Σκεφτήκατε ποτέ ότι ο τρόπος ζωής σας, η διατροφή, οι «κακές συνήθειες», όπως το ποτό, ακόμη και η μόλυνση του περιβάλλοντος μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο τη δική σας μακροζωία, αλλά και τη μακροημέρευση των απογόνων σας;
Για πρώτη φορά μία έρευνα αποδεικνύει ακριβώς αυτό: ότι η μακροβιότητα κληρονομείται όχι μόνο γενετικά, αλλά και επιγενετικά. Δηλαδή, όχι μόνο με βάση τα γονίδια που κληρονομούμε στους απογόνους μας, αλλά και με βάση τις αλλαγές στον τρόπο έκφρασης των γονιδίων μας, παρατείνοντας ή μειώνοντας έως και 30% το προσδόκιμο ζωής ακόμη και των δισέγγονών μας!
Η πρωτοποριακή έρευνα έγινε από το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και για την επιστημονική κοινότητα τίθεται ένα λιθαράκι σε μια παλιά διαμάχη μεταξύ των πατέρων της σύγχρονης βιολογίας. Το 1809 ο Ζαν Μπατίστ Λαμάρκ υποστήριξε ότι υπό κατάλληλες συνθήκες μπορούν να κληροδοτηθούν και τα επίκτητα χαρακτηριστικά που αποκτούμε στη ζωή μας. Το συμπέρασμα αμφισβήτησε ο Δαρβίνος, με τη θεωρία της εξέλιξης. Εκτοτε, οι βιολόγοι και οι γενετιστές διαπίστωσαν ότι η λεγόμενη επίκτητη κληρονομικότητα υπάρχει.
Τώρα, οι ερευνητές από το Στάνφορντ αποδεικνύουν ότι και η μακροζωία κληρονομείται με επιγονιδιακό τρόπο.
Συγκεκριμένα, οι ερευνητές, υπό τη γενετίστρια Αν Μπρουνέτ, δημιούργησαν στο εργαστήριο σκουλήκια C. elegans που διέθεταν χαμηλά επίπεδα του ενζύμου SET2, υπεύθυνου για την έκφραση των γονιδίων της γήρανσης. Χωρίς αυτό το ένζυμο απέκτησαν τη δυνατότητα να ζουν κατά 25%-30% περισσότερο από το φυσιολογικό. Στη συνέχεια, οι ερευνητές τα ζευγάρωσαν με φυσιολογικά σκουλήκια και διαπίστωσαν ότι τα σκουλήκια «μαθουσάλες», που είχαν αποκτήσει επίκτητα αυτήν την ικανότητα, την κληρονόμησαν στους απογόνους τους, μέχρι και τρεις γενιές μετά.
Η έρευνα ίσως βοηθήσει να μάθουμε περισσότερα σχετικά με το εάν και σε ποιο βαθμό οι ασθένειες που περνάμε και ο μεταβολισμός μας πιθανώς κληρονομούνται στους απογόνους μας, αλλά και να οδηγήσει μια μέρα στην επιγενετική βελτίωση της μακροζωίας μας για… πολλές γενιές.
Μυρτώ Μπούτση
