Στις 25 και 26 Ιουνίου η τελευταία θεατρική παράσταση πριν από την έναρξη των εργασιών ανακαινίσεως του ρωμαϊκού θεάτρου
Ο Στάθης Λιβαθινός επιστρέφει στην αρχαία τραγωδία, μαζί με τη σταθερή ομάδα συνεργατών του, με μια νέα μεγάλη παραγωγή υψηλών καλλιτεχνικών προδιαγραφών, την Πέμπτη 25 και την Παρασκευή 26 Ιουνίου, στις 9 μ.μ., στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 ετών της Ακαδημίας Αθηνών (1926-2026) παρουσιάζει εκεί το έργο «Εκάβη – Στη σκιά της Πολιτείας», σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού.
Η παράσταση αποκτά συμβολικό και ιστορικό βάρος, καθώς αποτελεί την τελευταία θεατρική παραγωγή που θα παρουσιασθεί στον χώρο του Ηρωδείου πριν από την έναρξη των εργασιών ανακαινίσεώς του. Η «Εκάβη» του Ευριπίδου, γραφείσα στα πρώτα έτη του Πελοποννησιακού Πολέμου, αποτυπώνει έναν κόσμο σε κρίση, όπου το δίκαιο και οι ηθικές αξίες έχουν καταρρεύσει.
Μέσα σε αυτό το τοπίο βίας και απώλειας η άλλοτε κραταιά Εκάβη, συντετριμμένη από την απώλεια και εκτεθείσα στην ιστορική βία, έρχεται αντιμέτωπος με τη διάλυση του κόσμου της. Βασίλισσα, μητέρα, αιχμάλωτος, φέρει στο σώμα της τα ίχνη του πολέμου και της ανθρώπινης ωμότητος, ενώ, μέσα στην αποσάθρωση κάθε έννοιας δικαίου, οδηγείται σταδιακώς σε μια οριακή κατάσταση όπου η οδύνη, η εκδίκησις, η ηθική και η δικαιοσύνη απλώς συγχέονται. Απέναντι σε αυτή τη συντριβή, τα αποσπάσματα από την «Πολιτεία του Πλάτωνος» φέρουν μια διαφορετική οπτική, το δίκαιο ως βάση μιας αρμονικής κοινωνίας και την αλήθεια ως κάτι που υπερβαίνει τα φαινόμενα.
Αξων της σκηνοθεσίας είναι «ο μύθος του Σπηλαίου» – η πλατωνική αλληγορία για την πλάνη, τη γνώση και τη δυνατότητα αφυπνίσεως. Σε αυτό το πλαίσιο, η Εκάβη φωτίζεται εκ νέου, σε έναν κόσμο όπου, πέρα από τους αθώους νεκρούς, κανείς δεν απομένει ηθικώς αλώβητος. Μέσα από αυτή τη συνάντηση τραγωδίας και φιλοσοφίας η παράστασις μετατρέπεται σε πεδίο στοχασμού, όπου αναμετρώνται τα όρια της επιγνώσεως, του ανθρώπινου μέτρου και της ευθύνης.
Η «Εκάβη» του Ευριπίδου αναδεικνύει με συγκλονιστικό τρόπο την ανθρώπινο οδύνη και τη μεταμόρφωση της οδύνης σε εκδίκηση, μέσα στο σκοτεινό τοπίο μετά τον Τρωικό Πόλεμο. Μια διαχρονική τραγωδία που φωτίζει τα όρια της δικαιοσύνης και της ηθικής σε συνθήκες απολύτου καταστροφής.
Μετάφρασις, Ελσα Ανδριανού. Σύνθεσις κειμένων, Ελσα Ανδριανού, Στάθης Λιβαθινός. Σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία, Στάθης Λιβαθινός. Σκηνικά – κοστούμια, Ελένη Μανωλοπούλου. Πρωτότυπος μουσική σύνθεσις, Θοδωρής Αμπαζής. Φωτισμοί, Αλέκος Αναστασίου. Κινησιολογία – διδασκαλία μάσκας, Καμίλο Μπετανκόρ. Σχεδιασμός ήχου – ηχοληψία, Κώστας Μιχόπουλος. Κατασκευή μασκών, Εργαστήριο Δήμητρας Καίσαρη. Βοηθός σκηνοθέτου, Ηλέκτρα Μαγγίνα. Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου, Εμιλυ Κουκουτσάκη. Βοηθός συνθέτου, Γιώργος Καρούμπαλος. Β΄ βοηθός σκηνοθέτου, Χριστόφορος Αντωνιάδης.
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Αντώνης Γιαννακός, Γιώργος Δάμπασης, Νίκος Καρδώνης, Νέστωρ Κοψιδάς, Αννα Μάγκου, Λίλλυ Μελεμέ, Πολυξένη Παπακωνσταντίνου, Ερατώ Πίσση, Θεοδοσία Σαββάκη, Μαρία Σαββίδου, Βιργινία Ταμπαροπούλου, Αρης Τρουπάκης. Η παράστασις πραγματοποιείται με αγγλικούς υπέρτιτλους.
