Η τουρκική πλευρά έσπευσε να χαρακτηρίσει τη μετακίνηση του συστήματος από την Κάρπαθο προς την Κρήτη ως «θετικό βήμα προς την αναστροφή μιας εσφαλμένης πρακτικής», επιμένοντας στην πάγια αναθεωρητική της ατζέντας περί «αποστρατιωτικοποιημένων νησιών» βάσει των Συνθηκών της Λωζάνης και των Παρισίων.
Χαρακτηριστικό της τουρκικής προκλητικότητας είναι η ανάρτηση της ανακοίνωσης του ΥΠΑΜ στα αγγλικά με τη συνοδεία εικόνας που απεικονίζει τούρκους στρατιώτες να κάνουν απόβαση πάνω σε ακτή, δημιουργόντας σαφείς και χυδαίους σε επίπεδο διπλωματίας συνειρμούς περί εισβολής σε ελληνικά εδάφη. Φαίνεται πως η Τουρκία επικροτεί αυτή τη κίνηση λόγω των επιθετικών της βλέψεων που πλέον δεν ενδιαφέρεται καθόλου να κρύψει.
Η απόφαση για τη μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο στη Σούδα (με επίσημη αφορμή την ενίσχυση των υποδομών της Κρήτης λόγω των ιρανικών απειλών στην Ανατολική Μεσόγειο) επαναφέρει στο προσκήνιο τα κενά που δημιουργούνται στην κάλυψη των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.
Η κυβερνητική επιλογή να διατηρείται μια ολόκληρη συστοιχία Patriot εκτός επικράτειας, στη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο της συμφωνίας του 2021, προκαλεί σοβαρά ερωτήματα. Η δέσμευση κρίσιμων συστημάτων αεράμυνας για την προστασία υποδομών μιας χώρας που διατηρεί στενούς οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με την Τουρκία, την ίδια στιγμή που η Άγκυρα αμφισβητεί ανοιχτά την κυριαρχία και τα αμυντικά έργα στα ελληνικά νησιά, αποδυναμώνει τη γραμμή αποτροπής απέναντι στις αναθεωρητικές βλέψεις του γείτονα.
Στο τουρκικό στόχαστρο και τα UAVs στη Ρόδο
Παράλληλα με τα «εύσημα» για την Κάρπαθο, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας έσπευσε να θέσει κόκκινες γραμμές για το ενδεχόμενο δημιουργίας βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) στη Ρόδο. Η Άγκυρα υποστήριξε προκλητικά ότι μια τέτοια κίνηση «βλάπτει την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο», διαμηνύοντας πως θα λάβει τα «αναγκαία μέτρα» για τη διασφάλιση των συμφερόντων της.
Η ίδια η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, πάντως, ελάχιστα θυμίζει επίσημη τοποθέτηση σοβαρού κράτους και αγγίζει τα όρια μιας οπαδικής, προκλητικής ρητορικής. Χωρίς ίχνος ντροπής, η Άγκυρα επικαλείται το καθεστώς των νησιών και τις διεθνείς συνθήκες, την ίδια στιγμή που η ίδια έχει μετατρέψει τη Συνθήκη της Λωζάνης σε κουρελόχαρτο με τον πιο εγκληματικό τρόπο, από τις αλλεπάλληλες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου μέχρι τη συστηματική καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας.
Η Ελλάδα ξεκαθαρίζει ότι το καθεστώς θωράκισης των νησιών αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε απειλής και προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο, ωστόσο η ταυτόχρονη απόσυρση μέσων από τα ακριτικά σημεία δίνει τροφή σε νέες τουρκικές αξιώσεις.
