Οι αμερικανικές επιχειρήσεις στο Ιράν, σε συνδυασμό με τη συμφωνία της Μέκκας και την ανάπτυξη ελληνικών Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία, έχουν δημιουργήσει ασταθές πεδίο ενημέρωσης, με αποτέλεσμα τα επικριτικά συμπεράσματα της αντιπολίτευσης να βγαίνουν χωρίς τη γνώση των πραγματικών στοιχείων.
- Της Κύρας Αδάμ
Συγκεκριμένα:
Οι συνεχείς αμερικανικές αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν, η έκταση του οποίου είναι τεράστια, όχι μόνον δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αλλά εξασθενούν την ικανότητα και αποτελεσματικότητα των αμερικανικών δυνάμεων και τούτο διότι, σύμφωνα με τους αρχηγούς των αμερικανικών Ε.Δ., παραβιάζονται οι αρχές του πολέμου.
Αποκλειστικά και μόνο με αεροπορικές επιχειρήσεις δεν επιτυγχάνεται αποτέλεσμα, πάρα μόνον σπατάλη ανθρώπινου δυναμικού και μέσων. Εκτός αν ο στόχος είναι περιορισμένων γεωγραφικών διαστάσεων και οι αεροπορικές δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να τον ισοπεδώσουν, γεγονός που δεν ισχύει για το Ιράν, που είναι αχανής έκταση.
Το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ και συγκεκριμένα η στρατιωτική ηγεσία προτείνουν στον Τραμπ να διαπραγματευθεί με το Ιράν για να λυθεί το πρόβλημα του Ορμούζ και των πυρηνικών. Και σε διαφορετική περίπτωση, να γίνουν συνδυασμένες αεροπορικές και χερσαίες επιχειρήσεις σε βάρος του Ιράν και για συγκεκριμένη περιοχή στα Στενά του Ορμούζ, επισημαίνοντας ότι από πλευράς ΗΠΑ δεν θα υπάρξουν θύματα, και τούτο διότι οι αεροπορικές δυνάμεις των ΗΠΑ θα μπορούν να ισοπεδώσουν ολοκληρωτικά μια συγκεκριμένη περιοχή του Ιράν στην περιοχή του Κόλπου και στη συνέχεια να γίνει απόβαση των πεζοναυτών με ταυτόχρονες αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης των πεζοναυτών.
Η συνέχιση των ίδιων μέχρι σήμερα αεροπορικών επιθέσεων από τις ΗΠΑ όχι μόνον δεν θα φέρει αποτέλεσμα, αλλά οι Ιρανοί θα ταπεινώσουν τον καλύτερο στρατό του κόσμου, όταν μάλιστα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Τραμπ, το σύστημα αεράμυνας του Ιράν και η ιρανική αεροπορία έχουν καταστραφεί ολοκληρωτικά.
Τη στιγμή κατά την οποία ο πόλεμος στον Κόλπο βρίσκεται σε επικίνδυνη καμπή, εμφανίστηκε η Συμφωνία της Μέκκας, μεταξύ Πακιστάν, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας, στην οποία αναφέρεται επακριβώς και σαφώς ότι επίθεση εναντίον ενός εκ των τριών κρατών ισοδυναμεί με επίθεση και στα τρία αυτά κράτη και θα υπάρξει κοινή στρατιωτική αντιμετώπιση.
Οσον αφορά τη Συμφωνία της Μέκκας, η κυβέρνηση κατηγορήθηκε πολλαπλώς από την αντιπολίτευση ότι εφαρμόζει την εξωτερική πολιτική του ενός, δηλαδή του Μητσοτάκη, χωρίς ωστόσο η ίδια να έχει μελετήσει και αναλύσει τη συμφωνία. Εκτός και αν η αντιπολίτευση στο πίσω μέρος του μυαλού της έχει στόχο, εάν ποτέ γίνει κυβέρνηση, να επιτεθεί στην Τουρκία, κάτι που ουδέποτε έχει ισχυριστεί ελληνική κυβέρνηση, η οποία συνεχώς επισημαίνει ότι το ελληνικό δόγμα είναι αποκλειστικά αμυντικό. Οι απόψεις που εκφράζονται από διάφορες πλευρές, ότι με θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο η Τουρκία θα ισχυριστεί ότι δέχεται επίθεση, είναι και ανόητες, με βάση το γράμμα της Συμφωνίας της Μέκκας.
Η Τουρκία έχει δυνάμεις στη Λιβύη και στη Συρία και τη Σομαλία, και στην περίπτωση που οι τουρκικές αυτές δυνάμεις δεχθούν επίθεση από εσωτερικές αντικρουόμενες δυνάμεις δεν θα μπορεί να εφαρμοστεί η Συμφωνία της Μέκκας, διότι δεν δέχεται επίθεση το τουρκικό κράτος στο έδαφός του, αλλά οι δυνάμεις του εκτός Τουρκίας. Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τους Χούθι, που προσβάλλουν με drones και πυραύλους το έδαφος της Σαουδικής Αραβίας, που σημαίνει ότι και οι τρεις χώρες θα πρέπει συνδυασμένα να τους αντιμετωπίσουν, ωστόσο αυτοί είναι παραστρατιωτική οργάνωση και δεν αποτελούν κράτος.
Στις τελευταίες συγκρούσεις Πακιστάν – Ινδίας πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας, το Πακιστάν υπέστη αεροπορική ήττα από την Ινδία λόγω αντιμετώπισης των πακιστανικών αεροπορικών δυνάμεων από τους S-400 της Ινδίας. Σε περίπτωση νέας επίθεσης Ινδίας στο Πακιστάν για τις συνοριακές διαφορές τους η Τουρκία θα μπορεί να διαθέτει στο Πακιστάν τις πυροβολαρχίες της S-400, για την αντιμετώπιση των ινδικών αεροπορικών δυνάμεων, αλλά επιπλέον θα μπορεί να διαθέσει και κάποια από τα εναπομείναντα τουρκικά αεροσκάφη στο Πακιστάν -με τα πληρώματα ή χωρίς αυτά-, και τούτο διότι το Πακιστάν διαθέτει αεροσκάφη F-16.
Οσον αφορά τη διάθεση πυροβολαρχίας Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία από την Ελλάδα, επισημαίνονται τα ακόλουθα:
Η Ελλάδα, αποκλειστικά και μόνον όσον αφορά τη Σαουδική Αραβία, αποτελεί έμμεσα… το τέταρτο κράτος στη Συμφωνία της Μέκκας. Και τούτο διότι όταν το κράτος της Σαουδικής Αραβίας δέχεται επίθεση από το Ιράν, η Ελλάδα, με τους Πάτριοτ, συνδράμει στρατιωτικά τη χώρα για την αντιμετώπιση των ιρανικών βλημάτων, ενώ από την ημερομηνία υπογραφής, οπότε και τίθεται σε ισχύ η Συμφωνία της Μέκκας, θα πρέπει η Τουρκία και το Πακιστάν να συμβάλλουν και αυτοί στρατιωτικά για την αντιμετώπιση ιρανικών drones και πυραύλων που εκτοξεύονται εναντίον της Σαουδικής Αραβίας.
Πλην όμως, τόσο το Πακιστάν όσο και η Τουρκία δεν διαθέτουν αντιπυραυλικά συστήματα, όπως είναι ο Πάτριοτ, ενώ οι τουρκικοί S-400 δεν έχουν αντιβαλλιστικές ικανότητες.
Τον τακτικό έλεγχο της ελληνικής πυροβολαρχίας Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία τον έχει το ελληνικό ΥΕΘΑ και τον επιχειρησιακό έλεγχο τον έχει το ελληνικό κέντρο επιχειρήσεων των Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε μετακίνηση του συστήματος Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία θα πρέπει να εγκριθεί από τον Ελληνα υπουργό Αμυνας, γεγονός που αποδεικνύει ότι, σε περίπτωση που η Τουρκία δεχθεί επίθεση από το Ιράν, είναι αδύνατον να εγκριθεί μετακίνησή του στην Τουρκία για προστασία του τουρκικού κράτους. Ομως αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με βάση το άρθρο 5, γεγονός που απαιτεί έγκριση από την Ελλάδα, η οποία εκτιμάται ότι δεν θα δοθεί ποτέ, διότι υπάρχουν πλείστες άλλες ευρωπαϊκές χώρες που διαθέτουν Πάτριοτ, όπως και οι ΗΠΑ.
Από την άλλη, τα οφέλη του ελληνικού ΥΕΘΑ με τη διάθεση Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία είναι πολύ περισσότερα και μεγαλύτερα, διότι τα 100 άτομα που αποτελούν το στρατιωτικό προσωπικό των Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία εκπαιδεύονται και ασκούνται επιχειρησιακά σε πραγματικές συνθήκες μάχης. Αυτό δηλώνει ότι η εμπειρία του ελληνικού προσωπικού που επανδρώνει τους Πάτριοτ στην Ελλάδα θα έχει πολεμική εμπειρία, διότι το ελληνικό προσωπικό των Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία εναλλάσσεται κατά τακτά χρονικά διαστήματα.
Τα βλήματα των Πάτριοτ που εστάλησαν στη Σαουδική Αραβία ήταν κατηγορίας PAC-2, τα οποία εκρήγνυται πλησίον του στόχου και τα θραύσματά τους μπορούσαν να τον καταρρίψουν, ενώ τα PAC-3, που είναι βελτιωμένα και πανάκριβα, χτυπούν κατευθείαν τον στόχο, και αυτό σημαίνει ότι αυτά είναι πιο αποτελεσματικά.
Η Ελλάδα προμηθεύεται σήμερα πλείστους πυραύλους Πάτριοτ PAC 3 με χρηματοδότηση από τη Σαουδική Αραβία, με αποτέλεσμα πλέον το ΥΕΘΑ να διαθέτει βλήματα Πάτριοτ PAC-3 για 150 περίπου ΗΘΕ (Ημέρες Θεάτρου Επιχειρήσεων). Από την άλλη, οι αιτιάσεις της αντιπολίτευσης ότι με τη Συμφωνία της Μέκκας η Σαουδική Αραβία θα συνδράμει την Τουρκία σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγκρουσης δεν έχει λογική και επιχειρησιακή βάση, δεδομένου ότι επιχειρησιακά ο πρώτος και άμεσος κλάδος των Ε.Δ. για αντίδραση είναι η Π.Α. Η Σαουδική Αραβία δεν διαθέτει αεροσκάφη συμβατά με αυτά των τουρκικών Ε.Δ., και τούτο διότι η Σαουδική Αραβία δεν διαθέτει F-16, παρά F-15 Tornado και Eurofighter. Η μόνη υποστήριξη που μπορεί να λάβει η Τουρκία είναι από το Πακιστάν, που διαθέτει F-16. Και εδώ πρέπει να μελετηθεί με ευαισθησία από τους αρμοδίους η ύπαρξη στην Ελλάδα 862.000 Πακιστανών.
Οι αποτυχίες Τραμπ και η μείωση των οπλικών αποθεμάτων
Από τις αρχές των επιχειρήσεων στο Ιράν υπήρχαν προτάσεις στον Τραμπ για συνδυασμό αεροπορικών και χερσαίων επιχειρήσεων. Αυτό το είχε δηλώσει και ο ίδιος. Συγκεκριμένα, είχε πει ότι δεν αποκλείεται οι ΗΠΑ να εκτελέσουν και χερσαίες επιχειρήσεις. Οι χιλιάδες βόμβες και βλήματα που έχουν δαπανήσει οι ΗΠΑ για τον πόλεμο στο Ιράν, σε συνδυασμό με την προηγούμενη μηνιαία εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, που είχε ως αποτέλεσμα την ταχεία παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων και drones από το Ιράν, είχαν ως συνέπεια τα οπλικά αποθέματα των ΗΠΑ να μειωθούν σημαντικά, το Ιράν να ανθίσταται και η κυβέρνηση Τραμπ να ζητεί κονδύλια από το Κογκρέσο για πρόσθετα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά.
Ο πρώτος στόχος των ΗΠΑ, να αλλάξει με τις αεροπορικές επιχειρήσεις το καθεστώς στο Ιράν, απέτυχε οικτρά, με αποτέλεσμα η Ουάσινγκτον να διαπραγματεύεται σήμερα με το ίδιο σκληρό καθεστώς που ήθελε να ανατρέψει. Ετσι, η συνέχιση του πολέμου αποκλειστικά και μόνον με αεροπορικές επιθέσεις όχι μόνον δεν έφερε αποτέλεσμα, αλλά κατέστησε το Ιράν ισχυρό με τη βοήθεια Κίνας και Ρωσίας απέναντι στις ΗΠΑ.