Από τον Νίκο Σώκο
Κάθε εβδομάδα, τα ίδια, μια νέα εστία ξεσπά, καπνοί καλύπτουν τον ουρανό, χιλιάδες στρέμματα γίνονται στάχτη.
Οι άνθρωποι στις περιοχές που πλήττονται βλέπουν τους κόπους τους και το φυσικό περιβάλλον να καταστρέφονται μέσα σε ελάχιστες ώρες. Κι όμως! Κάθε επόμενη το Μαξίμου επιλέγει να μιλήσει για τον διχαστικό λόγο των πολιτικών του αντιπάλων και να αγνοήσει την ουσία, πώς θα σταματήσουμε να καιγόμαστε δηλαδή, κάθε λίγο και λιγάκι!
Αυτή τη βδομάδα τη δουλειά ανέλαβε ο υπουργός Επικρατείας, κύριος Άκης Σκέρτσος για τη φωτιά στη Χαλκιδική…
Τι αναφέρει σε ανάρτησή του:
Στην ανάρτησή του για την πυρκαγιά στην περιοχή Κασσανδρείας – Σίβηρης, ο κ. Σκέρτσος αναφέρει, ότι η συνολική έκταση που κάηκε ανέρχεται στα 2.500 στρέμματα, υπογραμμίζοντας πως μόνο τα 700 από αυτά ήταν αμιγώς δασική έκταση, λες και τα 2.500 καμένα στρέμματα δεν συνιστούν πληγή: «Τελικά η καμένη έκταση στην Κασσανδρεία – Σίβηρη, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Copernicus, είναι 2.500 στρέμματα εκ των οποίων ανέκαθεν δασικές εκτάσεις είναι 700 στρέμματα ενώ το υπόλοιπο των 1.800 στρεμμάτων είναι μη δασικές, δασωμένες και εκχερσωμένες εκτάσεις.»
Ο υπουργός συσχετίζει την πληγεία έκταση με το συνολικό μέγεθος της περιοχής, αναφέροντας παράλληλα τις ιδιοκτησίες που προστατεύθηκαν από τις δυνάμεις πυρόσβεσης: «Η συνολική έκταση του πρώτου ποδιού της Χαλκιδικής είναι 334.000 στρέμματα και οι ιδιοκτησίες που κινδύνευσαν στους 2 όμορους δήμους αλλά τελικά διασώθηκαν περί τις 10.000.»
Εν συνεχεία, εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τα σώματα ασφαλείας, την αυτοδιοίκηση και τους εθελοντές που συνέδραμαν στο πεδίο.
Τέλος, στρέφεται κατά της αντιπολίτευσης: «Η αντιπολίτευση που κάνει λόγο για μεγάλη καταστροφή στη Χαλκιδική ας σκεφτεί ότι έτσι ακυρώνει το έργο των ίδιων των πυροσβεστών αλλά και τη βιωμένη πραγματικότητα των ανθρώπων που είδαν με τα μάτια τους στο πεδίο τις προσπάθειες του κρατικού μηχανισμού. Κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε συλλογικά και την καταστροφή που δεν ζήσαμε διότι το κράτος λειτούργησε αποτελεσματικά.»
Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τραγικό…
Αντί η ρητορική και η προσοχή τους να στραφεί στις ελλείψεις της πρόληψης, στον σχεδιασμό της πυρασφάλειας και στην ενίσχυση των μέσων που χρειάζονται οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής, το βάρος πέφτει… οπουδήποτε αλλού, αρκεί να μη χρειαστεί να το σηκώσουν!
