Η επιδημία των καισαρικών στην Ελλάδα
Οι γεννήσεις με καισαρικές αυξάνονται τις τελευταίες δεκαετίες σε όλον τον κόσμο με βάση τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Με δεδομένο ότι, στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες όπου η μητρική και περιγεννητική θνησιμότητα είναι εξαιρετικά υψηλή και η καισαρική οδηγεί στη μείωση της, η τάση αυτή δεν μας εκπλήσσει.
Έκπληξη αντιθέτως προκαλεί η αύξησή τους σε κάποιες χώρες της Ε.Ε, στις οποίες, αυτή δεν έχει σχέση με τη βελτίωση της θνησιμότητας μητέρας και νεογνού και δεν οφείλεται σε καθαρά ιατρικούς λογούς.
Από την ανάλυση του δείκτη «Καισαρικές ανά 1000 γεννήσεις» στις χώρες της Ε.Ε.» που υπολογίσαμε με βάση τα στοιχεία τη Στατιστικής υπηρεσίας της Ένωσης (EUROSTAT) προκύπτει ότι η τιμή του δείκτη αυτού (621ο/οο) στην Ελλάδα είναι υπερ-τριπλάσια το 2023 της αντίστοιχης άλλων χωρών όπως η Ολλανδία, η Σουηδία, η Σλοβενία, η Εσθονία, το Βέλγιο και η Γαλλία όπου δεν υπερβαίνει τις 200ο/οο.
Το εξαιρετικά υψηλό αυτό ποσοστό στη χώρα μας – το υψηλότερα στην Ε.Ε και από τα υψηλοτέρα στον πλανήτη- προφανώς δεν οφείλεται σε ιατρικούς λόγους, εκτός και αν αποδειχθεί ότι η φυσιολογία των Ελληνίδων διαφοροποιείται σημαντικά αυτής των γυναικών άλλων χωρών όπως των Ισπανίδων ή των Ιρλανδέζων (ποσό μάλλον δε των Ισλανδέζων και των Ισραηλιτισσών το 85% των οποίων γενούν χωρίς καισαρική).
Ένα μεγάλο τμήμα τους είναι περιττές και οφείλονται κυρίως στην έλλειψη ενημέρωσης των γυναικών και στις πρακτικές των γυναικολόγων και μαιευτήρων (παρόλο που αυτοί γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες τα προβλήματα μπορούν να προκληθούν από τις μη αναγκαίες καισαρικές).
Το Υπουργείο Υγείας δεν είναι δυνατόν να ανέχεται τις πρακτικές αυτές και οι γυναικολόγοι-μαιευτήρες να συνεχίζουν να τις αναπαράγουν στο διηνεκές Απαιτούνται άμεσα μέτρα για τον δραστικό περιορισμό τους, όπως αυτά που ελήφθησαν σε μια σειρά χωρών όταν τα ποσοστά των καισαρικών, χωρίς να έχουν φθάσει ποτέ τα καταγεγραμμένη σήμερα στην Ελλάδα, ήταν πολύ υψηλά.
Ενδεικτικά και μόνον θα αναφέρουμε κάποια από αυτά: μείωση της διαφοράς του κόστους κάλυψης των δυο τύπων τοκετού, υιοθέτηση σαφέστατων κλινικών κατευθυντήριων γραμμών, ίδρυση περιγεννητικών κέντρων, βελτίωση της εκπαίδευσης και επανεκπαίδευση των μαιευτήρων και των μαιών, επαρκής στελέχωση του δημοσίου συστήματος υγείας (αναισθησιολόγοι, μαίες, παραϊατρικό προσωπικό), ευρύτατες δημόσιες καμπάνιες ενημέρωσης και, προφανώς, ενεργοποίηση των ιατρικών ενώσεων, καθώς χωρίς την συνεργασία και την ενεργή συμμετοχή τους δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί η «επιδημία» των καισαρικών στη χώρα μας.
