς Πολιτείας για το εάν μπορεί να υπάρχουν και άλλα αντίστοιχα όπλα τα οποία βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια.