Με αφορμή τη συμπλήρωση 93 χρόνων από το θάνατο του ποιητή του κόσμου, Κ.Π.Καβάφη, ο εικαστικός Γιώργος Κεβρεκίδης επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη, τον τόπο καταγωγής του ποιητή, έναν σημαδιακό για τον ίδιο σταθμό ζωής. Επιστρέφει στην Πόλη, με τη νέα του έκθεση ζωγραφικής, ακολουθώντας ευλαβικά ως εμπεδωμένη πυξίδα, τα λόγια του ποιήματος …η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς. Και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις,…αφού για τα αλλού δεν έχει πλοίο για με, δεν έχει οδό.
Έκθεση ζωγραφικής – Painting exhibition
29 Απριλίου – 22 Μαϊου 2026
April 29th – May 22nd , 2026
Δευτέρα – Παρασκευή Monday – Friday 12:00-16:00
Σισμανόγλειο Μέγαρο
Consulate General of Greece in Istanbul, Sismanoglio Megaro
Istiklal Cad. No 60, 34433 Istanbul – Turkey
Η νέα έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Κεβρεκίδη, που φιλοξενείται στο Σισμανόγλειο Μέγαρο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, δανείζεται τον τίτλο της από το υπέροχο «Επέστρεφε», που αξιοποιείται αντί φανταστικής πρόσκλησης του ποιητή, κάτι σαν επαναλαμβανόμενο ρυθμικό μοτίβο, για να επικαιροποιείται η ποιητική προτροπή, που μετουσιώνεται σε προσωπική επιστολογραφία. Ταυτόχρονα, ο καρμικός ζωγράφος, ως ο μοναδικός παραλήπτης κι ως ένας επίδοξος προσωπογράφος σου, φέρεται να ιδιοποιείται αυτήν την αμεσότητα που του έχει επιτρέψει ο πρώτος, μέσα από έναν παραινετικό, στοργικό τόνο. Οι παραινέσεις που απευθύνει το ποίημα «Όσο μπορείς» (1913) υποδεικνύουν μια ηθική στάση και μια μετρημένη κοινωνική ζωή.
Το Νιχώρι (1885) / Νihori 40x30cm (43x33x4cm) ελαιογραφία σε καμβά / oil on canvas, 2025
Ο Γιώργος Κεβρεκίδης, συχνά επανέρχεται σε μια πλανεύτρα Πόλη. Με όχημα το ζωγραφικό του λόγο, υποδέχεται στη νέα του έκθεση Επέστρεφε συχνά… παλιούς και νέους συνταξιδιώτες, έχοντας προηγουμένως εμπλουτίσει την αρχική καβαφική σειρά έργων, ψηφιακά μόλις πρωτοπαρουσιαζόμενων, τον Απρίλιο του ‘24, στην Κοινότητα Νεοχωρίου Κωνσταντινούπολης.
Τα 48 συνoλικά έργα της έκθεσης (διπλά πορτραίτα του καλλιτέχνη με τον ποιητή, εν είδη φανταστικής συνομιλίας, ζωγραφικές συνθέσεις που οπτικοποιούν μικρά πεζά, ή στίχους ποιημάτων, πορτρέτα ποιητών που εμπνεύστηκαν από τον Καβάφη, ή ποιητών (Ελλήνων, Τούρκων) του 20ου αιώνα με θεματικό άξονα τον έρωτα και τα ερωτικά πάθη, αλλά και μία “Πόλη εν χρωματική καμίνω“, που χρωματίζει τα αισθήματα που νιώθει κάποιος όταν αγναντεύει το πολίτικο δείλι) συνιστούν κατά βάση ψυχολογικά πορτρέτα με έμφαση στο βλέμμα, τη στάση του σώματος, την έκφραση των αποτυπωμένων προσώπων, με κυρίαρχη μορφή αυτή του Καβάφη, συχνά αφήνοντας αδούλευτο το υπόλοιπο λευκό του καμβά ή του χαρτιού, για να ξεπροβάλλουν αφτιασίδωτες οι μορφές.
Όσο μπορείς / Do at least try 40x30cm (43x33x4cm) ελαιογραφία σε καμβά / oil on canvas, 2025
Τα αδρά πλασμένα ή περισσότερο ακαδημαϊκά αποτυπωμένα σώματα αποκρυσταλλώνουν έναν ψυχισμό που καταγράφεται ad hoc μέσα από τις νοερές περιδιαβάσεις στην ποίηση του Καβάφη, εν είδη εικαστικής καταγραφής. Γι’ αυτό και τα περισσότερα έργα στηρίζονται σε γρήγορα προσχέδια με μολύβι που γίνονται επιτόπου, με σκοπό να σκιαγραφήσουν τα άδυτα ενός εαυτού μέσω της λιτής χρήσης του μέσου. Στόχος του καλλιτέχνη είναι να τα ανασύρει κατόπιν στη ζωγραφική του επιφάνεια με μισόκλειστα μάτια, τονίζοντας την ιδιωτικότητά τους, αποκαλύπτοντας την διάθεση και την ψυχική τους κατάσταση στην δεδομένη χρονική στιγμή.
Όταν σχεδιάζει ένα πρόσωπο ο Γιώργος Κεβρεκίδης δεν εστιάζει στα αναγνωρίσιμα «προσωπικά» χαρακτηριστικά. Αντίθετα, – ορμώμενος από την προπαίδειά του και ως πολιτικός μηχανικός – κοιτάζει τα οβάλ, τα ορθογώνια, τα τρίγωνα και τους κύκλους από τα οποία αποτελείται το πρόσωπο μπροστά του, και στη συνέχεια τα ανασυνθέτει πάνω στη λευκή επιφάνεια. Ούτε χάνεται στις λεπτομέρειες του στόματος, των ματιών ή των μαλλιών. Ζωγραφίζει όχι το ίδιο το αντικείμενο, αλλά την επίδραση που εκείνο ασκεί.
Αποσυνθέτει με ευκολία το αντικείμενο που βρίσκεται μπροστά του, επί της δισδιάστατης επιφάνειας, και με απλές χειρονομίες συχνά καταφέρνει να αποδώσει και τις πιο λαμπρές ιδέες, απλά συνδυάζοντας τις σωστές λέξεις με τον σωστό τρόπο, κάτι που ο Mallarmé προσπαθούσε να πει στον Degas, κάπου εκεί στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ τον εισήγαγε στην ποίηση του συμβολισμού, διατυπώνοντας χαρακτηριστικά: «Οι ζωγραφικοί πίνακες (και τα σχέδια) δεν αποτελούνται από εικόνες, αλλά από σχήματα.»
Επέστρεφε συχνά…
Όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη
Κι επιθυμιά παλιά ξαναπερνά στο αίμα,
Όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται
Κι αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με τη νύχτα,
Όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…
