Εγκαινιάστηκε η διατομική έκθεση της Στρατηγούλας Γιαννικοπούλου και του Παναγιώτη Μαρίνη «Σμιλεύοντας» στο Καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, σε επιμέλεια Ιριδας Κρητικού και οργάνωση Αιμιλίας Κουγιά.
Τα εργαλεία πέτρας είναι ο παλαιότερος τύπος εργαλείου που παρήχθη από τον άνθρωπο ως κύριο μέσο επιβίωσης από την παλαιολιθική εποχή, συχνά ακολουθώντας το συμβολικώς ως ταφικό και σημαίνον κτέρισμα στην τελευταία του κατοικία. Με την επιθυμία ενός ενεργού διαλόγου της ύλης και των συμβόλων της θεματικής τους, οι εικαστικοί συναντώνται ως καλλιτέχνες για πρώτη φορά, διερευνούντες τη φόρμα, τη διαχρονική σήμανση και τη μυστική γλώσσα των εργαλείων.
Δημιουργώντας ένα συγκινητικό αλφαβητάριο υπάρξεως και αποτυπώνοντας δεξιοτεχνικά τη μετάσταση ενός τεχνουργήματος σε υψηλής αισθητικής και νοήματος καλλιτέχνημα. Η Στρατηγούλα Γιαννικοπούλου δημιουργεί μια ενότητα συναρπαστική, ζωγραφίζοντας με μολύβι και καλλιτεχνική βάσανο τα πορτρέτα των χειροποίητων τοπικών εργαλείων του 19ου αι. και του 20ού αι., με την όψη, τον επαναληπτικό ήχο, τη χρήση και τη μνήμη των οποίων μεγάλωσε.
Με καταγωγή από την Αίγινα, ο αυτοδίδακτος γλύπτης Παναγιώτης Μαρίνης, κορυφαίος συνεχιστής της παράδοσης των λιθοξόων του νησιού του, είναι κυρίως γνωστός για τα αρχέγονα λίθινα προσωπεία του. Η ενότητα των λίθινων εργαλείων που παρουσιάζει, σφυριά, καλέμια, αλφάδια και άλλα αιωρούμενα σε λευκό βάθος σώματα, αποτελεί ως συγκινητική εικαστική αυτοτέλεια τη φυσική συνέχεια της θεματικής που τον απασχολεί.
Η επιμελήτρια της έκθεσης, αρχαιολόγος και ιστορικός τέχνης Ιρις Κρητικού σημειώνει ότι «η τωρινή συνύπαρξη των δύο διακεκριμένων εικαστικών οργανώνει έναν συναρπαστικό διάλογο τόσο μεταξύ τους όσο και με τα αντίστοιχα τεχνουργήματα των συλλογών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, που περισσότερο από κάθε άλλο αντικείμενο μιλούν για τον διαχρονικό ανθρώπινο μόχθο επιβίωσης αλλά και την αναβλύζουσα ανάγκη του για τέχνη και δημιουργία».
